II FZ 614/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 406/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 16 lutego 2010 r. L. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2010r. sygn. akt I SA/Kr 406/10, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 20 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał L. O. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 lipca 2010 r. W dniu 28 lipca 2010 r. L. O. złożył zażalenie na to zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), przy czym wpis może być stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych, wynosi 500 zł. W rozpoznawanej sprawie L. O. złożył skargę na decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Prawidłowym było zatem ustalenie przez Przewodniczącego Wydziału wpisu w kwocie 500 zł, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. W sprawach dotyczących odmowy umorzenia zaległości podatkowej spór nie sprowadza się bowiem do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, a dotyczy ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek uzasadniających umorzenie zaległych zobowiązań podatkowych. Zaskarżona decyzja nie nakłada tym samym na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala. Dlatego właściwym w tych sprawach jest wpis stały i taki też został w sprawie ustalony. Z nieczytelnego zażalenia można wywnioskować jedynie, że L. O. kwestionuje zasadność pobierania wpisu w sytuacji, gdy złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy zatem wyjaśnić, że wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania, co rozstrzygnięto i uzasadniono w powołanym wyżej zarządzeniu Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarządzenie to, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. i 25 czerwca 2010 r., należało uznać, w trybie art. 73 p.p.s.a., za skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 1 lipca 2010r. Na zarządzenie skarżący nie wniósł sprzeciwu, w związku z tym stało się ono prawomocne. Oznacza to, że skarżący, mimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Prawidłowym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a wysokość tego wpisu znajduje umocowanie w przywołanym w zarządzeniu przepisie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.