II SA/Łd 487/08

SENTENCJA Dnia 23 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE II SA/Łd 487/08 U Z A S A D N I E N I E P.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 czerwca 2008 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach P. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni 67 m. kw. oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 3,37 ha, w tym stodołę i budynek gospodarczy. Strona otrzymuje rentę w wysokości 133,62 złotych, zaś dochód z gospodarstwa rolnego kształtuje się na poziomie 553,58 złotych. Skarżący oświadczył nadto, iż miesięczne opłaty związane z utrzymaniem domu – energia elektryczna, woda, gaz i węgiel – kształtują się na poziomie 176 złotych, podatek rolny to zaś wydatek rzędu 560 złotych, koszty leczenia u kardiologa i neurologa – 60 złotych. Strona uzyskała również pożyczkę suszową w wysokości 2.600 złotych. Skarżący nie zadeklarował posiadania oszczędności, papierów wartościowych ani wartościowych przedmiotów. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie stać go na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu sądowym. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 5 sierpnia 2008 roku uczestniczka postępowania M.R. wniosła sprzeciw od w/w postanowienia, wskazując iż prawo pomocy zostało przyznane P. K. na podstawie tego co podał ustnie bądź na piśmie – bez uprzedniego zweryfikowania tych informacji przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku niewątpliwie trudna sytuacja majątkowa i życiowa skarżącego powoduje bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania oraz kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319). Odnośnie zarzutu uczestniczki postępowania zawartego w sprzeciwie, iż Sąd nie weryfikował informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, zauważyć wypada, iż są one składane przez wnioskodawcę pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. W ocenie Sądu brak było podstaw do ich zakwestionowania. Jednocześnie należy podkreślić, iż uczestniczka postępowania wnosząc sprzeciw nie wskazała, które ze stwierdzeń kwestionuje. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. A.K.