I FZ 442/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 września 2008 r. sygn. akt I SA/Po 972/08 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 31 stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2004 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jak wynikało z ustaleń Sądu pierwszej instancji wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą został złożony 26 czerwca 2008 r. We wniosku strona podniosła, iż nie wiedziała o wydaniu w jej sprawie decyzji wymiarowej w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2004 r. Tym samym stanęła na stanowisku, iż bieg terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się w dniu skutecznego doręczenia jej decyzji tj. w dniu 20 czerwca 2008 r. Odmienne zdanie w tym zakresie miał jednak Sąd pierwszej instancji, który za dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi przyjął moment, w którym strona dowiedziała się o wydaniu decyzji. Nastąpiło to w rozmowie telefonicznej z przedstawicielem organu odwoławczego w dniu 17 czerwca 2008 r. Tym samym termin do złożenia wniosku upłynął 24 czerwca 2008 r. W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu został uznany za niedopuszczalny i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie autora zażalenia Sąd pierwszej instancji naruszył art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż przyczyną uchybienia terminu w analizowanej sprawie nie był brak informacji o wydaniu decyzji, a fakt braku jej skutecznego doręczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie należało uznać za zasadne. W pierwszej kolejności trzeba stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia, w którym momencie rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego był to moment, w którym strona po raz pierwszy mogła zapoznać się z treścią oraz uzasadnieniem rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Przepis art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Dzień powzięcia informacji o wydaniu decyzji nie mógł mieć w tej kwestii większego znaczenia. Racjonalne wydaje się bowiem, iż by móc skutecznie skarżyć orzeczenie organu strona powinna wpierw zapoznać się z jego treścią oraz uzasadnieniem. Na marginesie należy jednak dodać, iż mimo uwzględnienia zażalenia strony Naczelny Sąd Administracyjny w żaden sposób nie przesądza czy uchybienie terminowi miało charakter niezawiniony. Kwestia ta będzie dopiero przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji. Sąd kasacyjny natomiast ogranicza się na razie jedynie do stwierdzenia, iż wniosek strony został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wniosek o zasądzenie kosztów musiał podlegać oddaleniu zgodnie z art. 209 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem o ich zwrocie sąd rozstrzyga bowiem jedynie w orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniach, o których mowa w art. 201 (umorzenie postępowania), art. 203 (uchylenie wyroku) oraz art. 204 (oddalenie skargi kasacyjnej).