VIII SA/Wa 511/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi "[...]" spółki jawnej R. Ł., B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako spóźniony odrzucił wniosek R. Ł. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowienie to doręczono skarżącemu [...] listopada 2011r. Pismem z [...] listopada 2011 r. (data osobistego złożenia pisma do sądu) R. Ł. (skarżący) wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi. Wniósł również o uchylenie postanowień Sądu o odrzuceniu skargi oraz o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności. Skarżący wskazał, że w dniu [...] października 2011r. zapoznał się z treścią postanowienia sądu o odrzucenia skargi, zaś osoba która odebrała tą przesyłkę poinformowała go, że otrzymała ją w dniu [...] października 2011r. (w rzeczywistości [...].10.2011r.), dlatego działał w przekonaniu, że zachował termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie odbiorcy przesyłki. Dodatkowo wskazał, że uzupełnił braki formalne skargi i uiścił należny wpis. Ponadto powtórzył wcześniej podnoszoną argumentację co do braku możliwości odbioru wezwań Sądu do dokonania ww. czynności z powodu przebywania na wakacjach. Skarżący podniósł, że skarżąca spółka została postawiona w stan likwidacji w dniu [...].04.2011r. i w związku z tym w biurze spółki bywał tylko po odbiór poczty, nikt tam stale nie przebywał. Jednocześnie skarżący podał nowy adres korespondencyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 u.p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). Natomiast stosownie do przepisu art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Zgodnie z przepisem art. 67 § 3 p.p.s.a. pisma te dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba, że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z treści adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania z [...] października 2011 r. wynika, że odebrał ją M. M., a doręczyciel zaznaczył na dowodzie doręczenia, iż jest on osobą uprawnioną do odbioru korespondencji. Z załączonego do akt sądowych odpisu z KRS skarżącego wynika, iż skarżący jest wspólnikiem, a zarazem likwidatorem skarżącej spółki. A zatem za skuteczne w tym wypadku należało uznać potwierdzenie odbioru przesyłki w siedzibie spółki przez inną osobę upoważnioną. Zauważyć należy, że dopiero teraz skarżący podał nowy adres korespondencyjny skarżącej spółki Uznając, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.