I OPP 136/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (sprawozdawca), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie ze skargi M. O. na przewlekłe prowadzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w przedmiocie przeliczenia emerytury sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Skarga M. O. na przewlekłe prowadzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bielsku-Białej postępowania w przedmiocie przeliczenia emerytury wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 25 kwietnia 2014 r. (sygn. akt IV SAB/Gl 68/14). Postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał się niewłaściwym miejscowo i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 lipca 2014 r. i zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wa 150/14. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 31 lipca 2014 r. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r. M. O. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 oraz przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IV SAB/Gl 68/14. Skarżąca wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego w tej sprawie, zasądzenie słusznej rekompensaty, jaką ustalił ustawodawca oraz o ustalenie Sądu właściwego do rozpoznania jej skargi. Skarżąca podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach błędnie przekazał jej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie do sądu powszechnego. W postanowieniu z dnia 23 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając jej skargę, wskazał bowiem, że właściwy w tej sprawie jest sąd powszechny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie prawo skarżącej M. O. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700). W tym postępowaniu nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach i Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, że działały w sposób przewlekły. Postępowanie sądowe w tej sprawie od dnia wpływu skargi (25 kwietnia 2014 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (1 sierpnia 2014 r.) trwało 3 miesiące. Postanowienie kończące postępowanie w tej sprawie zostało wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 23 lipca 2014 r. Kwestia przekazania tej sprawy zgodnie z właściwością przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie również nie stanowi podstawy do stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego w tej sprawie. W odniesieniu do zarzutu skarżącej dotyczącego nieprzekazania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sądowi powszechnemu, wskazać należy, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). brak jest podstawy prawnej do przekazania skargi przez sąd administracyjny sądowi powszechnemu. Sąd administracyjny, stwierdzając, iż do rozpoznania danej sprawy właściwy jest sąd powszechny, powinien na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast strona skarżąca powinna sama wystąpić do sądu powszechnego ze stosownym żądaniem. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.