I OZ 1165/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 81/13 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. Ł. na przewlekłość postępowania Starosty Bydgoskiego w przedmiocie wydania opinii prawnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 81/13 odmówił R. Ł. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Starosty Bydgoskiego w przedmiocie wydania opinii prawnej. W uzasadnieniu podkreślono, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu I instancji skarżąca powyższych okoliczności nie wykazała, a ponadto - mimo wezwania z dnia 23 września 2013 r. - nie przedłożyła wszystkich żądanych dokumentów koniecznych do oceny jej sytuacji materialnej. Nie przedstawiła bowiem szczegółowego oświadczenia o wysokości miesięcznych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny ani wyciągu z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. W związku z tym Sąd I instancji uznał, że analiza informacji dotyczących sytuacji rodzinnej i finansowej strony, zawartych jedynie w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie pozwala na przyjęcie, że skarżąca wyjaśniła okoliczności uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy, a w konsekwencji nie było możliwe przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła R. Ł. podnosząc, że otrzymywane przez nią świadczenie emerytalne jest przedmiotem egzekucji komorniczej. Ponadto, w zażaleniu wskazano wysokość ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącej wydatków. Skarżąca załączyła do zażalenia zawiadomienie o zajęciu komorniczym dotyczące świadczenia emerytalnego, zawiadomienie o wymiarze czynszu ze spółdzielni mieszkaniowej, zaświadczenie lekarskie i faktury potwierdzające zakup okularów oraz prywatnych usług medycznych. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W obowiązującym stanie prawnym nie jest zatem uwzględnienie wniosku bez uprzedniego wyjaśnienia sytuacji materialnej i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy mając na uwadze okoliczności podane w oświadczeniu strony zawartym we wniosku, o którym mowa w art. 252 p.p.s.a. W razie zaś, gdy oświadczenie to jest zdaniem Sądu niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, wnioskodawca jest zobowiązany złożyć na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12 i z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11). Skarżąca, wezwana na podstawie art. 255 p.p.s.a. do przedłożenia określonych dokumentów, które miały być uzupełnieniem oświadczenia odnośnie jej stanu majątkowego, w odpowiedzi przedstawiła jedynie informacje o wysokości uzyskiwanych przez nią i jej męża świadczeń emerytalnych. Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu w pozostałym zakresie, zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że ogólne informacje dotyczące sytuacji rodzinnej i finansowej strony, zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy są niewystarczające by można było szczegółowo rozważyć, czy skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca nie przedstawiła chociażby zestawienia comiesięcznych koniecznych wydatków, podając jedynie, że jej emerytura jest obciążona egzekucją komorniczą zasądzonych kosztów postępowania sądowego. W takiej sytuacji Sąd I instancji słusznie uznał, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie. Podkreślić także trzeba, że przytoczenie dodatkowych okoliczności dotyczących sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącej dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia. W takiej bowiem sytuacji nie można Sądowi I instancji zarzucić naruszenia prawa poprzez nieprawidłową ocenę okoliczności sprawy, skoro przed wydaniem zaskarżonego postanowienia strona nie przedstawiła tych informacji. Z powyższych względów należało zaskarżone postanowienie uznać za zgodne z prawem i oddalić zażalenie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 p.p.s.a.