I OZ 471/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarte w pkt II wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Ke 119/22 w przedmiocie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach i przekazać sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 21 czerwca 2022 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję i w pkt II przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz radcy prawnego S.J. kwotę 295,20 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Od postanowienia zawartego w pkt II powyższego wyroku zażalenie wniósł radca prawny S.J. Zarzucił błędne ustalenie wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznania mu kwoty 4 428 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jednocześnie w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz. 68 z późn. zm.), dalej: rozporządzenie o kosztach, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8. Należy wyjaśnić, że skargą z [...] lutego 2022 r. W. K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie pkt 1 decyzji co do kwoty 127 063,40 zł odpowiadającej nieumorzonej należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz w zakresie pkt 3 tej decyzji do wysokości kwoty 25 108,03 zł odpowiadającej nieumorzonej kwocie odsetek od powyższych należności. Oznacza to, że rozpoznawana sprawa miała charakter sprawy, której przedmiotem zaskarżona była należność pieniężna. Tymczasem, jak to wynika z wysokości kosztów zasądzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, Sąd ten błędnie uznał tę sprawę za inny rodzaj sprawy, o którym mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia o kosztach. Sąd orzekając o kosztach, nie zawarł bowiem oświadczenia o obniżeniu wynagrodzenia pełnomocnika przyznanego z urzędu na podstawie art. 250 § 2 ppsa. W świetle powyższych ustaleń należało stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Zauważyć należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne do Skarbu Państwa (art. 250 ppsa) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do ustalenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.