II SO/Rz 19/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. R. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [....] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p o s t a n a w i a - I. odrzucić wniosek, II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od wniosku. UZASADNIENIE W dniu 2 września 2020 r. K. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z trzecim z kolei wnioskiem o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."). Uzasadniając zgłoszone żądanie podał, że w dniu 11 marca 2020 r. wniósł za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pomimo upływu 15-dniowego terminu, określonego w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej: "u.d.i.p."), organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe winno skutkować uwzględnieniem wniosku i wymierzeniem grzywny w celu zdyscyplinowania organu. W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Okręgowego w [...] wnosząc o oddalenie skargi podniósł, że akta sprawy zostały wysłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 8 czerwca 2020 r. do sygn. akt II SO/Rz 7/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest wniosek K. R. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W tym miejsca podkreślić należy, że jest to trzeci z kolei wniosek w tej sprawie. Pierwszy został złożony w dniu 30 marca 2020 r. i oddalony postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt II SO/Rz 7/20, które Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowieniem z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt I OZ 602/20, przekazując wniosek do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W dniu 8 czerwca 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do sygn. akt II SO/Rz 7/20. W dniu 25 czerwca 2020 r. skarżący złożył kolejny wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt II SO/Rz 14/20 tut. Sąd wymierzył Prezesowi Sądu Okręgowego w [....] grzywnę w 500 zł za nieprzekazanie skargi K. R. Na skutek zażalenia wniesionego przez Prezesa Sądu Okręgowego w [...], tut. Sąd postanowieniem z dnia 3 listopada 2020 r. sygn. akt II SO/Rz 14/20 uchylił postanowienie z dnia 1 września 2020 r. oraz odrzucił skargę. Tut. Sąd wyjaśnił, że podstawą odrzucenia skargi był przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W dniu 2 września 2020 r. Skarżący wystąpił z trzecim z kolei wnioskiem o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. (objęty niniejszym postępowaniem). Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a.: w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. (nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy w przewidzianym do tego terminie), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przepis ten ma charakter dyscyplinująco – represyjny. Celem wniosku o wymierzenie grzywny jest spowodowanie aby organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy. Zatem dopóki skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nie zostanie przekazana wniosek o wymierzenie grzywny może być ponawiany. Zgodnie z art 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Tożsamość sprawy osądzonej ze sprawą już osądzoną prawomocnie będzie miała miejsce, gdy w sprawach tych zachodzić będzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego co uprzednio stanu faktycznego. ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2006 r. I FSK 71/05 ). Zawisłość sprawy (lis pendens) rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego i trwa aż do uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r. II OSK 949/09 ). Oznacza to, że z uwagi na "powagę rzeczy osądzonej" jak również zawiśnięcie sprawy, wykluczone jest ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy. Podkreślenia wymaga również i to, że postępowanie przeprowadzone pomimo prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, jak również w sprawie, w której takie postępowanie jest w toku, obarczone jest wadą nieważności postępowania - art 183 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że nie ma wątpliwości co do tego, że w sprawach z wniosku z dnia 11 marca 2020 r., z 25 czerwca 2020 r., jak i z dnia 2 września 2020 r. zachodzi tożsamość przedmiotowa, gdyż wszystkie te sprawy dotyczą wymierzenia Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej. Z uwagi zatem na to, że sprawa z wniosku K. R. z dnia 30 marca 2020 r. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie nie została prawomocnie zakończona, a organ przesłał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, kolejny złożony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest w tym przypadku niedopuszczalny ( por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II SO/Kr 4/12). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrotu wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.