I C 323/24

<p>Sygn. akt I C 323/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">H. S.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">H. S.</span> kwoty:</p> <p>a.  10.001 zł (dziesięć tysięcy jeden złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 18 lutego 2023 r. od dnia zapłaty;</p> <p>b.  1.476 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 maja 2024 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">H. S.</span> kwotę 5.452,31 zł (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt dwa złote trzydzieści jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I C 323/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Stan faktyczny</p> <p> <span class="anon-block">H. S.</span> była stroną umowy obowiązkowego ubezpieczenia budynków w gospodarstwie rolnym z pozwanym zakładem ubezpieczeń na okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. (<span class="anon-block">polisa nr (...)</span>). Wchodzący w skład gospodarstwa rolnego dom jednorodzinny został ubezpieczony na sumę ubezpieczenia 91.200 zł, przy uwzględnieniu stopnia zużycia 67%.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: polisa, k. 43</em> </p> <p>W dniu 15 stycznia 2023 r. w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> doszło do pożaru w obrębie pieca kaflowego i pomieszczenia, w którym ten piec znajdował się, okopcenia sufitów i ścian we wszystkich pozostałych pomieszczeniach, osmolenia i odspojenia tynków na trzcinie, w pomieszczeniu, w którym powstał pożar, spalenia części instalacji elektrycznej. Poszkodowana we własnym zakresie remontowała budynek po pożarze. W pożarze zginął ojciec poszkodowanej.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: protokół szkody, k. 36</em> </p> <p>Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 18.506,58 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p>Rzeczywisty rynkowy koszt naprawienia szkody w budynku, wynikającej z przedmiotowego pożaru, wynosi 33.477,30 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: opinia pisemna biegłego, k. 128 z pisemnymi uzupełnieniami, ustne op. uzup. z rozpraw</em> </p> <p>Powódka poniosła wydatek na usługę kosztorysowania naprawy szkody na kwotę 1476 zł</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p>Ocena dowodów</p> <p>Z pełni precyzyjne ustalenie zakresu szkody jest niemożliwe, gdyż dowody w tym zakresie zostały bezpowrotnie utracone, co wynika wprost z protokołu szkody sporządzonego przez ubezpieczyciela (k. 36). Fotografie przedstawione przez powódkę obrazują stan budynku już właściwie po zakończeniu remontu.</p> <p>Tak więc biegły powołany w niniejszej sprawie miał niewątpliwie utrudnione zadanie, gdyż musiał – weryfikując zakres szkody deklarowany przez stronę powodową – dokonać odpowiednich rozumowań w świetle swojego doświadczenia zawodowego i wydać opinię, czy dany zakres szkody mógł powstać w wyniku takiego pożaru. Zdaniem Sądu biegły <span class="anon-block">K. W.</span> przekonująco i trafnie wyłączył pewne zakresy jako nie pozostające w związku ze szkodą (dotyczy to kwestii instalacji wodnej i kanalizacyjnej, biały montaż, system kominowy). Biegły też przekonująco wyjaśnił niemożność rekonstrukcji trzcinowego sufitu/stropu – z uwagi na obecny zakaz stosowania takiej archaicznej technologii z przyczyn bezpieczeństwa przeciwpożarowego, a także najprawdopodobniej – braku osób zdolnych do odtworzenia stropu w tej niestosowanej już rzemieślniczej technologii. Biegły logicznie i przekonująco wytłumaczył posiłkowanie się platformą <span class="anon-block">S.</span>. Ostatecznie – po uzupełnieniach (pisemnych i ustnych) opinię biegłego <span class="anon-block">K. W.</span> uznano całościowo jako pełną, wewnętrznie niesprzeczną i metodologicznie należycie uzasadnioną i wyjaśnioną. Biegły przyjął stopień zużycia zgodnie z pierwotnym postanowieniem dowodowym sądu.</p> <p>Kwalifikacja prawna</p> <p>Oś sporu w niniejszej sprawie dotyczy stopnia zużycia budynku jako czynnika determinującego wysokość odszkodowania. Przy zawarciu umowy ubezpieczenia budynku przyjęto zużycie 67% i określono sumę ubezpieczenia (91.200 zł), co oznacza, że w sumie ubezpieczenia już wstępnie uwzględniono to właśnie zużycie. Od daty zawarcia umowy do szkody minęły dwa tygodnie, a więc dalsze zużycie w tym okresie jest minimalne (biegły zdaniem Sądu słusznie przyjął 0.04%).</p> <p>Nie ma sporu, że szkoda jest objęta odpowiedzialnością pozwanego (art. 67 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]).</p> <p>Budynek został przeznaczony do remontu i został przez pozwaną wyremontowany, co oznacza, że wysokość szkody należy ustalić zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]), czyli tzw. metodą odtworzeniową. Należy więc uwzględnić w danym wypadku jedynie (minimalne) dalsze zużycie budynku w okresie 2 tygodni od daty zawarcia umowy ubezpieczenia do daty pożaru. Jeżeli poszkodowany rzeczywiście zamierza naprawić przedmiot ubezpieczenia, to wydatki na ten cel będą niższe tylko z tego powodu, że przedmiot ten wcześniej był w jakimś stopniu zużyty. Nikt bowiem nie będzie poszkodowanemu sprzedawać materiałów do remontu i świadczyć prac remontowych za np. 30% ich rynkowej wartości. Tak pogląd zdecydowanie dominuje w orzecznictwie sądowym (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2019 r., II CSK 437/18, I C 127/22 - Wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie, LEX nr 3737839 - wyrok z dnia 6 czerwca 2024 r., I C 384/21 - Wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie, LEX nr 3630877 - wyrok z dnia 19 października 2023 r., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2016 r. IV CSK 44/16).</p> <p>Wysokość ustalonej przez Sąd wartości szkody nie przekracza sumy ubezpieczenia budynku. Ponieważ jest to suma nieco wyższa, niż kwoty dochodzonej pozwem, granicą orzekania są sumy żądane zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Wartość wydatku na przygotowanie profesjonalnego kosztorysu naprawy szkody nie była przez pozwanego kwestionowana.</p> <p>Daty wymagalności roszczeń nie były przez pozwanego kwestionowane. Jednak nie ma dowodu, że w fazie przedprocesowej wezwano ubezpieczyciela do zwrotu wydatku na kosztorys, stąd uznano, że to roszczenie weszło w stan wymagalności po doręczeniu odpisu pozwu w niniejszej sprawie.</p> <p>Przepis art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] stanowi <em> <!-- -->lex specialis</em> względem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 824(1);art. 824(1) § 1)">art. 824^{<!-- -->1} § 1 k.c.</a> </p> <p>Mając powyższe na uwadze na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1;art. 805 § 2;art. 805 § 2 pkt. 1)">art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c.</a> w zw. z art. 67 ust. 1 i art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> orzeczono jak w punkcie I. sentencji.</p> <p>W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> (punkt II. sentencji).</p> <p>Koszty</p> <p>Ponieważ powódka praktycznie w całości wygrała proces, przynależy jej całość poniesionych kosztów procesu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>), na które składa się: opłata sądowa od pozwu 750 zł, opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (§ 2 pkt 5 rozp. MS z dn. 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm., 3.600 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), wykorzystana do daty wyrokowania część zaliczki (1085,31 zł) oraz odsetki od kosztów – punkt III sentencji.</p> </div>