II OZ 1282/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. S. i Z. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 219/08 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 219/08 w sprawie ze skargi H. S. i Z. S. na uchwałę Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmownego załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną H. S. i Z. S. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 28 maja 2008 r. w sprawie z ich skargi na uchwałę Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] lutego 2008 r., w przedmiocie odmownego załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skargę kasacyjną w imieniu skarżących wniósł upoważniony do reprezentacji skarżących adwokat. Tytułem opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej uiszczony został wpis w wysokości 100 zł. Wobec tego, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił - stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 - zwanego dalej rozporządzeniem) połowę wpisu od skargi obliczonego na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia - 150 złotych, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie występujący w imieniu skarżących H. S. i Z. S. pełnomocnik wniósł o jego uchylenie. Zdaniem autora zażalenia podstawą do wyliczenia wysokości wpisu od skargi w niniejszej sprawie jest § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, stąd też wpłacona kwota tytułem opłaty za kasację jest prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wobec tego, że wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego adwokatem skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżących miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej opłata stała została uiszczona, ale częściowo, bowiem w kwocie 100 złotych zamiast w wymaganej wysokości 150 złotych. Uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym stałej opłaty w części, bowiem w wysokości niższej od kwoty opłaty stałej określonej wymienionym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie art. 221 ustawy p.p.s.a. i nie znosi przyjętego w tym przepisie skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia. Brak uiszczenia stałej opłaty w wysokości wymaganej przepisami, a należnej od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego reprezentującego stronę w terminie określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi uchybienie nieusuwalne w trybie przepisów o usuwaniu braków formalnych pisma procesowego i pociąga za sobą odrzucenie kasacji. Nie można także uznać za słuszną argumentację zażalenia. Skarga w niniejszej sprawie dotyczyła aktu wydanego przez Radę Miasta i Gminy P., która jest organem jednostki samorządu terytorialnego. Stosując przepisy ww rozporządzenia należy brać pod uwagę przede wszystkim gramatyczne brzmienie danej jednostki redakcyjnej określając z jakiego rodzaju zaskarżonym aktem lub czynnością związana jest sprawa. Biorąc zatem pod uwagę zarówno zaskarżony akt jak i brzmienie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, za trafne uznać należało stanowisko Sądu. Bez względu na prawdziwość twierdzeń autora zażalenia należy uznać, że powoływane argumenty, iż uchwała Rady Miasta i Gminy P. nakładała na skarżących określone obowiązki i pozbawiała określonych uprawnień nie ma prawnego znaczenia w sprawie ustalania wpisu od skargi a w konsekwencji również skargi kasacyjnej. Wobec tego, iż ustalona wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest bezsporna, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.