I SA/Kr 435/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesław Kuśnierz Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia; oddala skargę. UZASADNIENIE Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] (organ egzekucyjny) prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku M. B. (zobowiązanego) na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy W. (wierzyciela) na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27.03.2018r. Nr [...] obejmującego kwotę należności głównej 302,00 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia 2.12.2019r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku M. B. (zobowiązanego). Z. B. w dniu 30.12.2019r. złożyła zażalenie na to postanowienie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...].02.2020r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia z uwagi na to, iż wnosząca je w świetle art. 127 § 1 kpa nie jest stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. B. wskazała na niezgodności z prawem postępowania egzekucyjnego, które naruszają też bardzo ważny interes społeczny i wiążące interesy skarżącego czy podatnika i interes państwa, w szczególności z uwagi na kwestię wpisu hipoteki oraz postępowanie restrukturyzacyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie jest zasadna. Poddane sądowej kontroli postanowienie dotyczyło stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w świetle brzmienia art. 134 kpa. Przepis ten obliguje organ drugiej instancji do badania w pierwszej kolejności dopuszczalności zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych obejmuje natomiast sytuacje wniesienia zażalenia przez osobę/podmiot niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia zażalenia przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Przy czym kategoryczne użycie przez ustawodawcę zwrotu "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego wydania jednego z rozstrzygnięć przewidzianych, w powołanym wyżej przepisie (stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia bądź stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia), gdyż nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (v. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 598/13; wyroki NSA z 17 stycznia 2019 r., I OSK 3669/18, I OSK 3641/18; wyrok WSA w Łodzi z 7 lutego 2019 r., II SA/Łd 1095/18; www.cbois.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Z. B. zaskarżyła zażaleniem postanowienie wydane nie wobec niej, lecz w stosunku do innego zobowiązanego tj. M. B.. Z. B. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem tego postanowienia. Z art. 127 § 1 kpa wynika, że odwołanie (zażalenie) od decyzji organu I instancji przysługuje stronie postępowania. Wynika z tego, że prawo wniesienia odwołania nie służy osobie, która nie jest stroną postępowania. Gdy odwołanie wniesione zostało przez osobę, której w sposób oczywisty nie przysługuje przymiot strony, a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, organ na podstawie art. 134 kpa stwierdza niedopuszczalność odwołania (zażalenia). Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest orzecznictwo sądów administracyjnych m. in. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22.05.2019r. sygn. akt II SA/Po 110/19, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.06.2019r. sygn. akt VII SA/Wa 2662/19. Zatem pomimo obszernej argumentacji przedstawionej w skardze, a odnoszącej się do wad postępowania egzekucyjnego, istotą kontrolowanej sprawy było jedynie zbadanie, czy skarżącej przysługuje legitymacja do wniesienia zażalenia jako stronie postępowania. W konsekwencji prawidłowej oceny tej kwestii przez skarżony organ, skarga podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy o p.p.s.a.