II SA/Wa 1174/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Rektora Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Rektora Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w [...] na rzecz skarżącej J. Z. kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu [...] października 2019 r. J. Z. (dalej: "skarżąca") została przyjęta do [...] w W. (dalej: [...]). Planowane kształcenie skarżącej w [...] miało trwać do [...] września 2023 r. Jako doktorantce pierwszego roku wyznaczono skarżącej promotora; miała również obrany temat pracy doktorskiej według wstępnego projektu badawczego. Nadto skarżąca pobierała stypendium doktoranckie. Decyzją Kierownika [...] (dalej: "Kierownik") z [...] marca 202 r. nr [...], na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85 ze zm.; dalej: "s.w.n."), § 16 ust. 2 pkt 3 Regulaminu [...] przyjętego przez Senat [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie Regulaminu [...] (dalej: "Regulamin") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), skreślono skarżącą z listy doktorantów [...] w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie ekonomia i finanse. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Kierownik może skreślić doktoranta z listy doktorantów w przypadku niezadowalającego poziomu realizacji programu kształcenia, w tym nieklasyfikowania z dwóch przedmiotów: "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" oraz "Język obcy nowożytny", z powodu nieuczestniczenia w zajęciach. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją skarżąca podniosła, że nie upłynął jeszcze termin na złożenie indywidualnego planu, o którym mowa w art. 207 ust. 2 s.w.n., a Regulamin nie uzależnia możliwości zaliczenia danego przedmiotu od czynnego udziału w zajęciach dydaktycznych. Nadto doktorant ma prawo przystąpić do zaliczenia przedmiotów w dwóch terminach, jak również można ustalać terminy warunkowe. Skarżąca podkreśliła, że nie zaliczyła tylko dwóch przedmiotów, a większość nieobecności starała się usprawiedliwić w piśmie z [...] marca 2020 r. Natomiast z pozostałych - zaliczonych - przedmiotów uzyskała oceny bardzo dobre i dobre, zaś jej aktywność naukowa przejawiała się w sporządzeniu recenzowanej publikacji (w ramach monografii naukowej), przygotowaniu indywidualnego planu badawczego oraz bardzo zaawansowanych (końcowych) pracach nad koncepcją rozprawy doktorskiej. Decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] (dalej: "Rektor"), w oparciu o art. 203 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 s.w.n., § 16 ust. 2 pkt 3 Regulaminu oraz art. 104 i art. 107 k.p.a., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika o skreśleniu skarżącej z listy doktorantów [...] w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie ekonomia i finanse. W uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej Rektor podał, że "stwierdzono niezadowalający poziom realizacji programu kształcenia, w tym niesklasyfikowanie (...) z dwóch przedmiotów: >>Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej<< oraz >>Język obcy nowożytny<<, z powodu nieuczestniczenia w zajęciach". Ponadto Rektor nie dopatrzył się nieprawidłowości w rozstrzygnięciu Kierownika. Powyższą decyzję Rektora skarżąca (reprezentowana przez adwokat P. L.) uczyniła przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania tj.: 1. art. 7, art. 8 § 1, art. 80 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez: - naruszenie zasad generalnych postępowania administracyjnego, w tym zasady wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uwzględnienia słusznego interesu strony, - nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz niezbadanie wszystkich okoliczności sprawy, zarówno na etapie podejmowania decyzji o skreśleniu z listy doktorantów, jak i na etapie postępowania odwoławczego, przekraczając tym samym granice uznania administracyjnego; 2. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej czynnego udziału zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym; 3. art. 107 § 1 pkt 6, art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a. poprzez sporządzenie przez organ decyzji w sposób nieodpowiadający wymogom stawianym przez k.p.a., m.in. bez wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kierował się organ, podejmując rozstrzygnięcie w sprawie oraz bez odniesienia się do argumentów i zarzutów skarżącej; 4. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem szeregu przepisów postępowania: bez zbadania okoliczności sprawy, bez zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu oraz bez odpowiedniego uzasadnienia i wyjaśnienia stronie okoliczności sprawy i motywów podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Ponadto skarżąca sformułowała zarzut mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 203 ust. 2 pkt 2 s.w.n., a także § 16 ust. 2 pkt 3 Regulaminu poprzez zastosowanie wobec niej tego przepisu i skreślenie jej z listy doktorantów, podczas gdy: a) zgodnie z § 10 ust. 10 Regulaminu "w przypadku niezaliczenia przedmiotu przewidzianego programem kształcenia w pierwszym terminie lub nieprzystąpienia do zaliczenia w pierwszym terminie, doktorant ma prawo do jednego terminu poprawkowego z każdego przedmiotu" - tak więc niezaliczenie bądź niepodejście do egzaminu/zaliczenia w pierwszym terminie jest dopuszczalne z każdego przedmiotu i nie stanowi podstawy do skreślenia z listy doktorantów, b) zgodnie z § 10 ust. 11 Regulaminu "doktorantowi przysługuje prawo powtarzania zajęć na zasadach określonych przez kierownika, w ramach obowiązującego regulaminu" - co oznacza, iż nawet niezaliczenie przedmiotów w żadnym z dwóch terminów nie stanowiłoby podstawy do skreślenia z listy doktorantów, c) przed wszczęciem w stosunku do skarżącej postępowania administracyjnego, złożyła ona wniosek o wyznaczenie terminu zaliczenia przedmiotów: "język angielski" oraz "prawne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej", zaś organy w wydanych decyzjach pomijają tę okoliczność i nie wyjaśniają dlaczego skarżąca została pozbawiona uprawnienia wynikającego z § 10 ust. 10 Regulaminu, zwłaszcza że osoby prowadzące przedmiotowe zajęcia nie wyrażały sprzeciwu, aby skarżąca podeszła do ich zaliczenia w kolejnym wyznaczonym terminie, d) skarżąca z pozostałych przedmiotów uzyskała dobre wyniki w nauce oraz nie pozostaje w zwłoce w przygotowaniach do rozprawy doktorskiej; 2. § 16 ust. 4 Regulaminu poprzez niezasięgnięcie opinii rady programowej przed podjęciem decyzji o skreśleniu skarżącej z listy doktorantów. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania na jej rzecz według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła poszczególne zarzuty. W odpowiedzi na skargę Rektor (reprezentowany przez radcę prawnego A. C.) wniósł o oddalenie skargi. Swojej stanowisko umotywował – w porównaniu z zaskarżonym aktem - bardzo obszernie, wskazując m.in., iż stosownie do § 18 ust. 4 pkt 1 Regulaminu, do obowiązków skarżącej – oprócz przestrzegania Regulaminu - należało terminowe uzyskiwanie zaliczeń i składanie egzaminów zgodnie z programem kształcenia (§ 18 ust. 4 pkt 11 Regulaminu). Realizacja oraz zasady uzyskiwania zaliczeń dyscyplin naukowych i składania egzaminów zostały określone w § 10 Regulaminu. Z § 10 ust. 10 Regulaminu wynika, że w przypadku niezaliczenia przez doktoranta w pierwszym terminie lub nieprzystąpienia do zaliczenia przedmiotu przewidzianego programem kształcenia, doktorantowi przysługuje prawo do jednego terminu poprawkowego z każdego przedmiotu. Doktorant zalicza przedmioty w formie egzaminu albo zaliczenia na ocenę. Warunki i tryb odbywania zajęć, w tym uzyskiwanie zaliczeń i składanie egzaminów określa się w sylabusie przedmiotu. Rektor przypomniał, że skarżąca z powodu nieuczestniczenia w semestrze I roku akademickiego 2019/2020 w zajęciach objętych jej programem kształcenia, tj.: "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" - w wymiarze 30 godzin oraz "Język obcy nowożytny" - język angielski w wymiarze 15 godzin, nie uzyskała klasyfikacji z ww. przedmiotów. W konsekwencji na dzień 21 lutego 2020 r., tj. ostatni dzień sesji poprawkowej I semestru roku akademickiego 2019/2020 nie uzyskała zaliczenia z tych dwóch przedmiotów. Rektor nie zgodził się też z zarzutami naruszenia przepisów k.p.a., podnosząc iż przed wszczęciem postępowania w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy doktorantów, Kierownik zasięgnęła pisemnej opinii Kierownika Katedry [...] (dalej: [...]) - dr. hab. A.D., prof. [...]. Wedle tej opinii, skarżąca nie wykazywała jakiegokolwiek zaangażowania w pracę [...], w szczególności nigdy nie kontaktowała się, nie uczestniczyła w pracach naukowych, dydaktycznych czy organizacyjnych [...], choć powinna z uwagi na to, że jej promotor prof. S. K. jest pracownikiem [...]. Skarżąca również nie sygnalizowała w jakiejkolwiek formie chęci wystąpienia na zebraniach [...] w celu zaprezentowania projektu Indywidualnego Planu Badawczego, pomimo obowiązku przedstawienia takiego projektu do oceny. Organ drugiej instancji stwierdził także, że w toku prowadzonego postępowania ustalono – poza ww. zarzutami - iż skarżąca przez cały okres edukacji w [...] wyróżniała się szczególnym brakiem zainteresowania względem ciążących na niej obowiązków, jak również lekceważeniem zasad i zwyczajów panujących na uczelni, tj. nie uczestniczyła w zajęciach oraz laboratoriach z przedmiotów objętych wybranym przez nią programem kształcenia, myliła grupy podzielone dziedzinowo/dyscyplinami, w sposób lekceważący podchodziła do komunikacji ze swoim promotorem prof. S. K., nie przekazując mu na czas planu badawczego, artykułów do publikacji oraz nie dokonując rejestracji [...], (chodzi o uzyskanie numeru rejestrowego służącego do publikacji artykułów w rejestrowanym systemie [...]), nie respektowała dyżurów Kierownika, przychodząc tylko wówczas, gdy uznała to za stosowne, wielokrotnie była ponaglana telefonicznie przez pracowników [...] odnośnie konieczności dopełnienia formalności związanych z faktem bycia doktorantką, opóźniała się w odbyciu szkolenia BHP, złożeniu deklaracji ZUS etc. Motywy niesklasyfikowania skarżącej zostały też wyjaśnione w korespondencji elektronicznej prowadzonej między skarżącą a wykładowcą przedmiotu "Prawne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" - dr hab. M. M., a także w piśmie Kierownika z [...] marca 2020 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek skarżącej o udzielenie dodatkowego terminu na złożenie dwóch egzaminów. Jako dowody na poparcie swoich twierdzeń Rektor przywołał następujące dokumenty z akt administracyjnych sprawy: kartę osiągnięć skarżącej, pismo Kierownika Katedry [...] z [...] lutego 2020 r., korespondencję mailową z [...] marca 2020 r. pomiędzy skarżącą a dr hab. M. M. - prowadzącym zajęcia "Prawne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej", jak również pismo Kierownika z [...] marca 2020 r. W piśmie z [...] sierpnia 2020 r. skarżąca przedstawiła polemikę ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę. Zaakcentowała, iż nie informowano ją na uczelni ani o terminach zaliczenia przedmiotów, ani o terminie sesji egzaminacyjnej. Nie otrzymała też decyzji o powołaniu jej promotora. Również pełnomocnik skarżącej odniósł się do odpowiedzi na skargę (w piśmie z [...] września 2020 r.), zwracając uwagę na lakoniczność decyzji pierwszoinstancyjnej oraz brak dostatecznego wyjaśnienia w uznaniowej decyzji Rektora, czy to okoliczność niezaliczenia dwóch przedmiotów była powodem skreślenia skarżącej z listy doktorantów. Oba ww. pisma strony skarżącej zawierały prośbę o rozpoznanie niniejszej sprawy poza kolejnością, którą to prośbę Prezes tut. Sądu uwzględnił zarządzeniem z 8 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: "ustawa o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nadto wedle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz.1829), począwszy od 17 października 2020 r. miasto stołeczne Warszawa, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie znajduje również zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w związku z § 3 tego zarządzenia). Uwzględniając z jednej strony powyższe regulacje, a z drugiej strony brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron oraz konieczność pilnego rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi, przewodniczący skierował przedmiotową sprawę na posiedzenie niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid, o czym zawiadomiono pełnomocników: skarżącej i organu pismami Sądu z 5 listopada 2020 r. W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 203 ust. 2 pkt 2 s.w.n. doktorant może być skreślony z listy doktorantów w przypadku niewywiązywania się z obowiązków, o których mowa w art. 207. W myśl art. 203 ust. 3 s.w.n. skreślenie z listy doktorantów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast stosownie do treści art. 207 ust. 1 i ust. 2 s.w.n. doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z regulaminem szkoły doktorskiej oraz jest obowiązany do realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego. Z kolei § 16 ust. 2 pkt 3 Regulaminu stanowi, że Kierownik może skreślić doktoranta z listy doktorantów w przypadku niezadowalającego poziomu realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego. Materialnoprawną podstawą obu zapadłych w przedmiotowej sprawie decyzji jest art. 203 ust. 2 pkt 2 s.w.n. stanowiący fakultatywną przesłankę skreślenia z listy doktorantów – w przypadku niewywiązywania się z obowiązków określonych w art. 207 s.w.n., tj. postępowania niezgodnie z regulaminem szkoły doktorskiej oraz braku realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego. Orzekające w sprawie organy powołały się także na § 16 ust. 2 pkt 3 Regulaminu, czyli przesłankę niezadowalającego poziomu realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego. W kontekście tych przepisów organy wskazały na nieklasyfikowanie skarżącej z dwóch przedmiotów: "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" oraz "Język obcy nowożytny" z powodu jej nieuczestniczenia w zajęciach. Decyzja o skreśleniu z listy doktorantów wydana w oparciu o art. 203 ust. 2 s.w.n. ma charakter uznaniowy. W tym miejscu podkreślić należy, że uznanie administracyjne nie pozwala na dowolne działanie organu administracji publicznej, czy rozstrzyganie na podstawie przesłanek niemających obiektywnego uzasadnienia. Orzekający w sprawie organ jest zobowiązany do rzetelnej i wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy. Natomiast Sąd, kontrolując decyzję uznaniową, jest obowiązany zbadać, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. NSA w wyroku z 23 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1488/08 stwierdził, że zakres badania decyzji posiadającej cechy uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z odpowiednim zachowaniem procedury administracyjnej (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast wybór rozstrzygnięcia w ramach uznania administracyjnego, dokonywany na podstawie kryteriów słuszności i celowości pozostaje poza kontrolą sądowoadministracyjną. Zatem sąd administracyjny weryfikuje, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia i czy wyboru tego rozstrzygnięcia dokonał po ustaleniu i rozważeniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. W orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie zwraca się uwagę na znaczenie, jakie ma prawidłowe uzasadnienie decyzji uznaniowej. Wskazuje się, że wymogi, jakim powinna odpowiadać decyzja wydana w ramach uznania administracyjnego, są dalej idące niż ma to miejsce w odniesieniu do decyzji związanej. Uzasadnienie decyzji uznaniowej powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu; powinno z niego wynikać, iż wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione (vide wyroki NSA: z 17 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 491/09 oraz z 20 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 2006/10). W świetle wskazanych wyżej kryteriów nie sposób uznać, aby spełniała je zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Rektora. Po pierwsze, niezwykle lakoniczny w swej treści akt (którego uzasadnienie zamyka się w dwóch akapitach) nie odzwierciedla przebiegu postępowania administracyjnego ani nie wskazuje żadnych ustaleń faktycznych (poza okolicznością niezaliczenia przez skarżącą dwóch przedmiotów), nie wspominając już o powołaniu zgromadzonej w aktach administracyjnych dokumentacji. Usiłuje czynić to dopiero odpowiedź na skargę, lecz pismo to nie jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Po wtóre, Rektor, ograniczając się do zaaprobowania rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, nie odniósł się do argumentacji skarżącej zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ww. środku zaskarżenia skarżąca wymieniła postępy w realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego, a także wskazała na pismo z [...] marca 2020 r., w którym starała się usprawiedliwić swoją absencję. Wreszcie, powołując się na fakt nieklasyfikowania skarżącej z dwóch przedmiotów z powodu nieobecności na zajęciach jako desygnat przesłanki niezadowalającego poziomu realizacji programu kształcenia, Rektor nie wykazał, czy rzeczywiście przedmioty takie jak "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" oraz "Język obcy nowożytny" wymagały do uzyskana zaliczenia określonej frekwencji na zajęciach. Nadto podany w odpowiedzi na skargę wymiar zajęć z przedmiotów: "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" (30 godzin) oraz "Język obcy nowożytny" (15 godzin), jest niezgodny z treścią karty przebiegu studiów, gdzie wskazano "Prawne, etyczne i ekonomiczne uwarunkowania działalności naukowej" - 15 godzin oraz "Język angielski" - 30 godzin. Realizacja programu kształcenia została uregulowana w przepisach § 10 Regulaminu. I tak § 10 ust. 7 Regulaminu wskazuje, że warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych, w tym uzyskiwania zaliczeń i składania egzaminów określane są w sylabusie przedmiotu. Wzór sylabusa określa Kierownik. Z kolei § 10 ust. 10 Regulaminu przewiduje jeden termin poprawkowy z każdego przedmiotu w przypadku niezaliczenia lub nieprzystąpienia do zaliczenia w pierwszym terminie. Natomiast w § 10 ust. 11 Regulaminu przyznano doktorantowi prawo do powtarzania zajęć na zasadach określonych przez Kierownika, w ramach obowiązującego Regulaminu. W zaskarżonej decyzji Rektor nie odwołał się do sylabusów przedmiotów, których skarżąca nie zaliczyła. Brak ich w aktach administracyjnych sprawy. Nie wiadomo zatem jakie były warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych, w tym uzyskiwania zaliczeń z tych przedmiotów. Organ drugiej instancji nie rozważał także możliwości skorzystania przez skarżącą z terminu poprawkowego (§ 10 ust. 10 Regulaminu) czy uprawnienia do powtarzania zajęć (§ 10 ust. 11 Regulaminu). W konsekwencji Rektor naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy w związku z art. 203 ust. 2 pkt 2 s.w.n. Doszło również do naruszenia określonej w art. 8 § 1 k.p.a. zasady proporcjonalności, bowiem Rektor, arbitralnie korzystając ze "swobodnego uznania", nie wyjaśnił dlaczego wybrał rozwiązanie w postaci skreślenia skarżącej z listy doktorantów w okolicznościach przedmiotowej sprawy, jak też (co już wzmiankowano) nie przedstawił należycie tych okoliczności. Ponadto Rektor naruszył art. 138 § 1 Raz jeszcze podkreślić należy, iż odpowiedź na skargę w żadnym stopniu nie zastępuje ani nie uzupełnia zaskarżonej decyzji administracyjnej. Nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy, Rektor – w ramach ponownego rozpoznania sprawy - uwzględni powyższe rozważania prawne oraz ustali istotne okoliczności faktyczne, a następnie rozważy je w kontekście art. 203 ust. 2 pkt 2 s.w.n., zaś swoje stanowisko w sposób wszechstronny i wyczerpujący umotywuje, stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, na które składają się wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (radcy prawnego) ustanowionego z wyboru w kwocie 480 zł (łącznie 680 zł) orzeczono na mocy art. 200 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy jak punkcie drugim sentencji wyroku.