II SA/Ol 309/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Ol 309/10 w sprawie skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie opłaty za pobyt dziecka w pogotowiu opiekuńczym i zwolnienia z tej opłaty postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. WSA/post.1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt II SA/Ol 309/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w pogotowiu opiekuńczym i odmowy zwolnienia z tej opłaty. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek P.M. został doręczony stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2010 r. (karta 23 akt) wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 6 października 2010 r. P.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z prośbą o przywrócenie terminu do "złożenia odwołania od wyroku z dnia 18 maja 2010 r." dotyczącego ustalenia opłaty za pobyt syna P. w Domu Dziecka w O. Wyjaśnił, że opłata ta została mu naliczona od sprzedanej działki, natomiast pieniądze z tej sprzedaży przeznaczył na remont domu rodzinnego zapewniającego podstawowe warunki bytowe. Wskazał, iż wcześniej nie mógł przedstawić rachunków za wykonane prace i dopiero teraz może je złożyć. Podał, że po śmierci żony przechodził załamanie nerwowe dlatego nie mógł się pozbierać. W obecnej sytuacji doprowadził swoje sprawy do ładu i przedłoży rachunki. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 21 października 2010 r. skarżący został wezwany stosownie do treści art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przedłożenia w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 maja 2010 r. pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 października 2010 r. (karta 31 akt). W dniu 25 listopada 2010 r. P.M. przedłożył do Sądu zażalenie do sprawy o sygn. akt II SA/Ol 309/10, które zostało sporządzone osobiście wraz z załączonymi licznymi rachunkami z lat 2006 - 2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Wskazać należy, iż kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiążę się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1194/97, niepublikowany, postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001r. sygn. akt I SA 1735/00 niepublikowany). Przywrócenie terminu zatem uzasadniają takie obiektywnie istniejące okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie określonym przepisami prawa. Zanim jednak Sąd przystąpi do oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku winy, w pierwszej kolejności musi zbadać dopuszczalność samego wniosku o przywrócenie terminu. W myśl bowiem art. 87 § 4 ustawy ppsa. równocześnie z wnioskiem (o przywrócenie terminu) strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wystąpiła w dniu 6 października 2010r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt II SA/Ol 309/10), jednakże wraz z tym wnioskiem nie złożyła skargi kasacyjnej, która stosownie do pouczenia zawartego w zarządzeniu przekazującym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec powyższego strona skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 21 października 2010 r. do uzupełnienia tego braku i przesłania skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zostało doręczone w dniu 25 października 2010r., zatem brak formalny winien być uzupełniony stosownie do art. 83 § 2 ustawy ppsa. do dnia 2 listopada 2010 r., gdyż jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub po dniach wolnych od pracy. We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego, bowiem pismo zatytułowane " zażaleniem na wyrok Sądu" zostało złożone dopiero w dniu 25 listopada 2010 r. Wobec tego brak formalny został uzupełniony po upływie wyznaczonego terminu, zaś stosownie do art. 49 § 1 ustawy ppsa. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Skoro strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego poprzez złożenie samej skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny należało odrzucić stosownie do art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.