Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Rz 1458/14

Sądy administracyjne2014-12-12
Sygnatura
II SA/Rz 1458/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2014-12-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Elżbieta Mazur-Selwa

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę; Zwrócić uiszczony wpis w sprawie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nabycia nieodpłatnie przez powiat własności nieruchomości Skarbu Państwa - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J. J. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE II SA/Rz 1458/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi J. J. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2013 r., nr [...], wydana w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieodpłatnie własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w obr. N., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 106/1, o pow. 1,27 ha (droga wewnętrzna). Przypomnieć należy, że przedmiotowa skarga została wyodrębniona ze sprawy o sygn. II SA/Rz 1008/14, na skutek pisma złożonego przez A. J. - pełnomocnika skarżącego z 15 października 2014 r. (k. 15, 16 akt o sygn. II SA/Rz 1008/14), stanowiącego odpowiedz na wezwanie Sądu o sprecyzowanie skargi. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Wojewoda wskazał art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115) w związku z art. 60 ust. 4 i art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Decyzja zawierała pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji za pośrednictwem Wojewody do Ministra Skarbu Państwa, w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał środka zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji Wojewody do Ministra Skarbu Państwa i wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 15 k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 k.p.a. stanowi, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Przedmiotem skargi J. J. jest decyzja Wojewody stwierdzająca nabycie przez Powiat [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości Skarbu Państwa, wydana w trybie ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zgodnie z treścią _@KON@_art. 60 ust. _@POCZ@__@KON@_1 tej ustawy Mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 60 ust. _@POCZ@__@KON@_3 ww. ustawy stanowi, że nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepisu art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa nie stosuje się. Z treści art. 60 ust. 4 ww. ustawy wynika, że przepis ust. 3 stosuje się również w przypadkach, gdy nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego przewidują odrębne przepisy. Podkreślenia wymaga, że to art. 62 ww. ustawy przewiduje inny organ odwoławczy. Z treści tej regulacji wynika jednoznacznie, że organem odwoławczym w sprawach nabycia mienia Skarbu Państwa przez jednostki samorządu terytorialnego jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Natomiast art. 66 ww. ustawy stanowi, że do postępowania w sprawie przekazania mienia powiatowi, w drodze decyzji, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym od zaskarżonej decyzji Wojewody z [...] grudnia 2013 r. przysługiwało skarżącemu odwołanie do Ministra Skarbu Państwa, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Wojewody. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył takiego odwołania, natomiast skierował on do WSA skargę na decyzję Wojewody z [...] grudnia 2013 r., tj. na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Tak określoną skargę należy uznać za złożoną do Sądu przedwcześnie gdyż jak wyjaśniono powyżej, skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji Wojewody do Ministra Skarbu Państwa, zatem nie mógł on pomijając ten środek zaskarżenia, złożyć skutecznie skargę do sądu. Ponieważ skarga J. J. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.