II OZ 1214/08

SENTENCJA Dnia 19 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 45/08 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi E. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia z dnia 22 września 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 45/08 pozostawił bez rozpoznania pismo E. Z. z dnia 10 sierpnia 2008 r., w sprawie z jego skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że skarżący odebrał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 7 sierpnia 2008 r. po czym, w dniu 18 sierpnia 2008 r. złożył do Sądu pismo (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2008r., a datowane na dzień 10 sierpnia 2008 r.), w którym podniósł, iż "żądanie opłaty wpisu sądowego jest bezzasadne" i wskazał, iż odmawia dokonania wpłaty wpisu. Pismem z dnia 27 sierpnia 2008 r. Sąd zobowiązał skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, treści pisma z 10 sierpnia 2008 r., czy ww. pismo stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 21 lipca 2008r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 4 września 2008r. wskazał, iż pismo z 10 sierpnia 2008r. było "żądaniem poszanowania obowiązującego w Polsce prawa", jednocześnie stwierdził, iż "koszty wpisu sądowego powinien pokryć (...) sprawca zanieczyszczenia środowiska", a "bezprawne nakłanianie i sugerowanie skarżącemu złożenia zażalenia do NSA ma na celu wpędzenie go w pułapkę prawną". W ocenie Sądu I instancji, z treści pisma skarżącego z dnia 4 września 2008 r. wynika, iż zamiarem skarżącego nie było składanie zażalenia na zarządzenie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu, skarżący nie wskazał w nim jednak, jakie wnioski procesowe zawiera jego pismo z dnia 10 sierpnia 2008 r., co uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu Zażalenie na zarządzenie z dnia 22 września 2008 r. wniósł skarżący, wskazując, że Sąd powinien sprawę rozpatrzeć nie tylko formalnie, ale przede wszystkim merytorycznie. Koszty wpisu, w jego ocenie, powinien ponieść operator telefonii komórkowej jako potencjalny i realny sprawca zanieczyszczeń środowiska, a zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu powinno zostać skorygowane Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Pismo procesowe strony winno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu (art. 46 § 1 P.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać m. in. nazwę stron (pkt 1), oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2), osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Jeśli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a.). Podkreślić należy, iż powołane przepisy nie upoważniają Sądu do samodzielnego uzupełniania braków, lecz wprost zobowiązują do wezwania strony o przedstawienie stosownych informacji. Wyjaśnić należy, iż oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, np. skarga, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków procesowych, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Nadto wymaga podkreślenia, że każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 90). W niniejszej sprawie, oznaczenie pisma wniesionego przez E. Z. jak i jego treść, nie uzasadniały wniosku, iż pismo to w istocie stanowi zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w rozumieniu przepisów ustawy P.p.s.a. Wobec tak poczynionych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Sąd I instancji słusznie zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwał do sprecyzowania pisma z dnia 10 sierpnia 2008 r. poprzez wskazanie czy stanowi ono zażalenia na zarządzenia z dnia 21 lipca 2008 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (...) w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w ustawowym terminie pismo nie mogło otrzymać prawidłowego biegu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając na uwadze powyższe uznać należało, iż zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.