I SA/Ol 645/09

SENTENCJA Dnia 9 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa "A" Spółka Jawna o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Spółka Jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Po wniesieniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 lipca 2009 roku, Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, Przedsiębiorstwo "A" Spółka Jawna wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że zaskarżona decyzja jest wadliwa i wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli spółce na ustabilizowanie jej sytuacji finansowej i wygospodarowanie środków pieniężnych, dla których poniesienia będzie obowiązana w przypadku negatywnego dlań rozstrzygnięcia prowadzonego postępowania. W chwili obecnej "A" nie posiada wolnych środków finansowych na zapłacenie określonych decyzjami zobowiązań podatkowych, z uwagi na to, że jej oszczędności w całości są zaangażowane w obrocie finansowym związanym z obsługą przedsiębiorstwa. Zdaniem spółki wszczęcie postępowania egzekucyjnego pociągnie za sobą nieodwracalne negatywne skutki ekonomiczne: sprzedaż egzekucyjna ruchomości, doprowadzi do utraty przez spółkę majątku będącego podstawą jej działalności, konieczność zmniejszenia zatrudnienia. W postanowieniu z dnia 2 czerwca 2004 r., FZ 86/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że użycie w art. 61 § 3 zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu NSA z dnia 18 czerwca 2004r., FZ 136/04, (niepubl. cyt. za B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński. Komentarz, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, 2005 - kom. do art. 61 p.p.s.a.), stwierdzając, że wykonanie decyzji skutkujące zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny, stanowi spełnienie przesłanek określonych wart. 63 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale wydanej w składzie 7 sędziów z dnia 5.04.2007r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77, wyjaśnił, że analiza przesłanek udzielenia odwołującemu się ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że podstawowym celem tej instytucji procesowej jest stworzenie warunków zapewniających skuteczną realizację orzeczenia sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała jedynie, że decyzja ta jest merytorycznie niesłuszna i wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli spółce na ustabilizowanie jej sytuacji finansowej i wygospodarowanie środków pieniężnych, dla których poniesienia będzie obowiązana w przypadku negatywnego dlań rozstrzygnięcia prowadzonego postępowania. Przytoczone okoliczności nie mogą przemawiać za uwzględnieniem wniosku. Należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Dlatego też w tym postępowaniu Sąd nie bada prawidłowości zastosowania przez organy przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Te okoliczności będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Zatem stanowisko skarżącej Spółki, że zaskarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 9.09.2004r., FZ 358/04, niepubl.). Podkreślić należy, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności faktycznych, odnoszących się do Przedsiębiorstwa, a wskazujących na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W uzasadnieniu wniosku powołała się bowiem na poglądy doktryny i judykatury w przedmiocie spełnienia przesłanek określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. Spółka natomiast nie przedstawiła natomiast żadnych danych faktycznych potwierdzających, że wykonanie decyzji skutkować będzie zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji doprowadzi do utraty przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.