I OZ 971/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 585/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. D. na czynność Starosty Powiatu Zgorzeleckiego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 585/10, T. D. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w sprawie z jego skargi na czynność Starosty Powiatu Zgorzeleckiego z [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. W zarządzeniu powołano § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), określono termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencje braku uiszczenia wskazanej kwoty w tym terminie. W piśmie z 13 października 2010 r., zatytułowanym "Zażalenie", T. D. wnosząc o uchylenie zarządzenia podnosił argumenty związane z jego sytuacją majątkową i przedstawił wyliczenia wydatków. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 października 2010 r. wezwano skarżącego do oświadczenia w terminie 7 dni, czy jego pismo jest zażaleniem, czy też wnioskiem o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżącego poinformowano, że w przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, pismo zostanie potraktowane jako zażalenie. Pismo odebrane zostało 25 października 2010 r., a do 16 listopada 2010 r. nie została nadesłana żadna odpowiedź. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W związku z tym, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 zd. pierwsze wskazanej ustawy), Przewodniczący miał obowiązek wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje jedynie prawidłowość wydania zaskarżonego zarządzenia i określenia w nim wysokości wpisu sądowego. W zarządzeniu powołano § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wynosi 200 zł. Jak wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, sprawę żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które służy skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Opłata administracyjna została pobrana na podstawie § 1 ust. 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.) i należy uznać, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu określił podstawę wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.