I OSK 1175/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 133/09 o odrzuceniu skargi Z. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 133/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r., w przedmiocie ewidencji gruntów, wskazując, że pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia tegoż Sądu z dnia 12 lutego 2008 r. i nie usunął braków formalnych skargi, to jest nie przedłożył 5 egzemplarzy odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Sąd wskazał, że pełnomocnik przedmiotowe wezwanie odebrał w dniu 25 lutego 2009 r., w związku z czym termin do jego wykonania bezskutecznie upłynął w dniu 4 marca 2009 r. Na to postanowienie skargę kasacyjną złożyła Z. L. reprezentowana przez adwokata K. B. - G., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że już w piśmie z dnia 21 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej złożył wyjaśnienie, iż list polecony z Sądu odebrany przez niego w dniu 25 lutego 2009 r. zawierał jedynie pismo przewodnie zatytułowane doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę, będące wykonaniem zarządzenia Sądu z dnia 12 lutego 2009 r. oraz samą odpowiedź na skargę. List ten nie zawierał natomiast żadnego wezwania o uzupełnienie braków. Dalej pełnomocnik podał, że w tym samym piśmie z dnia 21 maja 2009 r. zawarł sugestię, iż sytuacja ta została spowodowana niefortunną pomyłką osób wysyłających pocztę sądową, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi. Pełnomocnik wskazał, że do dnia 17 czerwca 2009 r. jego pismo pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym wniósł niniejszą skargę kasacyjną z uwagi na końcową datę ustawowego terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 wskazanej ustawy naruszenie prawa materialnego może przejawiać się w dwóch różnych formach, to jest w postaci błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu określonego przepisu. Błędna wykładnia prawa polega na nieprawidłowym odczytaniu treści prawa, bądź na zastosowaniu prawa uchylonego. Niewłaściwe zastosowanie prawa może polegać na błędnej subsumcji, to jest podciągnięciu stanu faktycznego pod niewłaściwy przepis. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia, a to z poniższych względów. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w terminie. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 wskazanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu, w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 49 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (§ 3). Zauważyć w tym miejscu należy, iż przepisy o zwrocie pisma nie dotyczą w szczególności skargi albowiem w tym przypadku następuje jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie w dniu 12 lutego 2009 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych z pouczeniem, iż nieuzupełnienie powyższych braków skargi w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie. W skardze kasacyjnej natomiast podniesiono, że do listu z Sądu nie dołączono wezwania o uzupełnienie braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu zwrócić uwagę, że z adnotacji na zwrotnym poświadczeniu odbioru przedmiotowego listu faktycznie nie wynika, aby pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na poświadczeniu tym widnieje bowiem jedynie adnotacja "wezw. o uzup." Nie wynika z tego, co faktycznie zostało załączone do przedmiotowego listu. Dodatkowo nadmienić należy, że, jak wynika z akt niniejszej sprawy, w piśmie z dnia 21 maja 2009 r., pełnomocnik skarżącej "z całą powagą" oświadczył, że list z Sądu nie zawierał wezwania o uzupełnienie braków, otrzymał jedynie pismo przewodnie "doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę", będące wykonaniem zarządzenia Sadu z dnia 12 lutego 2009 r. oraz samą odpowiedź na skargę. W związku z tym, wobec uzasadnionych wątpliwości co do doręczenia pełnomocnikowi skarżącej, adwokat K. B. - G., wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, oraz mając na uwadze konstytucyjne prawo do sądu uznać należy, że nie należy zamykać skarżącej tej drogi i możliwości dochodzenia swych praw. Tym samym stwierdzić trzeba, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie było przedwczesne. Podkreślić bowiem należy, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji obciążał obowiązek wnikliwego wyjaśnienia okoliczności dotyczących doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę na niekonsekwencję Sądu pierwszej instancji, bowiem Sąd pomimo, że uznał, iż brak formalny skargi przez niezałączenie pełnomocnictwa nie został uzupełniony przez pełnomocnika skarżącej, to jednak odpis zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi doręczył pełnomocnikowi skarżącej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.