II GZ 30/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 30/09 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 2808/08 w zakresie wezwania E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 30/09 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 30/09, w zakresie wezwania E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka. [...] pismem z dnia [...] września 2010 r. (nazwanym "wniosek - zażalenie wraz ze skargą") zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 30/09 jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera natomiast przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Zaskarżone postanowienie z dnia 21 lipca 2010 r. zostało doręczone skarżącym wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.