II OZ 1024/08

SENTENCJA II OZ 1024 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. i M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 33/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. i M. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na kontynuację robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 1024 / 08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody P. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. D. i M. D. pozwolenia na kontynuację prac budowlanych przy budowie budynku obory wraz z przebudową części stodoły na oborę, budowę zamkniętego zbiornika na gnojówkę, bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe oraz płyty gnojowej na działce położonej w miejscowości B.[...]. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zmiana na gruncie, powstała w wyniku sfinalizowania spornych prac budowlanych ma charakter istotny, bowiem prowadzi do powstania obiektów o znacznych rozmiarach i kubaturze, co wynika z przedłożonej w sprawie dokumentacji. Zdaniem Sądu ewentualny powrót do stanu poprzedniego nie będzie możliwy bez poniesienia znacznych kosztów i nakładów pracy ze strony inwestora. Stąd też wniosek skarżących, domagających się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie w świetle regulacji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Powyższe postanowienie w wyniku zażalenia wniesionego przez K. D. i M. D. zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r. uchylone. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż rozpoznając wniosek A. D. i M. G. Sąd pierwszej instancji winien przede wszystkim poddać ocenie zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 61 p.p.s.a., przy czym nie mogą być to takie okoliczności, które zdaniem skarżących miałyby na celu ochronę interesów inwestorów K. D. i M. D. i to w sytuacji, gdy oni tej ochrony się nie domagają. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż ocena okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji winna być poparta analizą tak dokumentacji w przedmiotowej sprawie w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a., jak i treścią wniosku skarżących. Sąd pierwszej instancji w wyniku ponownego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na art. 190 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania jej wykonania ww decyzji podkreślając, iż ocena wniosku dokonana została z pominięciem merytorycznej strony przyjętych w skarżonej decyzji rozwiązań projektowych oraz kwestii posiadania przez inwestora prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły A. D. i M. G. i wniosły o jego uchylenie. Skarżące zakwestionowały prawidłowość decyzji i stwierdziły, że objęty projektem obiekt narusza granice sąsiednich nieruchomości a także szereg norm techniczno-budowlanych a także m. in. przepisy przeciwpożarowe. Skarżące wskazały także na to, iż działka na której prowadzona jest inwestycja posiada jeszcze jednego właściciela. Wykonany obiekt zamknie wnioskodawczyniom drogę do ich budynku inwentarsko-składowego w okresie pozimowym i w porach deszczowych. W odpowiedzi na zażalenie K. D. i M. D. wnieśli o jego oddalenie podzielając stanowisko Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie wykładnia Naczelnego Sądu Administracyjnego w wydanym orzeczeniu tegoż Sądu z dnia 12 czerwca 2008 r. obejmowała przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych też względów skarżący domagając się wydania postanowienia opartego na art. 61 § 3 p.p.s.a. winni byli wykazać zaistnienie dla nich niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku realizacji decyzji kontrolowanej przez Sąd pierwszej instancji. Tego w rozpatrywanym wniosku nie wykazano, a wobec tego stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu uznać trzeba za zasadne. W związku z wywodami zawartymi we wniesionym zażaleniu koniecznym jest podkreślenie, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi, a tego w zasadzie domagają się skarżący na etapie skarżonego postanowienia ( por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, niepubl.). Mając przytoczone wyżej względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia na mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.