I OZ 945/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt II SA/Ol 334/10 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie ze skargi A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2006 r. Rep. [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta [...]w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 334/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek A.T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalny. W motywach orzeczenia Sąd I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. odrzucił skargę A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...]października 2006 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta [...]w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia został doręczony stronie dnia 29 maja 2010 r. W piśmie z dnia 25 czerwca 2010. A.T. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż mimo usilnych działań, nie zdołała ustanowić pełnomocnika, uprawnionego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Podała, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa z dniem 28 czerwca 2010r. i nie jest w stanie go dotrzymać, z przyczyn od niej niezależnych. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił A.T. przyznania prawa pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010r. I OZ 680/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie podał, iż z treści art. 86 § 1 P.p.s.a. wyraźnie wynika, że strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli nie dokonała tej czynności w terminie. Oznacza to, że nie można skutecznie złożyć takiego wniosku zanim nie upłynie termin do dokonania czynności, bo w takiej sytuacji strona jeszcze nie uchybiła terminowi. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej złożony przed upływem terminu do dokonania tej czynności jest niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 28 czerwca 2010 r. natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia strona złożyła 25 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego). Sąd I instancji dodał, iż według art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast według art. 175 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez osoby tam wymienione. Niekwestionowaną okolicznością jest, iż skarżąca do kręgu tego nie należy. Zatem nie mogła skutecznie złożyć też wniosku do dokonania czynności, do której nie jest uprawniona. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A.T. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Fakt, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony przed upływem terminu do jej wniesienia, tj. zanim uchybiono temu terminowi, nie budzi w sprawie wątpliwości i nie jest również kwestionowany przez stronę w środku odwoławczym. Natomiast stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z przepisów tych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu składa się dopiero po tym, jak strona mu uchybiła (nie dokonała czynności w terminie). W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej należało uznać za przedwczesny (tj. taki, który został złożony przed uchybieniem terminowi). Wniosek taki jest niedopuszczalny z mocy ustawy w rozumieniu art. 88 P.p.s.a. (por. np. post. NSA z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 736/08, niepubl.) i jako taki podlega odrzuceniu na podstawie w/w przepisu. Zgodnie bowiem z tym unormowaniem (zdanie pierwsze), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Ponadto należy zauważyć, iż wniosek skarżącej nie spełniał wymogu, o którym mowa w art. 87 § 4 P.p.s.a. (dokonanie spóźnionej czynności procesowej), bowiem skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez osoby wymienione w art. 175 P.p.s.a., a jak wynika z akt skarżąca nie jest osobą do tego uprawnioną. Nie ma w świetle powyższych wywodów podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, toteż Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.