II FZ 718/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 723/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Wskazał, że skargę w imieniu skarżącej wniósł działający jako jej pełnomocnik mąż - W. K. Zarządzeniem z dnia 12.04.2019 r. został on wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu, upoważniającego go do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 24.04.2019 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. 12 akt). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie, co spowodowało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: P.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., podnosząc, że podczas biegu terminu na uzupełnienie braku formalnego złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który następnie został uwzględniony w pełnym zakresie, a ponadto zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi powinno być doręczone jej, a nie nienależycie umocowanemu pełnomocnikowi. Wskazała też, że z ostrożności procesowej złożyła również wniosek w trybie art. 86 P.p.s.a. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo stwierdził, że niezastosowanie się pełnomocnika skarżącej do wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkować musiało jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik strony postępowania sądowoadministracyjnego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że do akt sprawy powinien zostać dołączony dokument potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w wymienionym postępowaniu. Ponadto, zgodnie art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niezłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Na powyższą ocenę nie ma wpływu okoliczność złożenia przez skarżącą w trakcie biegu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Złożenie takiego wniosku nie przerywa bowiem terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi już (uprzednio) wniesionej, a do uzupełnienia braku obowiązany jest ten pełnomocnik, który w tym czasie powołuje się na umocowanie do działania w imieniu strony. Późniejsze ustanowienie pełnomocnika z urzędu może natomiast stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej (uzupełnienia braku formalnego skargi lub wniesienia skargi), o ile uprawdopodobnione zostanie wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 86 § 1 P.p.s.a. – a więc brak winy strony (jej pełnomocnika) w niedokonaniu czynności w terminie. Prawidłowe było też wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnika skarżącej, a nie samej skarżącej, ponieważ na mocy art. 67 § 5 P.p.s.a. doręczeń pism sądowych w przypadku ustanowienia przez stronę pełnomocnika dokonuje się temu pełnomocnikowi, a nie samej stronie. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.