II SA/Sz 887/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia świadczenia pracy na rzecz nielegalnych organizacji politycznych i związków zawodowych I. umarza postępowanie sądowe, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata J. K. kwotę [...] ([...]) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE S.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] odmawiającą potwierdzenia, że w latach [...] skarżący świadczył pracę na rzecz organizacji politycznych i związków zawodowych nielegalnych w rozumieniu przepisów obowiązujących do kwietnia 1989 r. W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2015 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 17 grudnia 2015 r. i zostało przedłożone Sądowi podczas rozprawy, skarżący oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego ponieważ Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] przyznał mu status działacza opozycji antykomunistycznej. Do pisma skarżący dołączył decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] potwierdzającą status działacza opozycji antykomunistycznej S.K. na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 693 ze zm.). Obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącego wyznaczony z urzędu poparł wniosek skarżącego o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć. Orzeczenie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wydano na podstawie art. 250 tej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).