I SA/Ol 749/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym A.P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości 66.382,11 zł. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W literaturze prawniczej (p. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, s. 190, W-wa 2006) podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką przeszkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lipca 2006 r. o sygn. akt I FZ 281/06 (opubl. OSP 2007/6/76), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (p. J. P. Tarno, op. cit. s. 122; postanowienie NSA z 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (p. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Podzielając powyższe poglądy, podnieść należy, że w niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy rozstrzygnięcie tego rodzaju posiada przymiot wykonalności. Powołaną w sentencji decyzją odmówiono skarżącemu stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług. Jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Orzeczenie to nie nadaje bowiem stronie uprawnień oraz nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Stosownym wnioskiem mogłaby być natomiast objęta decyzja kreująca zobowiązanie pieniężne (w tym przypadku decyzja w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług), podlegające przymusowemu ściągnięciu (wykonaniu) w trybie egzekucji administracyjnej. Nawiązując ponownie do brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd stwierdził, że na uwzględnienie nie mógł również zasługiwać wniosek strony skarżącej o wstrzymanie przekazania na rzecz dłużnika, tj. Spółki A, niesłusznie pobranej przez skarżącego spornej kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 66.382 zł. Instytucja ochrony tymczasowej ma bowiem na celu wyłącznie ochronę interesów strony, które mogą doznać uszczerbku bezpośrednio na skutek wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, a nie wszystkich jej roszczeń, które mogą mieć związek z daną sprawą. Wskazać przy tym należało, że w świetle informacji zawartej w odpowiedzi organu na skargę, w dniu 18 września 2013 r. dokonano już zwrotu podatku od towarów i usług w ww. kwocie na rzecz Spółki A. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.