II SA/Gl 898/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi E.P. (P.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku oddala skargę. UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], odmówił E. P. (skarżąca) świadczenia w formie zasiłku rodzinnego na dziecko oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2020/2021 - wnioskowanych na W. P. Podstawą działania organu I instancji były art. 4-6, art. 9-15 oraz art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 roku (Dz. U. 2018, poz. 2220 –dalej "u.s.r."), rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (Dz.U. 2017 poz. 1466) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 poz. 2096) Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 21 października 2019 r. skarżąca zwróciła się o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego dla syna W. P., ur. [...] r. We wniosku zaznaczyła, iż jest osobą zamężną i w składzie rodziny wykazała siebie, syna W. P. i męża P. P. Syn W. P. jest osobą niepełnosprawną. Strona według zaświadczenia Sądu Rejonowego [...] w K. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich sygn. akt [...] z dnia [...] r. została ustanowiona opiekunem prawnym dla całkowicie ubezwłasnowolnionego W. P. Sąd Rejonowy [...] w K. wyrokiem zaocznym z dnia [...] r. sygn. akt [...] zasądził od P. P. na rzecz W. P. alimenty w kwocie 900 zł miesięcznie, począwszy od dnia [...] sierpnia 2016 r. Składając wniosek o przyznanie świadczenia strona złożyła oświadczenie, że małżonek przekazuje przez komornika kwotę zasądzonych alimentów na rzecz syna, czyli 900 zł miesięcznie. Natomiast syn oddaje te alimenty ojcu w tej samej wysokości "tylko 3 x w miesiącu". P. P. w sierpniu 2018 r. uzyskał prawo do emerytury. Organ I instancji stwierdził, że skarżąca nie spełnia warunków do przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami zgodnie z art. 5 u.s.r., gdyż dochód na osobę w rodzinie przekracza kwotę 764,00 zł, a łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, obliczona zgodnie z art. 5 ust 3b u.s.r. jest mniejsza od kwoty, o którą dochód rodziny przekracza kwotę 764,00 zł, pomnożoną przez liczbę członków rodziny - różnica ta jest mniejsza niż 20 zł (art. 5 ust 3, 3a i 3d). Kwotę kryterium dochodowego ustalono na podstawie art. 5 ust 1 12 u.s.r. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie: art. 9 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4-6 w zw. z art. 9-15 oraz art. 24 u.s.r. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wnioskodawczyni nie spełnia koniecznych przesłanek do uzyskania zasiłku rodzinnego na dziecko, dodatku do zasiłku na dziecko uczące się, oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia szkoły, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego w sprawie, zaświadcza, iż przesłanki te zostały spełnione, a kryterium dochodowe nie zostało przekroczone. Wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w trybie samokontroli poprzez przyznanie wnioskowanych świadczeń bądź uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie wnioskowanych świadczeń ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W ocenie skarżącej, organ administracji wadliwie i przedwcześnie uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające uwzględnienie złożonego wniosku. Niedokładnie ustalił stan faktyczny sprawy, nie zebrał w sposób wyczerpujący materiał dowodowy oraz dokonał dowolnej jego oceny, co doprowadziło do błędnego uznania, iż dochody P. P. mogę być wliczane do dochodu rodziny w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zdaniem skarżącej organ I instancji pominął fakt, że W. P. jest osobą uczącą się. Podkreśliła, że prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, a między skarżącą a jej mężem istnieje separacja faktyczna. Na mocy prawomocnego wyroku została również orzeczona rozdzielność majątkowa. Zdaniem skarżącej brak jest podstaw do doliczania do dochodu rodziny także świadczeń emerytalnych jakie uzyskiwał jej mąż. W ocenie skarżącej organ I instancji wadliwie wyliczył dochód uzyskiwany przez P. P. Podkreśliła, że dochody z tytułu świadczeń emerytalnych jakie otrzymuje P. P. podlegają zajęciu przez komornika, a zatem kwota jaką faktycznie otrzymuje jej mąż jest kwotą niższą, niż przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Przedstawiło przebieg postepowania według chronologii zdarzeń Po zapoznaniu się z treścią odwołania i analizie akt sprawy przytoczyło treść art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2220, z późn. zm.- dalej "u.s.r."), z których wynika cel zasiłku rodzinnego; osoby, którym przysługuje prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku, a także kryteria dochodowe przyznania świadczeń. Wskazało na definicje określone w art. 3 u.s.r. Stwierdziło, że zarzuty skargi są niezasadne. Skarżąca powołując się na definicję rodziny kwestionuje doliczenie do dochodu rodziny dochodu P. P.. Wobec powyższego wyjaśniło, że dopóki skarżąca i P. P. są małżeństwem oraz nie mają sądownie orzeczonej separacji lub rozwodu, to dochód męża skarżącej stanowi dochód rodziny Wskazało na legalną definicją rodziny zawartą w art. 3 pkt 16 u.s.r. Zauważyło, że również skarżąca we wniosku wykazała P. P. w składzie rodziny. Zdaniem Kolegium organu I instancji prawidłowo wyliczył dochód rodziny. Obliczając dochód rodziny w 2018 r. organ I instancji wziął pod uwagę dochód P. P. za 2018 rok opodatkowany na zasadach ogólnych, wykazany na zaświadczeniu z urzędu skarbowego, pomniejszony o należny podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne w kwocie: 9.510,50 zł uzyskane w roku bazowym z tytułu uzyskania prawa do emerytury z ZUS. Kwotę 9.510,50 zł podzielono na 5 miesięcy, w związku z uzyskaniem prawa do emerytury od [...] sierpnia 2018 r., tj. kwota 1.902,10 zł miesięcznie; dochód syna W. P. za 2018 rok, opodatkowany na zasadach ogólnych, wykazany na zaświadczeniu z urzędu skarbowego, pomniejszony o składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne w kwocie: 10.097,18 zł, tj. kwotę 841,43 zł miesięcznie. Po podzieleniu przez 12 miesięcy dochód rodziny za 2018 rok wyniósł: 2.743,53 zł. Po podzieleniu przez liczbę członków rodziny (3 osoby) dochód wyniósł: 914,51 zł Obliczając łączną kwotę zasiłków w tym okresie od wzięto pod uwagę: zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości 135,00 zł miesięcznie ; dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia na dziecko w wysokości 110,00 zł miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko W. w wysokości 100,0zł/12 = 8,33 zł miesięcznie. Łączna kwota zasiłków wynosi: 253,33 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 5 ust. 3a u.s.r. zasiłek przysługuje w wysokości różnicy pomiędzy łączną kwota zasiłków a kwotą o jaką dochód rodziny przekracza kryterium dochodowe. Dochód rodziny wyniósł: 2.743,53 zł (914,51 zł x 3 osoby) Kryterium dochodowe rodziny wyniosło: 2.292,00 zł (764,00 zł x 3 osoby) Różnica wynosi: 451,53 zł (2.743,53 zł - 2.292,00 zł) i jest większa od łącznej kwoty zasiłków, zatem zasiłek rodzinny wraz z dodatkami na dziecko W. P. nie przysługuje. Dochód P. P. osiągnięty w roku 2018 wynika z informacji Ministerstwa Finansów i pokrywa się z dochodem wykazanym przez ZUS na druku PIT-40A, i jest on pomniejszony o należności alimentacyjne wynikające z tytułu wykonawczego. Kwota dochodu przekracza kwotę zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. W związku z powyższym w okresie zasiłkowym 2019/2020 skarżącej nie przysługuje prawo do wnioskowanych świadczeń na W. P. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Kolegium skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. w związku z art. 11 i art. 15 k.p.a.; art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego art. 4-6 w zw. z art. 9-15 oraz art. 24 u.s.r. w związku z art. 6 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wnioskodawczyni nie spełnia koniecznych przesłanek do uzyskania zasiłku rodzinnego na dziecko, dodatku do zasiłku na dziecko uczące się, oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia szkoły; błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym uznaniu, że w okolicznościach niniejszej sprawy kryterium dochodowe zostało przekroczone. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W ocenie skarżącej doszło do naruszenia art. 15 k.p.a., a w toku prowadzonego postępowania odwoławczego uszło Kolegium, iż sprawa dotyczy trzech odrębnych świadczeń z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłku rodzinnego na dziecko; dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczętego roku szkolnego 2020 / 2021, a Kolegium bezzasadnie i przedwcześnie ograniczyło rozpoznanie sprawy do kwestii związanej z zasiłkiem rodzinnym. Stanowi to, w ocenie skarżącej, o nierozpoznaniu istoty sprawy i przedwczesności zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej Kolegium naruszyło również art. 7 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w treści uzasadnienia do zasadności wniosków o uzyskanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczętego roku szkolnego 2020/2021. W ocenie skarżącej, organy administracji wadliwie i przedwcześnie uznały, iż nie są spełnione przesłanki umożliwiające uwzględnienie złożonego wniosku. Podobnie jak w odwołaniu wskazywała, że nie było podstaw do doliczenia do dochodu rodziny dochodów P. P., a Kolegium nie uwzględniło faktu, że W. P. jest osoba ucząca się. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną. W piśmie z dnia 23 listopada 2020 r. skarżąca podtrzymała w całości stanowisko zawarte w skardze wnosząc dodatkowo o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. odmawiającą przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego na dziecko W. P., dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2020/2021. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2220, ze zm.- dalej "u.s.r."). Powołane przepisy regulują, między innymi, tryb i warunki przyznawania zasiłków rodzinnych oraz związanych z nimi dodatków. Stosownie do art. 5 ust. 1 u.s.r., zasiłek rodzinny i dodatki do tego zasiłku przysługują osobom o których mowa w art. 4 ust. 2 u.s.r. (między innymi, rodzicom, jednemu z nich albo opiekunowi prawnemu dziecka), jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 764 zł. Definicję dochodu rodziny, jak też dochodu członka rodziny, ustawodawca zawarł w art. 3 pkt 2 i 2a u.s.r.. Zgodnie z powołanymi przepisami, dochód rodziny stanowi sumę dochodów członków rodziny, a dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4c u.s.r., gdzie uregulowano sytuację, gdy w roku poprzedzającym okres zasiłkowy, lub po tym roku, członek rodziny uzyskał bądź utracił dochód. Zgodnie z art. 5 ust. 4a u.s.r., w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych. W rozpatrywanej sprawie skarżąca podkreśla, że jej wnioskiem były objęte trzy świadczenia na dziecko, a mianowicie: zasiłek rodzinny na dziecko W. P., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2020/2021, a zatem organy winny orzec co do każdego z wnioskowanych świadczeń odrębnie. Zarzuca organom administracji obu instancji niezasadne i błędne wliczenie do dochodu otrzymanego przez męża skarżącej za 2018 r. Wskazuje, że prowadzi z mężem osobne gospodarstwa domowe, a zatem nie było podstaw do uwzględniania jego dochodu w dochodach rodziny. Sąd zauważa, że zarówno dodatek z tytułu z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, jak i dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania nie stanowią samoistnego świadczenia, a zatem można je otrzymać tylko razem z zasiłkiem rodzinnym. Wobec powyższego podnoszone w skardze zarzuty, iż każde z wnioskowanych świadczeń winno stanowić przedmiot odrębnego postępowania jest chybiony. Ustawa o świadczeniach rodzinnych szczegółowo i ściśle reguluje zarówno takie pojęcia jak: dochód rodziny i dochód członka rodziny oraz określa, w jaki sposób kategorie te należy obliczać. Po myśli art. 3 pkt 2 i 2a u.s.r., dochód rodziny oznacza sumę dochodów członków rodziny, a dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ale z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b u.s.r. Zasadniczo natomiast, dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 3 pkt 2a u.s.r.). Okres zasiłkowy zaś to okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych (art. 3 pkt 10 u.s.r.). W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (art. 5 ust. 4 u.ś.r.). Z kolei, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4b u.s.r.). Wobec jednoznaczności treści obowiązujących przepisów Sąd nie podziela argumentacji skarżącej, że dochód uzyskany przez jej męża nie powinien zostać uwzględniony. Uzyskanie emerytury jest uzyskaniem dochodu – art. 3 pkt. 24 lit. d u.s.r., dlatego też, wobec uzyskania przez męża skarżącej dochodu z tytułu emerytury w sierpniu 2018 r., wliczono go do dochodu, o którym mowa w art. 3 pkt 1 u.s.r. Wszystkie przedstawione wyżej przepisy zostały przez rozpoznające sprawę organy właściwie zinterpretowane i zastosowane w sprawie. Mianowicie organy ustaliły dochód rodziny w 2018 r. Wzięły pod uwagę dochód P. P. za 2018 rok opodatkowany na zasadach ogólnych, wykazany na zaświadczeniu z urzędu skarbowego, pomniejszony o należny podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne w kwocie: 9.510,50 zł uzyskane w roku bazowym z tytułu uzyskania prawa do emerytury z ZUS. Kwotę 9.510,50 zł podzielono na 5 miesięcy, w związku z uzyskaniem prawa do emerytury od [...] sierpnia 2018 r., tj. kwota 1.902,10 zł miesięcznie oraz dochód syna W. P. za 2018 rok, opodatkowany na zasadach ogólnych, wykazany na zaświadczeniu z urzędu skarbowego, pomniejszony o składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne w kwocie: 10.097,18 zł, tj. kwotę 841,43 zł miesięcznie. Po podzieleniu przez 12 miesięcy dochód rodziny za 2018 rok wyniósł: 2.743,53 zł. Po podzieleniu przez liczbę członków rodziny (3 osoby) dochód wyniósł: 914,51 zł Organy obliczyły również łączną kwotę zasiłków w tym okresie od wzięto pod uwagę: zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości 135,00 zł miesięcznie ; dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia na dziecko w wysokości 110,00 zł miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na dziecko W. w wysokości 100,0zł/12 = 8,33 zł miesięcznie. Łączna kwota zasiłków wynosi: 253,33 zł miesięcznie. Powyższe ustalenia nie były przez skarżącą kwestionowane. Nie zgodziła się ona natomiast z zaliczeniem do dochodu rodziny, który zgodnie z art. 3 pkt 2 u.ś.r. stanowi sumę dochodów członków rodziny, dochodu uzyskanego przez jej męża w 2018 r. z tytułu uzyskania prawa do emerytury. Zdaniem skarżącej, mimo, że pozostaje z P. P. w związku małżeńskim, to nie ma podstaw do uznawania go za członka jej rodziny, którego dochody mają znaczenie dla uzyskania przez nią prawa do zasiłku rodzinnego. Nie tworzą bowiem wspólnego gospodarstwa domowego, a między skarżącą, a jej mężem istnieje separacja faktyczna. Na mocy prawomocnego wyroku została również orzeczona rozdzielność majątkowa. Skarżąca zarzucała, że dochody z tytułu świadczeń emerytalnych jakie otrzymuje P. P. podlegają zajęciu przez komornika, a zatem kwota jaką faktycznie otrzymuje jej mąż jest kwotą niższą, niż przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się w pierwszej kolejności do ostatniej podniesionej przez skarżącą kwestii należy wskazać, że sposób wyliczenia dochodu rodziny został szczegółowo wskazany w uzasadnieniu decyzji i znajduje odzwierciedlenie w materiale dowodowym. W zakresie natomiast podstawowej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestii składu osobowego rodziny skarżącej rację należy przyznać organom, a decydująca dla przyjęcia zasadności takiego stanowiska jest ustawowa definicja rodziny jako odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25. roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25. rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2092); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko (art. 3 pkt 16 u.s.r.). Jest to przepis, w którym prawodawca wskazał, co należy rozumieć pod pojęciem "rodzina" na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Definicja ta jest jasna i jednoznaczna, a zatem nie powinno w jej świetle budzić wątpliwości, że rodzinę tworzą małżonkowie, a zatem osoby pozostające w związku małżeńskim. Powyższą konstatację potwierdza dodatkowo treść art. 3 pkt 17a u.s.r., który określa osobę samotnie wychowującą dziecko, wskazując, że oznacza to pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. Tym samym, przesądzającym dla ustalenia kręgu osób wchodzących w skład rodziny w rozumieniu u.s.r. jest ich status prawny, nie zaś okoliczności faktyczne. Innymi słowy, fakt pozostawania przez małżonków w rzeczywistej separacji i brak prowadzenia przez nich wspólnego gospodarstwa domowego, jak też brak nawet jakichkolwiek kontaktów czy orzeczona rozdzielność majątkowa nie zmienia tego, że osoby te pozostają w związku małżeńskim. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym, w którym podkreśla się, że ustawodawca określając pojęcie rodziny uwzględnia status prawny, nie zaś stan faktyczny lub przesłankę wspólnego gospodarowania. Zawarta więc w u.s.r. definicja rodziny nie pozwala na jej dowolną modyfikację, w zależności od tego jak kształtują się relacje faktyczne między małżonkami. Ustawodawca zdecydował więc, że małżonków zawsze traktuje się jako członków rodziny przy ustalaniu prawa do świadczenia rodzinnego (tak: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2012 r. I OSK 1818/11 oraz z 14 czerwca 2017r. I OSK 752/16 oraz powołane w nich orzeczenia, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 23 stycznia 2018 r. II SA/Bd 881/17, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 5 lutego 2018 r. IV SA/Wr 775/17). Skoro więc małżonkowie – niezależnie od panujących między nimi stosunków faktycznych – są członkami rodziny, to przy ustalaniu dochodu rodziny mającego znaczenie dla stwierdzenia uprawnienia do przyznania zasiłku rodzinnego organy powinny brać pod uwagę dochody wszystkich jej członków, jak wskazuje art. 3 pkt 2 u.ś.r. Tak też prawidłowo postąpiły rozpoznające niniejszą sprawę organy przyjmując, że dochód rodziny wynosi 2.743.52 zł (w przeliczeniu na osobę w rodzinie jest to kwota 914,51 zł, co przekracza kryterium dochodowe wynoszące 764 zł), a różnica wynosząca 451,53 zł jest większa od łącznej kwoty zasiłków, zatem nie można im zarzucić postępowania niezgodnego z prawem. Na dzień wydawania decyzji skarżąca pozostawała w związku małżeńskim z P. P., a zatem ustalając dochód rodziny organy nie mogły pominąć dochodu uzyskanego przez jej męża. Organy, wbrew twierdzeniom skargi , uwzględniły fakt, że M. P. jest osobą ucząca się. Nie naruszyły też organy przepisów postępowania. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo i w sposób pozwalający na dokonanie oceny merytorycznej zasadności wniosku skarżącej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na dowody, na których organ się oparł, a także pozwala na zapoznanie się przez skarżącą z podstawą prawną rozstrzygnięcia. Wobec nie stwierdzenia przez Sąd wad zaskarżonej decyzji mogących stanowić podstawę uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów w trybie przewidzianym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz 374, ze zm.), albowiem w związku intensyfikacją rozwoju epidemii przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.