I SA/Ke 286/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe. W skardze tej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wniosek ten uzasadniają okoliczności przedmiotowej sprawy, w szczególności toczące się przed Generalnym Inspektorem Kontroli Skarbowej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymierzających zobowiązanie podatkowe dla podmiotu, który nie istniał w dniu wydania decyzji, oraz fakt, iż organy podatkowe wszczęły postępowanie egzekucyjne w stosunku do byłego członka zarządu Klubu Sportowego "N." w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został uzasadniony jedynie faktem toczącego się przed Generalnym Inspektorem Kontroli Skarbowej postępowania oraz faktem wszczęcia postępowania egzekucyjnego przez organy podatkowe. Strona nie skonkretyzowała natomiast okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku wniosku o wstrzymanie nie wystarczy powołanie się na wszczęcie postępowania egzekucyjnego, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę, że jego konsekwencją jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody t.j. takiej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, iż nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skutki zapłaty tego zobowiązania są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku wraz z odsetkami (postanowienie NSA z 24 września 2004r. FZ 324/04, niepubl ,postanowienie NSA z 6 lipca 2004r., FZ 102/04, niepubl.) Dlatego też, w ocenie Sądu, tak uzasadniony wniosek nie pozwala dokonać oceny, czy zachodzą przesłanki, od których zależy wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.