II GZ 431/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2284/20 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2284/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. J. w przedmiocie kary pieniężnej w związku z prowadzeniem działalności w zakresie produkcji oraz wprowadzenia do obrotu środków spożywczych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2284/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. J. wniesione na postanowienie tegoż sądu z dnia 6 sierpnia 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wydane w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2020 r., w przedmiocie kary pieniężnej w związku z prowadzeniem działalności w zakresie produkcji oraz wprowadzenia do obrotu środków spożywczych. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2021 r., działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) odrzucił sporządzoną samodzielnie skargę kasacyjną Z. J. W ustawowym terminie skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. WSA przywołał treść art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że zachodzi wyjątek określony w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w myśl którego wymogu sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się w sytuacji, gdy pismo to sporządza jeden z podmiotów wskazanych w tym przepisie. Sąd stwierdził przy tym, że skarżący został pouczony o wymogu sporządzenia przedmiotowego zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego jednakże wbrew temu pouczeniu wniósł zażalenie sporządzone osobiście. Ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był jednym z podmiotów wskazanych w treści art. 175 p.p.s.a., WSA uznał, że strona naruszyła przymus adwokacko-radcowski. Powyższe skutkowało odrzuceniem zażalenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. J., podnosząc w jego treści, że nie umożliwiono mu obrony przed Sądem oraz wnosząc o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na zażalenie Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jego odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika zaś, że przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 5 pouczenia, k. 94 akt sądowych). Powołany powyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie kwestionuje samej istoty obowiązku wnoszenia wskazanego środka zaskarżenia przez profesjonalistę. Jednakowoż z treści zażalenia wynika, że skarżący koncentruje się na braku możliwości obrony swych praw przed Sądem, poprzez pozbawienie go możliwości uczestnictwa w rozprawie podczas orzekania w dniu 14 kwietnia 2021 r. Wskazać w tym miejscu należy, że w związku z dynamicznym wzrostem zakażeń oraz z wprowadzeniem w Warszawie czerwonej strefy, a co za tym idzie z wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń związanych ze stanem epidemii, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2021 r. został wydany na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 marca 2021 r. i z uwagi na treść art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). O obowiązku sporządzenia przez pełnomocnika profesjonalnego skargi kasacyjnej, a następnie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący został przez Sąd I instancji pouczony. Mimo to, wbrew prawidłowemu pouczeniu udzielonemu przez WSA, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie, którym została odrzucona skarga kasacyjna (również sporządzona osobiście przez skarżącego). Działanie takie, w świetle przedstawionych przepisów prawa, musiało skutkować odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego, co prawidłowo uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r., zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a. Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.