II OZ 662/22

SENTENCJA Dnia 15 listopada 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 928/22 o odrzuceniu skargi A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia 16 marca 2022 r., Nr RdU-64-1/S/22 w przedmiocie odmowy udzielenia ochrony międzynarodowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 września 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 928/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę A.A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z 16 marca 2022 r., Nr RdU-64-1/S/22, w przedmiocie odmowy udzielenia ochrony międzynarodowej. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 11 kwietnia 2022 r. A.A. (dalej: "skarżący") wniósł do WSA w Warszawie skargę na ww. decyzję Rady do Spraw Uchodźców utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 21 stycznia 2022 r., DPU.420.2651.2021, w przedmiocie odmowy udzielenia ochrony międzynarodowej. Zarządzeniem z 10 sierpnia 2022 r. sąd wojewódzki wezwał ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika skarżącego – adwokata J. M. – do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego, bądź złożenia oświadczenia, że skarżącemu nie został nadany numer PESEL - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 sierpnia 2022 r. na adres Kancelarii Adwokackiej ustanowionego pełnomocnika w Nieporęcie. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W następstwie tych ustaleń sąd pierwszej instancji, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm., Ppsa) odrzucił skargę, wywodząc że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. A. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, oczywiście omyłkowo w jego treści podając, że działa "w imieniu J. K.", zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 Ppsa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do podania numeru PESEL skarżącego. Mając powyższe na uwadze skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego podniósł, że przedmiotowe wezwanie zostało przesłane na adres siedziby pełnomocnika zamiast na adres faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej pełnomocnika. Innymi słowy, zdaniem pełnomocnika skarżącego wezwanie zostało wysłane na błędny adres, jak również zostało doręczone osobie nieuprawnionej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 Ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga dotknięta była brakami formalnym, tj. nie zawierała numeru PESEL skarżącego, bądź – w przypadku braku jego posiadania - złożenia oświadczenia, że skarżącemu nie został nadany numer PESEL. W tej sytuacji prawidłowo sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przesłano prawidłowo na adres wskazany przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie (tj. Kancelaria Adwokacka, ul. [...],[...]) i odebrane zostało w dniu 26 sierpnia 2022 r. przez p. T. M., a zatem siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie 2 września 2022 r. W tym terminie skarżący nie przesłał do sądu swojego numeru PESEL. W tym miejscu wskazać należy, że ww. adres siedziby kancelarii adwokackiej pełnomocnika skarżącego wynika także z danych zawartych w ogólnodostępnym Krajowym Rejestrze Adwokatów i Aplikantów Radcowskich: http://rejestradwokatow.pl. Na ten też adres przesyłane były pełnomocnikowi uprzednio wydawane pisma w sprawie, na które pełnomocnik skarżącego odpowiadał. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie przyjęto, iż radcy prawnemu (adwokatowi) wykonującemu zawód w ramach kancelarii radcy prawnego (adwokata), należy doręczać pisma sądowe jak osobie fizycznej z możliwością wykonywania trybu doręczenia zastępczego określonego w art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2005 r., II FZ 37/05, opubl. ONSAiwsa 2005/6/117). Stosownie do treści przepisu art. 72 § 1 Ppsa, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Domniemanie doręczenia można obalić jedynie przez wykazanie, że doręczenie zastępcze było wadliwe, albo że pismo w ogóle nie dotarło do adresata. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. W szczególności na prawidłowość doręczenia zarządzenia z 10 sierpnia 2022 r. nie ma wpływu podnoszony przez pełnomocnika skarżącego zarzut, że przedmiotowe wezwanie powinno zostać wysłane na adres faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej pełnomocnika. Skoro zatem w/w zarządzenie zostało odebrane w dniu 26 sierpnia 2022 r. przez osobę przebywającą pod adresem siedziby kancelarii pełnomocnika, to mając na względzie uregulowanie zawarte w art. 72 § 1 Ppsa, należy uznać, że wezwanie to zostało doręczone prawidłowo. Tym samym nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wykonał – w określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa siedmiodniowym terminie – wezwania do usunięcia braku formalnego skargi. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.