II SA/Gd 387/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mariola Jaroszewska asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 20 grudnia 2019 r., nr [...], 2. umarza postępowanie administracyjne, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej B. B. kwotę 980,00 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 20 grudnia 2019 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżąca, wraz z Z. B., jest właścicielką działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym L. w gminie L. Zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków działka nr [...] oznaczona jest jako użytek B - tereny mieszkaniowe, a działka nr [...] oznaczona jest jako użytek RVI - grunty orne. Dla działki nr [...] w dniu 30 marca 2004 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego dla samochodu ciężarowego. Z wyciągu z projektu budowlanego dotyczącego budowy budynku garażowego, to jest z mapy do celów projektowych w skali 1:1000 z planem zagospodarowania wynika, że dojazd do projektowanego budynku garażowego na działce nr [...] miał przebiegać z ulicy K. przez wjazd na działkach oznaczonych nr [...] i [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 3 grudnia 2004 r. zezwolił na użytkowanie budynku garażowego zlokalizowanego na terenie działki nr [...], którego budowa została zrealizowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 19 maja 2004 r. Wójt Gminy decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r. nakazał Z. B. oraz B. B. przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania działek, to jest użytkowanie działki nr [...] w L. jako zabudowanej budynkiem garażowym dla samochodów ciężarowych w zabudowie mieszkaniowej oraz działki nr [...] w L. jako nieruchomości o charakterze rolnym, przez którą przebiega wjazd z ulicy K. do budynku garażowego usytuowanego na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...]. W uzasadnieniu wskazano, że w trakcie oględzin w dniu 18 września 2019 r. stwierdzono między innymi, że na przedmiotowych działkach znajdowały się trzy samochody ciężarowe oraz, że z dokumentacji fotograficznej i nagrań przedstawionych przez stronę postępowania, z której inicjatywy wszczęto postępowanie, wynika, iż na działkach znajdowały się samochody ciężarowe załadowane drewnem. Dowodzi to zdaniem organu, że na działkach prowadzona jest działalność usługowa polegająca na transporcie drewna oraz urządzeniu bazy transportowej samochodów ciężarowych, a zatem, że działki użytkowane są działek niezgodnie z ich przeznaczeniem. Rozpoznając odwołanie B. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 20 grudnia 2019 r. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia 30 marca 2004 r. ustalone zostały - wyłącznie dla działki budowlanej nr [...] położonej w obrębie L. - warunki zabudowy dla budowy budynku garażowego dla samochodu ciężarowego, z dopuszczeniem posadowienia tego budynku na granicy z działką rolną RVI nr [...]. Decyzja ta nie zawiera zapisów o zmianie przeznaczenia działki nr [...]. Obie działki znajdują się na terenie zabudowanym budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, a ewentualny budynek garażowy stanowi w istocie budynek towarzyszący tej zabudowie. Działka rolna nr [...] w całości jest utwardzona kamieniem polnym, częściowo płytami i trylinką. Teren działki nr [...] w istocie wykorzystywany jest jako teren parkingowy oraz przeładunku drewna w związku z prowadzoną przez Z. B. działalnością gospodarczą pn. [...]. Z wpisu tej działalności do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że prowadzi on działalność gospodarczą o kodach PKD 49.41.Z; 16.10.Z; 29.20Z; 46.73.Z; 49.42.Z; 52.29.C. W jej ramach prowadzi krajowy transport drogowy rzeczy i produkcji, w szczególności drewna. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje zdaniem Kolegium, że na przedmiotowych działkach ilość posiadanych specjalistycznych samochodów ciężarowych jest większa, niż jeden garażowany w budynku wskazanym w decyzji z 2004 r. Oznacza to, że prowadzona przez współwłaściciela działek nr [...] i [...] działalność gospodarcza w istocie wykracza poza nieuciążliwą działalność usługową, którą to działalność dopuszcza obowiązujące dla tego terenu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Także decyzja ustalająca warunki zabudowy dla budowy budynku garażowego dla jednego samochodu ciężarowego nie zmienia sposobu użytkowania działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o nr [...] na funkcję usługową. Ponadto ta decyzja nie wprowadziła żadnych zmian w dotychczasowym sposobie użytkowania działki rolnej nr [...]. Dokonana faktyczna zmiana sposobu użytkowania działki nr [...] z mieszkaniowego na usługowy oraz działki nr [...] z rolnego na usługowy bez wymaganej prawem decyzji administracyjnej, uzasadniała zastosowanie dyspozycji przepisu art. 59 ust. 3 pkt 2 w związku z ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnosząc się do treści odwołania Kolegium uznało je za nieuzasadnione, ponieważ mając na uwadze fakt składania oświadczeń i dowodów, jak też fakt wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, nie sposób zasadnie stwierdzić naruszenia przepisów art. 8 i 10 k.p.a., tym bardziej w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. B. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr [...] oraz decyzji Wójta Gminy z dnia 20 grudnia 2019 r. Zarzucono organom naruszenie art. 10 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez uniemożliwienie wszystkim stronom postępowania zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Przedmiotem rozpoznania Sądu stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu. Podstawę prawną wydanych wzmiankowanych rozstrzygnięć stanowi art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 293 – dalej jako u.p.z.p.), zgodnie z którym w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie ma okoliczność czy doszło do zmiany zagospodarowania terenu dającej podstawę zastosowania przywołanego przepisu. Zauważyć przy tym należy, że zmiana zagospodarowania terenu nie jest pojęciem zdefiniowanym. Oznacza niewątpliwie funkcjonalne przekształcenia terenu. Oceny, czy dane zamierzenie skutkuje zmianą zagospodarowania terenu, należy dokonywać w każdym przypadku indywidualnie, uwzględniając okoliczności konkretnego przypadku. Odnosząc powyższe do oceny niniejszej sprawy zauważyć należy, iż decyzją Wójta Gminy L. z dnia 30 marca 2004 r. ustalone zostały dla działki budowlanej nr [...] położonej w obrębie L. - warunki zabudowy dla budowy budynku garażowego dla samochodu ciężarowego, z dopuszczeniem posadowienia tego budynku na granicy z działką rolną RVI nr [...]. W ocenie organów zmiana zagospodarowania powyższego terenu polega na występowaniu tam specjalistycznych samochodów ciężarowych w ilości większej, niż jeden garażowany w budynku wskazanym w decyzji z 2004 r., a prowadzona na działkach nr [...] i [...] działalność gospodarcza w istocie wykracza poza nieuciążliwą działalność usługową, którą to działalność dopuszcza obowiązujące dla tego terenu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Jednakże w ocenie Sądu wskazane przez organy okoliczności nie świadczą o zmianie funkcjonalnej terenu. Nie można w niniejszej sprawie przyjąć, iż pojawienie się na terenie dla którego wydano decyzję o warunkach zabudowy budynku garażowego dla samochodu ciężarowego większej ilości takich pojazdów świadczy o zmianie funkcji tego terenu. W takim przypadku można jedynie mówić o intensyfikacji działań posiadacza budynku garażowego, która może prowadzić do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu w art. 71-71a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 145 § 3 w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.