IV SAB/Wr 27/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia NSA Henryk Ożóg, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania I. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. do rozpoznania zażalenia skarżącej na zarządzenie Geodety Powiatowego w T. z dnia 12 sierpnia 2004 r. nr GP-7430-10/04 w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt sprawy i odpisu prawomocnego wyroku; II. przyznaje adw. L. A. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz Gminy T., uznając się niewłaściwym w sprawie, przekazał w trybie art. 65 § 1 k.p.a. do Starostwa Powiatowego w T. wniosek D. W. dotyczący udostępnienia informacji publicznej. Na to postanowienie strona wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W dniu [...] Geodeta Powiatowy w T. wskazał, że przekazany przez Burmistrza T. wniosek D.W. budzi wątpliwości. W związku z czym zarządził, że załatwienie sprawy z wniosku strony nie jest możliwe, bowiem nie wiadomo czego sprawa dotyczy. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Kolegium uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu tego postanowienia podało, że rozstrzygnięcie Burmistrza T. w przedmiocie przekazania wniosku strony było przedwczesne, gdyż treść żądania w nim zawartego została sformułowana przez stronę w taki sposób, że można jedynie domyślać się intencji wnioskodawczyni, a co za tym idzie, niemożliwe było prawidłowe ustalenie organu właściwego do jego załatwienia. Pismem z dnia 19 sierpnia 2004 r. D. W. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. "zażalenie-skargę" na zarządzenie "Starostwa Powiatowego w T. z [...] [...]". W piśmie tym, skarżąca wyartykułowała szereg zarzutów pod adresem "Starostwa" i "Burmistrza T.". Wobec trudności z określeniem charakteru tego pisma, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wezwało skarżącą do jego określenia oraz sprecyzowania żądania w nim zawartego. W piśmie z dnia 7 września 2004 r., zatytułowanym "zażalenie", mającym stanowić odpowiedź na wezwanie Kolegium D.W. podała, że wnosi o rozpoznanie odwołania "od pisma Starosty z dnia [...] jako zażalenie na odmowę udostępnienia informacji publicznej". Postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 24 § 3 w związku z art. 27 § 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wyłączyło z urzędu swych członków od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku D. W. z dnia 19 sierpnia 2004 r., określonego jako "zażalenie-skarga" na pismo Geodety Powiatowego w T. informujące o przekazaniu – postanowieniem z dnia [...] nr [...] – jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej do Starostwa Powiatowego w T. oraz o niemożliwości jego załatwienia z powodu nieokreślenia przez wnioskodawczynię sprawy, której dotyczy. Z kolei, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z dnia [...] nr [...], wyznaczył do załatwienia m.in. przedmiotowej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. W dniu 17 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. skierowało do D. W. pismo informujące o dalszych wątpliwościach co do charakteru wniosku, wzywając jednocześnie do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy podanie z dnia 19 sierpnia 2004 r. jest: zażaleniem na pismo Geodety Powiatowego z dnia [...] nr [...], odwołaniem od tego pisma, zażaleniem na bezczynność organu administracji publicznej, czy może skargą, o której mowa w art. 227 k.p.a. Udzielając odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 24 lutego 2005 r. D.W. zwróciła się o przeprowadzenie jawnej rozprawy w związku z nieprawidłowościami, jakich dopuścił się Starosta T. oraz Burmistrz T. oraz o zastosowanie art.art. 6-10, 35-38, 75-87, 128 i 219 k.p.a. Nadto podniosła, iż Starosta T. zaniechał wydania zaświadczenia potwierdzającego rzeczywiste wymiary zakupionej przez nią nieruchomości, a także postanowienia lub decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o której udzielenie wnosiła. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uznało, że mimo podejmowanych czynności polegających na wyjaśnieniu treści żądania, żadne ze sformułowanych przez wnioskodawczynię oświadczeń nie pozwala na jej ustalenie. Zawierają one jedynie zarzuty skierowane pod adresem działalności Starosty T oraz Burmistrza T. Wobec czego, podanie skarżącej z dnia 19 sierpnia 2004 r. pozostawiono bez rozpoznania. Niezadowolona z takiego sposobu załatwienia sprawy D. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie pozostawienia jej pisma bez rozpoznania, w której domagała się ponownego rozpoznania sprawy i wszczęcia postępowania w sprawie odmowy wydania zaświadczenia na podstawie art.art. 217 § 1-3, 219, 220 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie. Kolegium podało, że nie może podzielić poglądu co do bezczynności w sprawie w sytuacji, gdy podejmowane były wszelkie kroki mające na celu ustalenie rzeczywistej treści żądania skarżącej. Leżące po stronie D. W. zaniechania w tym zakresie uniemożliwiły podjęcie działań, które zmierzałyby do rozpoznania podania. Przy czym Kolegium podkreśliło, iż związane jest żądaniem strony. Oznacza to, że wszelka ingerencja tego organu, powodująca jakiekolwiek zmiany w jego kwalifikacji, jest sprzeczna z prawem. W piśmie z dnia 9 października 2009 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez Sąd dowodów uzupełniających w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Skarżąca wniosła zażalenie na pismo Geodety Powiatowego w T. z dnia [...] [...] mimo, iż organy administracyjne zwracały się kilkakrotnie do skarżącej o wyjaśnienie charakteru tego pisma to nie budzi wątpliwości Sądu, że pismo skarżącej z dnia 19 sierpnia 2004r. (zażalenie) kwestionuje zarządzenie Geodety Powiatowego w T. Zwrócić należy w szczególności uwagę na pisma skarżącej z dnia 7 września 2004r., 24 lutego 2005r. W związku z tym zwracanie się Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. do skarżącej o wyjaśnienie jaki charakter ma powyższe pismo było absolutnie zbędne. W świetle tego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. powinno rozważyć, czy zarządzenie Geodety Powiatowego o jakim wyżej była mowa ma charakter aktu, na który służyłoby zażalenie, następnie czy zażalenie to zostało wniesione w terminie, jeśli było dopuszczalne, i w końcu przedmiotem należytej oceny tego organu powinno być to, czy zażalenie w ogóle było dopuszczalne w tym przypadku. Spełnienie tych warunków otwierało natomiast drogę do merytorycznego rozpoznania treści tego środka prawnego. Skoro tego nie uczyniono Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. pozostaje bezczynne. A zatem stan ten wymagał ingerencji Sądu. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej w istocie rzeczy zmienił przedmiot postępowania wskazując, iż "złożona skarga dotyczy bezczynności dotyczącej niewydania przez starostę zaświadczenia odnośnie wielkości działek określonych we wniosku". Tymczasem ze skargi D. W. z dnia 15 kwietnia 2005r. wynika niedwuznacznie, iż kwestionuje ona bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Wprawdzie w skardze można dopatrzyć się żądania wydania określonych dokumentów przez Starostę Powiatu T. ale jest to przedmiot odrębny sprawy. Należy bowiem pamiętać, iż skarżąca zwróciła się do Burmistrza Gminy T. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej określonych nieruchomości. Burmistrz przekazał, to żądanie Staroście T. Postanowieniem z dnia [...] [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Niezależnie od tego skarżąca wystąpiła do Starosty T. z odrębnym wnioskiem – można zatem przyjąć, że żądanie to uruchomiło oddzielne postępowanie wobec czego skarżąca jako zainteresowana powinna od tego organu również oczekiwać stosownej odpowiedzi. Względy te zdecydowały o tym, że wniosek pełnomocnika skarżącej złożony na rozprawie nie mógł odnieść pożądanego skutku. W związku z treścią wyroku za zbędne Sąd uznał prowadzenie postępowania w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Skoro istotą rozstrzygnięcia Sądu było zniesienie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Z tych względów na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 250 powyższej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w wysokości 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.