III SA/Po 977/12

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd administracyjny w Poznaniu orzekł dwukrotnie prawomocnymi postanowieniami: z dnia 14 lutego 2013 r. oraz z dnia 6 lutego 2014 r. o odmowie przyznania R. prawa pomocy. Podstawą tych rozstrzygnięć było stwierdzenie, że oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie pozwalały na ustalenie rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy. Ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należało rozpatrzyć w kontekście normy z art. 165 p.p.s.a., a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd wskazanych orzeczeń nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy. Analiza znajdujących się w aktach sprawy trzech formularzy PPF prowadzi do wniosku, że skarżący ponownie nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej. Z kolejnego oświadczenia wnioskodawcy nie wynika, jaka jest jego sytuacja rodzinna i majątkowa oraz jakie osiąga dochody. Oświadczenie wnioskodawcy z dnia 28 lipca 2015 r., zawarte następnie w urzędowym formularzu, nie odpowiada wymogom przepisu art. 252 § 1 p.p.s.a. Wniosek skarżącego nie zawiera żadnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W konkluzji należy stwierdzić, że złożone przez skarżącego oświadczenie uniemożliwia Sądowi ocenę, czy zaistniały zmiany okoliczności sprawy, warunkujące możliwość zmiany postanowienia z dnia 6 lutego 2014 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.