IV Ka 85/22

<p>IV Ka 85/22</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 2 grudnia 2021 roku sygn. II K 2/21 uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> za winnego tego, że w dniu 14 sierpnia 2020 roku około godziny 11:30 w w <span class="anon-block">P.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przemieszczając się <span class="anon-block">ulicami (...)</span> prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny- samochód osobowy marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości, czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178 a</a> &amp; 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> i wymierzył karę 50 stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych, na poczet której na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63)">art 63</a> &amp; 1 i 5 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> zaliczył okres zatrzymania od dnia 14 sierpnia 2020 roku godz. 13:00 do dnia dnia 15 sierpnia 2020 roku godz. 14:20 ; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42)">art. 42</a> &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a)">art. 43 a</a> &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 złotych; zasadził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> w całości podnosząc:</p> <p>- zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnym ustaleniu, że w dniu 14 sierpnia 2020 roku <span class="anon-block">P. G.</span> prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, będący następstwem dowolnej oceny zgromadzonego sprawie materiału dowodowego: wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka <span class="anon-block">L. A.</span> i opinii uzupełniającej biegłego toksykologa z dnia 14 listopada 2021 roku,</p> <p>- zarzut obrazy prawa procesowego tj. art. 5 &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> polegającej na rozstrzygnięciu na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości co do stanu nietrzeźwości i oparcie ustaleń faktycznych jedynie na zeznaniach świadka <span class="anon-block">L. A.</span>, z których wynikają jedynie jego odczucia ( czuł woń alkoholu od oskarżonego ) i jednocześnie na podstawie których nie da się ustalić czy oskarżony podczas rozmowy ze świadkiem znajdował się w stanie nietrzeźwości, czy też po użyciu alkoholu oraz bezpodstawne oparcie się przez sąd na oświadczeniu <span class="anon-block">P. G.</span> zawartym w protokole badania trzeźwości, przy pominięciu wniosków opinii uzupełniającej, z której wynika że nie da się stwierdzić kiedy oskarżony spożywał alkohol,</p> <p>- jako ewentualny zarzut rażącej niewspółmierności kary i środka karnego i nie rozważenie przez sąd rejonowy możliwości zastosowania wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania karnego, co jest konsekwencją nierozważenia w sposób prawidłowy okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, dotyczących czynu, sytuacji osobistej i rodzinnej oskarżonego,</p> <p>- zarzut błędnego ustalenia sytuacji materialnej oskarżonego poprzez przyjęcie, że jest ona dobra, co spowodowało nieuzasadnione obciążenie oskarżonego kosztami procesu.</p> <p>Konkludując skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu, z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i warunkowe umorzenie postępowania karnego oraz zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.</p> <p>Apelacja okazała się zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>Zasadny jest zarzut dopuszczenia się przez sąd pierwszej instancji obrazy prawa procesowego tj. art. 5 &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> polegającej na rozstrzygnięciu na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> nie dających się usunąć wątpliwości co do jego stanu nietrzeźwości w czasie prowadzenia przez niego pojazdu mechanicznego.</p> <p>Ww. konsekwentnie w przebiegu całego procesu wyjaśniał, że po otrzymaniu polecenia właściciela <span class="anon-block"> zakładu (...)</span> opuszczenia miejsca pracy, wsiadł za kierownicę swojego samochodu i odjechał. Po zatrzymaniu pojazdu i zaparkowaniu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> udał się do kolegi, którego nie zastał i wówczas wypił wódkę 40 % ale nie pamięta w jakiej ilości.</p> <p>Przesłuchani w postępowaniu odwoławczym funkcjonariusze policji <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span> zgodnie podali, korzystając z zapisów poczynionych w swoich notatnikach służbowych, że pojazd oskarżonego ujawnili o godzinie 12:15 dnia 14 sierpnia 2020 roku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, zaś osobę kierowcy około godziny 12:40 w pomieszczeniu piwnicznym niezamieszkałej kamienicy, usytuowanej pod wskazanym adresem. Mężczyzna informował ich, że alkohol pił dopiero po zaparkowaniu pojazdu. Oboje ww. powołali się także na informacje uzyskane od zgłaszającego telefonicznie zdarzenie - <span class="anon-block">L. A.</span>, dotyczące wyczuwalnej przez niego od <span class="anon-block">P. G.</span> woni alkoholu i zasłyszanej bełkotliwej mowy.</p> <p>Rozpytany na forum sadu odwoławczego świadek <span class="anon-block">L. A.</span> potwierdził wyczuwaną przez siebie w dniu zdarzenia od swojego pracownika <span class="anon-block">P. G.</span> woń alkoholu , natomiast nie pamiętał czy powiedział policjantom, że oskarżony miał bełkotliwą mowę. Nie potrafił po upływie dwóch lat ustosunkować się do pytania czy oskarżony wypowiadał słowa wyraźnie, czy miał jakiekolwiek zaburzenia mowy. Stwierdził, że gdyby bełkotliwość wypowiedzi po stronie jego rozmówcy zaistniała to eksponowałby ją w swoich zeznaniach. Tymczasem lektura jego relacji procesowych składanych trzykrotnie na etapie całego procesu (dwukrotnie w dochodzeniu i kolejny raz na rozprawie głównej), prowadzi do wniosku, że świadek nigdy takiej kwestii nie podnosił. Mówił jedynie o wyczuwalnej woni alkoholu, a na rozprawie apelacyjnej dodatkowo o podniesionym głosie, mocno zdenerwowanego pracownika.</p> <p>Opiniująca uzupełniająco na etapie postępowania odwoławczego biegła z Pracowni Toksykologii Sądowej Katedry I Zakładu Medycyny Sądowej <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> mgr inż. <span class="anon-block">E. D.</span>, odpowiadając na pytanie sądu odwoławczego, po analizie całego dostępnego materiału dowodowego podniosła, że nie można jednoznacznie stwierdzić czy stężenie etanolu wynikające z badań wydychanego przez oskarżonego powietrza, pochodziło w całości ze spożycia alkoholu po zaparkowaniu pojazdu, czy też pochodziło z wielokrotnej konsumpcji tj. po zaparkowaniu pojazdu, jak i przed godziną 11. 40.</p> <p>Kwestią bezsporną w przedmiotowej sprawie jest znajdowanie się oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> w stanie nietrzeźwości w czasie badania w Komendzie Miejskiej Policji w <span class="anon-block">P.</span> analizatorem wydechu - <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">(...)</span> nr seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>, po dokonaniu zatrzymania w dniu 14 sierpnia 2020 roku:</p> <p>- o godz. 13:28 z wynikiem pomiaru 1,74 promila,</p> <p>- o godz. 13:31 z wynikiem pomiaru 1,81 promila,</p> <p>- o godz. 14:04 z wynikiem pomiaru 1,54 promila,</p> <p>-o godz. 14:34 z wynikiem pomiaru 1,70 promila.</p> <p>Niewątpliwie o godz. 11:50 funkcjonariusze policji <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span> udali się na interwencję z polecenia Dyżurnego Oficera <span class="anon-block">K.</span>, który otrzymał zgłoszenie dotyczące <span class="anon-block">P. G.</span> będącego pod wpływem alkoholu, odjeżdżającego z miejsca zatrudnienia przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kierunku centrum miasta. Zatrzymany o godz. 13:00 <span class="anon-block">P. G.</span> ( ujawniony o godz. 12:40 ) twierdził, że alkohol wypił dopiero po zakończeniu jazdy samochodem.</p> <p>Biegły toksykolog podsumowując swoje rozważania zawarte w pisemnej opinii uzupełniającej skonstatował, że nie można wykluczyć, iż stwierdzony u oskarżonego wynikami badań wydychanego powietrza stan nietrzeźwości mógłby być osiągnięty dopiero w przypadku spożycia przez oskarżonego alkoholu w postaci wódki 40 % po godzinie 11:50 dnia 14 sierpnia 2020 roku ( czyli po zakończeniu jazdy samochodem ) zarówno w sytuacji <span class="underline"> <!-- -->gdyby przed godziną 11:50</span> ( czyli przed kierowaniem pojazdem ) <span class="underline"> <!-- -->znajdował się w stanie po użyciu alkoholu,</span> jak i <span class="underline"> <!-- -->gdyby był trzeźwy. (</span> opinia karta 204 <span class="underline"> <!-- -->)</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy poczynione przez sąd pierwszej instancji ustalenia <span class="underline"> <!-- -->co do stanu nietrzeźwości </span>oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> w chwili czynu - kierowania przez niego pojazdem mechanicznym, nie mogą być uznane za prawidłowe, gdyż kwestia ta w kontekście całokształtu materiału dowodowego sprawy budzi wątpliwości, które zgodnie z zasadą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5</a> &amp; 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 k.p.w.</a> należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.</p> <p>Sąd odwoławczy zmuszony był następnie rozważyć czy w związku z przytoczoną powyżej konkluzją opiniującego toksykologa należy przyjąć, że oskarżony w chwili czynu był trzeźwy czy też znajdował się w stanie po użyciu alkoholu. W tej kwestii znaczenie decydujące miała końcowa dywagacja zawarta w opinii uzupełniającej, mówiąca że wątpliwości <span class="underline"> <!-- -->co do stanu trzeźwości</span> oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> w rozważanym dniu przed godz. 11:50 ( a nawet co do stanu po użyciu alkoholu ) mogą budzić zeznania świadka <span class="anon-block">L. A.</span>, a nadto że objawy takie jak zaburzenia mowy ( jej bełkotliwy charakter ) odnotowywane są przy stężeniach alkoholu odpowiadających stanowi nietrzeźwości <span class="underline"> <!-- -->(</span> opinia karta 204 <span class="underline"> <!-- -->)</span>. Owa dywagacja była jakby wskazówką do przyjęcia stanu nietrzeźwości ww. w chwili czynu.</p> <p>Była już przedmiotem rozważań sądu odwoławczego na łamach przedmiotowego opracowania kwestia zaburzeń mowy oskarżonego w kontekście jej zaobserwowania a raczej odnotowania słuchowego przez świadka mającego kontakt ze sprawcą, tuż przed zajęciem przez niego miejsca za kierownicą pojazdu i uruchomieniem silnika. Bełkotliwa mowa jako cecha towarzysząca zachowaniu oskarżonego przed prowadzeniem pojazdu nie wyniknęła jednak z zeznań świadka <span class="anon-block">L. A.</span>, lecz z zeznań funkcjonariuszy policji, którzy mieli o takowej usłyszeć z telefonicznego przekazu <span class="anon-block">L. A.</span>, zawiadamiającego o włączeniu się przez <span class="anon-block">P. G.</span>, będącego pod wpływem alkoholu, do ruchu po drodze publicznej. Problem jednak w tym, że <span class="anon-block">L. A.</span> nie potwierdził przed sadem odwoławczym aby takową wiedzę stróżom prawa przekazywał, oznajmiając że szczegółów prowadzonej z nimi rozmowy nie pamięta. Jednocześnie podniósł, że gdyby zaburzenia mowy u oskarżonego spostrzegł to akcentowałby je w swoich zeznaniach. Rzecz jednak w tym, że taka okoliczność jak bełkotliwa mowa jego pracownika, w ogóle w złożonych zeznaniach nie była przez świadka poruszona.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego nie budzi wątpliwości znajdowanie się oskarżonego w chwili czynu w <span class="underline"> <!-- -->stanie po użyciu alkoholu.</span> Pracodawca <span class="anon-block">P. G.</span> zauważył po jego nietypowym zachowaniu, że jest on pod działaniem alkoholu, którego woń wyczuwał. To spostrzeżenie świadka nie byłoby dostrzegalne gdyby zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego wynosiła poniżej 0, 2 promila. Oczywiście nie jest możliwe dokładne określenie wartości owego stanu po użyciu alkoholu, dlatego też sąd odwoławczy uznał, iż oskarżony w chwili czynu znajdował się w stanie po użyciu alkoholu, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 46;art. 46 ust. 2)">art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> ( Dz.U. Nr 35, poz.230 z późn. zm. ). Zgodnie z tym przepisem stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do stężenia we krwi od 0,2 promila do 0,5 promila alkoholu albo obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0, 25 mg alkoholu w 1 dm3.</p> <p>Powyższe rozważania w konsekwencji spowodowały zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że w miejsce czynu zarzucanego w akcie oskarżenia sąd odwoławczy uznał oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> za winnego tego, że w dniu 14 sierpnia 2020 roku około godziny 11:50 w w <span class="anon-block">P.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przemieszczając się <span class="anon-block">ulicami (...)</span> kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> znajdując się w stanie po użyciu alkoholu określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 46;art. 46 ust. 2)">art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi</a> ( Dz.U. Nr 35, poz.230 z późn. zm. ). Tym samym wyczerpał on znamiona wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820350230" title="Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 230 (art. 87)">art. 87</a> &amp; 1 k.w.</p> <p>Sąd odwoławczy wymierzył oskarżonemu za ten czyn karę 1500 złotych grzywny ( w takiej samej wysokości jak w zaskarżonym wyroku wymierzona była grzywna za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178 a</a> &amp; 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a>) przyjmując zagrożenie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87)">art. 87</a> &amp; 1 k.w. grzywną nie niższą niż 50 złotych, w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu, względniejszym dla sprawcy w stosunku do brzmienia tego przepisu obowiązującego od 1 stycznia 2022 roku ( stosownie do regulacji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 2)">art. 2</a> &amp; 1 k.w. ).</p> <p>Kara ta stanowić będzie, zdaniem sądu odwoławczego, właściwą reakcję, adekwatną do popełnionego wykroczenia, spełniając w stopniu dostatecznym cel zapobiegawczy i wychowawczy, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Ponadto sąd odwoławczy orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> na podstawie art. 87 &amp; 3 k.w. obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres jednego roku. Wymiar tego środka jest adekwatny do stopnia zawinienia oskarżonego i okoliczności popełnionego czynu, zwłaszcza uwzględnia zagrożenie jakie stwarzał ww. realnie dla innych użytkowników dróg publicznych. To nieodpowiedzialne zachowanie zasługuje na wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego na okres 1 roku.</p> <p>Na poczet grzywny zaliczony został oskarżonemu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 82)">art. 82</a> &amp; 3 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">k.p.w.</a> okres zatrzymania od dnia 14 sierpnia 2020 roku do dnia15 sierpnia 2020 roku, jako równoważny grzywnie w kwocie 400 złotych.</p> <p>Sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 złotych opłaty za obie instancje oraz kwotę 1799,93 złotych tytułem wydatków poniesionych w całym postępowaniu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10;art. 10 ust. 1;art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 10 ust. 1 i art. 21 pkt. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późn. zm. ). Oskarżony jest młodym, zdrowym człowiekiem, nie posiadającym nikogo na utrzymaniu, podejmującym zatrudnienie i osiągającym dochody, a co za tym idzie brak jest przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 624)">art. 624</a> &amp; 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 121)">art. 121</a> &amp; 1k.p.w. do zwolnienia go od kosztów postępowania w sprawie.</p> </div>