II FZ 880/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1405/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zajęcia prawa majątkowego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 lipca 2016 r. w przedmiocie zajęcia prawa majątkowego, wskazując, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 10 października 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący wpisu tego jednak nie uiścił. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając, że jest ono dowodem na to, że nie ma on szans walczyć "o swoje" na "legalnej drodze prawnej". Naczelny Sąd zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia, że należna opłata nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, zasadnie skargę tę odrzucono. Skarżący w zażaleniu na postanowienie w tym przedmiocie ani nie podał żadnych nowych okoliczności, ani nie podniósł zarzutów, które mogłyby podważać jego zasadność, poprzestając na stwierdzeniu o braku możliwości dochodzenia swoich racji na legalnej drodze prawnej. Skarżący nie dostrzega jednak, że droga ta jest dla niego otwarta, choć – jak każdy skarżący – musi sprostać określonym prawem rygorom formalnym i fiskalnym. Skoro skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi oraz poinformowany, jakie są prawem przewidziane skutki nieuzupełnienia tych braków, ale mimo tego zdecydował się ich nie uzupełniać, obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.