II SA/Sz 562/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 4 listopada 2010 r. nr IX/N/1391/10 w przedmiocie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejska Jednostka Obsługi Gospodarczej" p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne UZASADNIENIE W dniu [...] r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na § 2 ust. 2 pkt 7 statutu Miejskiej Jednostki Obsługi Gospodarczej stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 4 listopada 2010 r. nr IX/N/1391/10 w sprawie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejska Jednostka Obsługi Gospodarczej" w Szczecinie. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd poinformował [...] , że Prokurator Okręgowy w Szczecinie pismem z dnia [..] r. wniósł do tutejszego sądu skargę na § 2 ust. 2 pkt 7 uchwały Rady Miasta Szczecina z dnia 4 listopada 2010 r. nr IX/N/1391/10 w sprawie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejska Jednostka Obsługi Gospodarczej" w Szczecinie, która zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SA/Sz[...]. Sąd zwrócił się do Rzecznika z zapytaniem czy nadal podtrzymuje wniesiona skargę. Stronie skarżącej przesłano odpis odpowiedzi na skargę organu oraz kserokopię uchwały Nr VI/73/11 Rady Miasta Szczecina z dnia 28 marca 2011 r. zmieniającej uchwałę w sprawie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejska Jednostka Obsługi Gospodarczej" w Szczecinie. Pismem z dnia [...] r. [...] wskazał, że w związku z podjęciem w dniu 28 marca 2011r. przez Radę Miasta Szczecin uchwały Nr VI/73/11 zmieniającej uchwałę w sprawie utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejska Jednostka Obsługi Gospodarczej" w Szczecinie, modyfikuje skargę z dnia 28 kwietnia 2011 r. i zaskarża § 2 ust. 2 pkt 7 statutu Miejskiej Jednostki Obsługi Gospodarczej w brzmieniu obowiązującym po podjęciu przez Radę Miasta Szczecina uchwały nr VI /73/11. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia[...] . pismo [...] z dnia [...] r. zostało wyłączone z akt niniejszej sprawy i zarejestrowane jako odrębna skarga pod sygn. akt II SA/Sz[...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezpodmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego mamy do czynienia wówczas gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie kontrola zakażonego aktu stała się niedopuszczalna, gdyż w piśmie z dnia 5 września 2011r. [...] oświadczył, że modyfikuje swoją skargę zaskarżając zupełnie inny akt tj. uchwałę z dnia 28 marca 2011 r. nadającą nowe brzmienie § 2 ust. 2 pkt 7 statutu Miejskiej Jednostki Obsługi Gospodarczej. W tej sytuacji należy uznać, że postępowanie w sprawie ze skargi [...] na § 2 ust. 2 pkt 7 statutu Miejskiej Jednostki Obsługi Gospodarczej stanowiącej załącznik do uchwały nr IX/N/1391/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 4 listopada 2010 r. stało się bezprzedmiotowe. W wyniku zmiany przedmiotu zaskarżenia strona zainicjowała wszczęcie nowego postępowania sądowoadministracyjnego zarejestrowanego pod sygn. akt II SA/Sz 1134/11. Co prawda skarżący nie złożył wyraźnego oświadczenia o cofnięciu skargi, jednakże wskazanie, że modyfikuje swoją skargę powoduje, że odpadł pierwotny przedmiot zaskarżenia zawarty w skardze z 28 kwietnia 2011 r. a postępowanie sądowe wywołane wskazaną skarga stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.