II GZ 386/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 323/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2020 r. nr KOC/5361/Ru/18 w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 czerwca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 323/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił B.K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 10 sierpnia 2020 r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżąca wskazała, że naruszenie terminu było spowodowane brakiem należytej i skutecznej informacji o zmianie siedziby organu. W toku trwania w postępowania administracyjnego doszło do zmiany adresu siedziby Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym jej nie poinformowano. W ocenie Sądu pierwszej instancji wskazane przez skarżącą okoliczności nie znajdowały wytłumaczenia. Skarżąca nie wskazała, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu w związku z czym nie można określić, czy wniosek skarżącej został złożony w ustawowym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie, zwrot sprawy do Sądu pierwszej instancji w celu rozpatrzenia skargi na decyzję SKO z 10 sierpnia 2020 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazała, że postanowienie jest wadliwe, niekonsekwentne i dotknięte wadami prawnymi. Wyjaśniła, że nie została przez organ poinformowana o zmianie siedziby. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe pod następującymi warunkami: 1) nastąpiło uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonała jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) w wyniku uchybienia terminu powstały dla strony ujemne skutki procesowe. Przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu sąd zobowiązany jest ustalić, czy wniosek ten został złożony w terminie 7 dni od ustalania przyczyny uchybienia. Wniosek spóźniony podlega odrzuceniu i niedopuszczalne jest jego rozpoznanie. Natomiast w przypadku stwierdzenia, że termin ten został dochowany, sąd rozpoznaje wniosek przez jego uwzględnienie bądź nieuwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie było wewnętrznie sprzeczne, co przemawiało za jego uchyleniem. Z jednej bowiem strony Sąd pierwszej instancji omówił przywrócenia terminu i uznał argumentację skarżącej za niezasadną. Z drugiej natomiast wskazał, że "skarżąca nie wskazała, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu w związku z czym nie można określić, czy wniosek skarżącej został złożony w ustawowym terminie". To zadaniem Sądu pierwszej instancji było ustalenie, czy wniosek został złożony w ustawowym terminie. Skoro zaś Sąd – jak sam przyznał – okoliczności tej nie ustalił, to nie mógł przyjąć wniosku skarżącej do rozpoznania. Ponownie rozpoznając wniosek skarżącej, Sąd pierwszej instancji ustali, czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony w terminie – na podstawie akt sprawy lub wezwania skarżącej do wyjaśnienia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Dopiero po stwierdzeniu, że wniosek został złożony w terminie, Sąd przejdzie do jego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.