III SA/Po 657/09
Sądy administracyjne2009-09-23
Sygnatura
III SA/Po 657/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2009-09-23
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Walentyna Długaszewska
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia: odrzucić skargę /-/ W. Długaszewska
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. (data nadania 09 lipca 2009 r. - koperta k. 10 akt sądowych) W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu skargę na decyzję tego organu z dnia 13 marca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r.
Z akt sprawy III SA/Po 384/09, wynika, że przedmiotem postępowania prowadzonego pod wskazaną sygnaturą była również skarga z dnia z dnia 17 kwietnia 2009 r. złożona przez W. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 13 marca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. Skarga ta została przez Sąd odrzucona postanowieniem z dnia 01 lipca 2009 r. z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona - powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Instytucja powagi rzeczy osądzonej nie narusza prawa strony do sądu, zagwarantować ma natomiast pewność prawa i zapobiec wnoszeniu skarg "o to samo" w myśl zasady ne bis in idem.
Wcześniejsze zawiśnięcie sprawy stwarza tym samym stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowo-administracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii.
Dla oceny dopuszczalności skargi z dnia 17 kwietnia 2009 r. wniesionej przez Skarżącego istotne jest, że tym samym pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. wniósł on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ponownie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 13 marca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r.
Sprawa ta została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt III SA/Po 657/09.
Analiza wspólnych akt sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Po 384/09, jak i sprawy o sygnaturze III SA/Po 657/09 wskazuje zarówno na tożsamość przedmiotu, gdyż dotyczy ona tego samego orzeczenia, jak i podmiotów z uwagi na to, iż obie skargi wniósł ten sam skarżący względem tego samego organu administracji publicznej. Sprawa objęta tożsamym przedmiotem i stronami nie może zostać ponownie rozstrzygnięta przez Sąd, dopuszczalność wniesienia skargi jest bowiem w takiej sytuacji wyłączona.
Zaznaczenia wymaga, że w sprawie o sygn. akt III SA/Po 384/09 wydane rozstrzygnięcie, nie zostało skutecznie zaskarżone przez żadną ze stron postępowania. Na dzień rozpatrywania niniejszej sprawy orzeczenie wydane w sprawie III SA/Po 384/09 nie zyskało jeszcze waloru prawomocności, bowiem otwarty jest termin do złożenia skargi kasacyjnej.
W świetle powyższego, skarga z dnia 17 kwietnia 2009 r. wniesiona w tej samej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu była niedopuszczalna i podlegała na mocy art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 odrzuceniu.
/-/ W. Długaszewska