III SA/Gl 794/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" s. c. J. T., T. M. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z 21 lipca 2008 r. postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 lipca 2008 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na wskazaną wyżej decyzję. Pismem datowanym na dzień [...] r. pełnomocnik strony skarżącej, radca prawny E. G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Do wniosku dołączył zażalenie, od którego uiścił wpis w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że pozostaje on w opiece i leczeniu Poradni [...] w Z. z uwagi na rozpoznaną u niego [...]. Od końca lipca z powodu głębokiego nasilenia objawów tejże choroby nie był on w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności zawodowych. W tych dniach odczuwał narastający niepokój i stany lękowe. Od dnia [...] r. będąc na zwolnieniu lekarskim pozostawał pod działaniem zwiększonych dawek [...], co uniemożliwiało mu kontakt zarówno z mocodawcami jak i pracownicą swojej kancelarii. Na dowód przedłożył dwa zaświadczenia o niezdolności do pracy obejmujące okres od [...] r. do [...] r. oraz od [...] r. do [...] r. W końcowej części wniosku zaznaczył, że w dniu [...] r. poczuł się on na tyle lepiej, że mógł podjąć bez zbędnej zwłoki czynności w celu obrony praw swoich mocodawców Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 6 października 2008 r., doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. został on wezwany do przedłożenia w terminie 7 dni zaświadczenia lekarskiego zawierającego informacje na temat nazwy jednostki chorobowej będącej podstawą przedłożonych zwolnień lekarskich, przyjętej terapii oraz wpływu procesu leczenia na codzienne funkcjonowanie pełnomocnika skarżącego. W piśmie z [...] r. pełnomocnik w sposób szczegółowy opisał swoje dolegliwości oraz poprosił o prolongatę terminu z uwagi na niemożność uzyskania wizyty u lekarza. Natomiast stosowne zaświadczenie lekarskie przedłożył w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., odtąd p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, z tym że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna, stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a. dopełnić czynności, której nie dokonała w terminie. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy w pierwszej kolejności, iż w sprawie doszło do uchybienia terminowi. Przewidziany przez art. 194 § 2 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do wniesienie zażalenia na postanowienie, który rozpoczął bieg od doręczenia postanowienia (tj. od dnia [...] r.), upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. (poniedziałek), a zażalenie zostało złożone w dniu [...] r. Kolejną sprawą, która wymaga analizy jest kwestia czy strona skarżąca zachowała termin wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. czy złożyła wniosek w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Otóż wskazaną we wniosku przesłanką uchybienia terminowi była niezdolność do pracy pełnomocnika strony skarżącej, istniejąca również w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zarazem jednak z oświadczenia pełnomocnika wynika, iż w dniu [...] r. doszło do częściowego polepszenia jego stanu zdrowia, co pozwala Sądowi uznać, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. został w sprawie zachowany. Ostatnią kwestią, którą należałoby zbadać jest zagadnienie ewentualnego braku winy w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA z 1972 r. nr 7-8, poz. 144). W konsekwencji przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gl 560/00 niepubl., wyrok NSA z 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz, LEX nr 30478). Zwrócić należy także uwagę na treść art. 87 § 2 p.p.s.a. nakładającego na stronę ubiegającą się o przywrócenie terminu obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyr. NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, niepubl.). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt przedmiotowej sprawy uznać należy, że pełnomocnik skarżącego w stopniu wystarczającym uprawdopodobnił zarówno swoją chorobę jak i konieczność korzystania z opieki poradni [...] i wynikającą z powyższych faktów niezdolność do pracy. Przedłożone w toku postępowania wpadkowym dokumenty i oświadczenia pozwalają uznać wniosek za zasadny. Wobec powyższego, na podstawie wskazanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.