I OZ 1616/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 559/13 o odrzuceniu zażalenia w sprawie skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Z. R. w piśmie z dnia 14 maja 2015 r. wystąpił z zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazując, że jego przedmiotem są orzeczenia wydane w toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 13 maja 2015 r. w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, odmowy odroczenia rozprawy i odmowy połączenia spraw do wspólnego rozpoznania a także "(...) szereg postanowień sądu orzekających o odmowie a wydanych i zapisanych do protokołu na wniosek skarżącego, od którego rozstrzygnięcia zdaniem skarżącego należy prawidłowe i pełne rozpoznanie sprawy". Ponadto wnioskodawca skierował zażalenie również na orzeczenie "(...) postanawiające oddalić wniesione w trakcie posiedzenia odwołanie skarżącego w trybie art. 114 p.p.s.a. na te rozstrzygnięcia." Postanowieniem z dnia 1 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił ww. zażalenie jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z treści art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że warunkiem dopuszczalności zażalenia jest – po pierwsze – wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, a po wtóre przydanie temu orzeczeniu cechy zaskarżalności, czy to poprzez wyraźną dyspozycję przepisu ustawy procesowej, czy też poprzez stwierdzenie tożsamości jego przedmiotu z postanowieniami wymienionymi w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, której sygnatura została wszakże wymieniona w piśmie skarżącego z dnia 14 maja 2015 r., nie zostały wydane wskazane tam postanowienia, albowiem rozprawa – na którą powołuje się strona – w ogóle nie była wyznaczona ani na dzień 13 maja 2015 r. ani na żaden inny. Wobec tego, że w dniu 13 maja 2015 r. nie odbyło się żadne posiedzenie sądowe dotyczące tej sprawy nie mogły również zapaść podane przez skarżącego orzeczenia dotyczące kwestii proceduralno – dowodowych, a tym bardziej postanowienie rozpoznające odwołanie skarżącego wywiedzione na podstawie art. 114 p.p.s.a. Zatem zażalenie wniesione na orzeczenia nieistniejące Sąd uznał za niedopuszczalne. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, iż stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. przedmiotem zażalenia mogą być wyłącznie postanowienia, w stosunku do których ustawodawca, w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidział taką możliwość. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w dniu 13 maja 2015 r. nie odbyło się posiedzenie sądowe, wobec czego nie mogły również zapaść podane przez skarżącego w treści pisma z dnia 14 maja 2015 orzeczenia. A zatem z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia – możliwość wniesienia od nich środka odwoławczego nie istnieje. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.