II SA/Sz 1201/09

SENTENCJA Dnia 4 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 powołanej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie K. S. w dniu [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...], utrzymujące w mocy, wydane przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, z upoważnienia Burmistrza Miasta, po rozpatrzeniu wniosku S. S., postanowienie z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie przyznania S. S. pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego w wysokości [...] złotych miesięcznie w okresie od [...] do [...] r. z przeznaczeniem na cele bytowe. Pismem z dnia [...] r., doręczonym, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał K. S. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, czy skargę z dnia [...] r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...], wydane po rozpatrzeniu zażalenia S. S., skarżąca wniosła we własnym imieniu czy w imieniu córki – S. S., pod rygorem uznania, że skargę do Sądu K. S. wniosła w imieniu własnym. W wyznaczonym terminie K. S. nie odpowiedziała na wezwanie sądu. W związku z przyjętymi przez Sąd konsekwencjami bezczynności skarżącej wyjaśnienia wymaga, że stroną postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta z dnia [...] r. Nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego, była jego inicjatorka – S. S., prowadząca wraz z córką, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, odrębne gospodarstwo domowe względem swojej matki – K. S. oraz brata – Ł. S. Wniosek o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r., a następnie zażalenie na postanowienie tego organu z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie nadania wnioskowanego rygoru, również złożony został przez S. S. Skarżąca – K. S. we wskazanych postępowaniach administracyjnych nie występowała łącznie z córką z wnioskiem o ich wszczęcie. Prawidłowo, nie została ona także powiadomiona z urzędu przez właściwe w sprawie organy o fakcie ich prowadzenia, ponieważ na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728, z późn. zm.), nie posiadała w tych postępowaniach interesu prawnego. Ponadto brak jest, stosownie do treści art. 50 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, unormowań szczególnych umożliwiających skarżącej wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie. W związku z powyższym przyjąć należy, że skarżąca, której nie przysługiwał status strony w wyliczonych postępowaniach administracyjnych, nie jest legitymowana, w myśli art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.