II SA/Wa 904/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Adam Lipiński, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zasądzić od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz skarżącego J. K. kwotę 357 zł. (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia przyrzeczenia na pracę cudzoziemca. Organ odwoławczy ustalił bowiem, że decyzja Wojewody [...] została doręczona skarżącemu w dniu 3 marca 2008 r., stąd termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 marca 2008 r. Tymczasem z pieczęci Kancelarii Głównej Urzędu Wojewódzkiego, potwierdzającej datę wpływu odwołania do organu, wynika, że odwołanie zostało wniesione 18 marca 2008 r., a więc z uchybieniem terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 57 § 5 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zastosowania tego przepisu oraz wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 29 kwietnia 2008 r. Skarżący podniósł, że odwołanie zostało nadane 17 marca 2008 r. w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, a zatem wniesiono je w terminie. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej złożył wniosek o umorzenie postępowania wskazując, iż uwzględniając w całości skargę na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Stosownie zaś do treści art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, Sąd może na posiedzeniu niejawnym wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: 1) skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast zgodnie z treścią art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sąd zważył, iż w związku z uchyleniem zaskarżonego postanowienia przez organ odwoławczy na podstawie art. 54 § 3 ppsa, zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego. Tym samym odpadł przedmiot zaskarżenia i postępowanie przed sądem administracyjnym w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, w konsekwencji - podlega umorzeniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. W kwestii kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, iż zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Koszty postępowania w niniejszej sprawie Sąd ustalił na postawie art. 205 § 2 ppsa i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na kwotę przyznanych kosztów postępowania w wysokości 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) składają się: wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (siedemnaście złotych) oraz wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).