II K 1452/21

Sądy powszechne2022-10-11

Sygnatura

II K 1452/21

Data orzeczenia

2022-10-11

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Daniel Hudak (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II K 1452/21 <div> <h2>WYROK</h2> W I M I E N I U R Z E C Z P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 11 października 2022 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Daniel Hudak Protokolant: Jolanta Konieczna w obecności --- po rozpoznaniu w dniach: 08.09.2022 r., 11.10.2022r. sprawy  N. S. , urodzonego (...) w K., syna S. i D. z domu K., oskarżonego o to, że: w dniu 07 marca 2021 roku w miejscowości W., gm. Ż., woj. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia ciała D. U. w ten sposób, że uderzył go otwartą ręką w prawą stronę twarzy, a następnie kopnął ww. w lewą nogę skutkiem czego pokrzywdzony przewrócił się na kostkę brukową w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rozerwania więzadła krzyżowego lewego, uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej, a które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej 7 (siedmiu) dni, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> 1. oskarżonego N. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a> wymierza mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 (dziesięć) złotych; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego D. U. kwoty 2.000,00 (dwa tysiące) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; 3. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 504,00 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie; 4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 796,70 złotych tytułem kosztów sądowych. <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="5"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II K 1452/21 </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="2"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.1.1. </td> <td colspan="2"> N. S. </td> <td colspan="11"> wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 11 października 2022 roku N. S. został uznany za winnego tego, że w dniu 7 marca 2021 roku w miejscowości W., gm. Ż., woj. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia ciała D. U. w ten sposób, że uderzył go otwartą ręką w prawą stronę twarzy, a następnie kopnął ww. w lewą nogę skutkiem czego pokrzywdzony przewrócił się na kostkę brukową w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rozerwania więzadła krzyżowego lewego, uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej, a które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> W dniu 6 marca 2021r. w miejscowości W. S. zorganizował na posesji swoich rodziców spotkanie okolicznościowe z okazji zakupu samochodu. Spotkanie rozpoczęło się około godziny 20.00 a zaproszeni na nie zostali J. F. (1), B. K. oraz N. S.. Mężczyźni w trakcie spotkania spożywali alkohol w postaci wódki. Po około 4 godzinach do J. F. (1) zatelefonował D. U. z zapytaniem czy może przyjechać na spotkanie. J. F. (1) spytał gospodarza D. S. odnośnie zgody na przyjazd D. U., który stwierdził że może przyjechać. O godzinie 23.00 – pod koniec imprezy D. U. dołączył do pozostałych gości i wspólnie spożywali wódkę. Około godziny 01.00 w nocy spotkanie dobiegało końca, Po B. K. miała przyjechać jego siostra N. K.. Pozostali goście tj. J. F. (1), N. S. oraz D. U. mieli zabrać się razem z rodzeństwem K.. D. S. ze względu na ilość spożytego alkoholu przed przyjazdem N. K. udał się do domu. Po przybyciu na posesje N. K., J. F. (1) oraz B. K. wsiedli do samochodu. N. S. oraz D. U. stali przed samochodem albowiem D. U. chciał dopalić papierosa. J. S. natomiast wytrącił D. U. papierosa z ręki: między mężczyznami doszło do sprzeczki. Po chwili jednak R. S. podszedł do niego i uderzył go otwartą dłonią w prawą stronę twarzy. D. U. przeszedł na druga stronę samochodu w obawie przed agresywnym nastawieniem N. S.. Oskarżony podbiegł do pokrzywdzonego i kopnął go w lewą nogę w wyniku czego D. U. przewrócił się na wybrukowane podłoże. J. F. (1) oraz B. K. w tym czasie wysiedli z samochodu i odciągali N. S. od D. U.. W tym momencie ze względu na donośne szczekanie psów z domu wyszła mama D. S., A. S. a wszyscy goście z wyjątkiem D. U. wsiedli do samochodu i odjechali. D. U. po upadku odczuwał ból w lewym kolanie i kulejąc udał się z A. S. do pomieszczenia biurowego. Pokrzywdzony już wcześniej miał problemy ale z prawym kolanem i wówczas uznał, że uraz, którego nabawił się w wyniku ataku N. S. jest poważny, w związku z czym wezwał na miejsce karetkę pogotowia. </td> <td colspan="2"> zeznania świadka J. F. (1) k.70-70v, protokół rozprawy z dnia 11 października 2022 roku k. 158v-159 zeznania świadka D. S. - k. 73-73v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 154-154v zeznania świadka A. S. - k. 76-76v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 154v-155 zeznania świadka B. K. - k. 79-80, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 155-155v zeznania świadka N. K. k. 82-82v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 155v-156 zeznania pokrzywdzonego D. U. - k. 4-5, 40, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 153-154 częściowo wyjaśnienia oskarżonego N. S. - k. 109-110v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 152-153 protokół oględzin rzeczy (video): k. 94-97 płyta CD: k. 10 </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> W wyniku zaistniałego zdarzenia D. U. doznał skręcenia stawu kolanowego lewego, całkowitego uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego, uszkodzenia trzonu i rogu tylnej łąkotki przyśrodkowej, przerostu fałd maziowych, pourazowej chonduropatii I/II rzepki, rozdarcia łąkotki. Obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni. </td> <td colspan="2"> opinia S. Lekarska (...). nr 288/21- uzup nr 1 k. 55-55v </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Na skutek zdarzenia pokrzywdzony D. U. w dniu 22.04.2021r. przeszedł leczenie operacyjne usunięcia uszkodzonego fragmentu trzonu i rogu tylnego MM, częściowej resekcji kikutów (...) oraz resekcji fałd maziowych (...). </td> <td colspan="2"> karta informacyjna leczenia szpitalnego - k. 41-42v opinia S. Lekarska (...). nr 288/21- uzup nr 1 k. 55-55v </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Oskarżony N. S. posiada wyksztalcenie wyższe. Posiada własne gospodarstwo rolne o powierzchni 6 ha. Z dochodem miesięcznym poniżej 1000 zł. Rozwiedziony. Na utrzymaniu troje dzieci. Nie był dotychczas karany. </td> <td colspan="2"> informacja z K. - k. 106, wyjaśnienia 152 </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="2"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.2.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1.1.1 </td> <td colspan="2"> zeznania pokrzywdzonego D. U. - k. 4-5, 40, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 153-154 </td> <td colspan="10"> Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego przede wszystkim z tych względów, iż znajdowały one potwierdzenie w nagraniu z monitoringu. Wprawdzie wszyscy inni świadkowie zeznali, że samego ataku oskarżonego na pokrzywdzonego nie widzieli albo nie pamiętają zasłaniając się dużą ilością spożytego alkoholu, jednak powyższe okoliczności nie wpłynęły negatywnie na ocenę wartości dowodowej zeznań świadka – pokrzywdzonego. Zeznania te oceniono jako wiarygodne. Świadek spontanicznie i przekonywująco opisał przebieg zdarzeń. Ponadto zeznania pokrzywdzonego korespondują z zapisem obrazu (monitoringu), który to dowód został przeprowadzony na rozprawie, poprzez odtworzenie nagrania. Dodatkowo obrażenia doznane przez pokrzywdzonego potwierdza również jego dokumentacja z leczenia szpitalnego oraz opinia biegłego medyk a sądowego. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> zeznania świadka A. S. - k. 76-76v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 154v-155 </td> <td colspan="10"> Sąd dał wiarę świadkowi. A. S. nie była co prawda naocznym świadkiem zdarzenia, jednak bezpośrednio po zdarzeniu postanowiła wyjść z domu ze względu na donośne szczekanie psów oraz dostrzegając dziwne ruchy na posesji przed domem. Gdy wyszła większość uczestników wsiadła do samochodu i odjechali, przy czym pokrzywdzony kuśtykał i twierdził, że boli go noga w związku z czym wezwał karetkę. Istotnym jest, że A. S. zeznała, iż pokrzywdzony mówił po upadku o wcześniejszym zabiegu i że boli go druga noga. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w nagraniu video, wiarygodnych wyjaśnieniach pokrzywdzonego jak również dokumentacji z leczenia szpitalnego. Sąd dał również wiarę tym zeznaniom gdzie świadek stwierdził, że pokrzywdzony nie był na imprezie od samego początku, gdyż nie był na nią zaproszony, lecz z imprezy nie był wyganiany. W tej kwestii należy wskazać, że wspominał o tym również J. F. (1), który zeznał, że pokrzywdzony dzwonił do niego celem uzyskania zgody na przyjazd od gospodarza (D. S.) i zgodę tą uzyskał. Powyższe uzasadnia fakt przyjazdu pokrzywdzonego i wspólnego spożywania alkoholu razem z innymi gośćmi. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> zeznania świadka zeznania świadka N. K. k. 82-82v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 155v-156 </td> <td colspan="10"> Zeznania świadka były dość ogólne. Natomiast potwierdzają częściowo odtworzony stan faktyczny. Świadek zeznał, że samego zdarzenia nie widziała, gdyż siedziała w samochodzie, gdzie grała muzyka i czekała aż brat się pożegna żeby mogli odjechać. Istotnym jest, iż dostrzegła pokrzywdzonego leżącego koło jej samochodu. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> płyta CD: k. 10 </td> <td colspan="10"> Dowód ten przedstawia nagranie video z posesji D. S., gdzie doszło do przedmiotowego zdarzenia. Nagranie wprawdzie nie jest znakomitej jakości niemniej jednak wynika z niego jak doszło do urazu pokrzywdzonego oraz odzwierciedla zarazem zeznania pokrzywdzonego. Z tych względów Sąd oparł się na nim w całości. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> opinia S. Lekarska (...). nr 288/21- uzupełniająca nr 1 k. 55-55v </td> <td colspan="10"> Opinia wydana został przez biegłego medyka sądowego. Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im waloru prawdziwości. Wynika z nich, iż pokrzywdzony doznał naruszenia czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni. Ponadto biegły stwierdził, że mechanizm powstania doznanych obrażeń może odpowiadać wersji podawanej przez pokrzywdzonego. Także żadna ze stron nie przedstawiła tego rodzaju dowód czy okoliczności, które mogłyby spowodować negatywną ocenę tego dowodu. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> dokumentacja medyczna </td> <td colspan="10"> Została dostarczona przez pokrzywdzonego i zawiera historię jego choroby oraz leczenia spowodowanego przez oskarżonego. Żadna ze stron nie podważała jej prawdziwości i rzetelności. Dlatego też Sąd oparł się na niej uznając ją za istotną. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> Karta karna </td> <td colspan="10"> Dokument sporządzony przez uprawiony do tego podmiot w ramach przyznanych mu kompetencji, nie był kwestionowany przez żadną ze stron. Wynika z niej, że oskarżony jest osobą uprzednio niekaraną. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> Dokumenty </td> <td colspan="10"> Inne dokumenty zgromadzone w sprawie. Żadna ze stron nie podnosiła co do nich żadnych wątpliwości. Dlatego też Sąd oparł się na nich w całości. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> wyjaśnienia oskarżonego N. S. - k. 109-110v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 152-153 </td> <td colspan="10"> Co do wyjaśnień oskarżonego to są one w ocenie sądu co do istotnych elementów niewiarygodne. Wskazać należy przede wszystkim, że z nagrania z monitoringu wynika, że to oskarżony był agresorem a pokrzywdzony się wycofywał, co przejawia się oddaleniem się od pierwotnego miejsca zdarzenia. Oskarżony podnosząc, iż wytrącił papierosa pokrzywdzonemu niechcący i przeprosił go za to wydaję się być teorią wymyśloną jedynie na potrzeby obrony albowiem nie sposób uznać, że oskarżony atakował pokrzywdzonego a jednocześnie go przepraszał i oferował zakup nowej paczki papierosów. Poza tym okoliczności wytrącenia papierosa wskazane przez oskarżonego również nie znajdują odzwierciedlenia w nagraniu z monitoringu albowiem widać na nim, że oskarżony uderzył pokrzywdzonego i wówczas papieros upadł, ponadto z samej postawy tj. sposobu ustawienia swojej sylwetki względem pokrzywdzonego można stwierdzić, iż oskarżony nie był pozytywnie nastawiony do pokrzywdzonego a wręcz odwrotnie był agresywny i to on był strona atakującą. Ostatecznie oskarżony obiegł samochód i dochodząc do pokrzywdzonego zaczął go uderzać, kopać i wywrócił go, przy czym pokrzywdzony usiłował się jedynie bronić a kiedy znajdował się już na wybrukowanej powierzchni posesji to wówczas inni odciągali N. S. od pokrzywdzonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> zeznania świadka D. S. - k. 73-73v, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 154-154v </td> <td colspan="10"> Zeznania świadka D. S. nie wpłynęły istotnie na odtworzenie stanu faktycznego albowiem nie był on naocznym świadkiem zdarzenia ze względu na wcześniejsze wyjście do domu, przed odjazdem uczestników spotkania. Wynika to również z samego nagrania i w tej części zeznania te należy uznać jako wiarygodne. Natomiast świadek zeznał również, że nie zapraszał na zabawę pokrzywdzonego oraz, że w tym dniu nie rozmawiał z nim. Nie dodał on jednak, że pokrzywdzony kontaktował się z J. F. (2) odnośnie zgody na przyjazd, którą to uzyskał od D. S. za pośrednictwem właśnie wyżej wspomnianego J. F. (1). Ponadto, nic nie wskazywało na to aby D. S. protestował przeciwko temu, żeby przyjechał na spotkanie pokrzywdzony. Potwierdził, że oglądał zapis z monitoringu i widział jak N. S. popchnął D. U., który przewrócił się na kostkę brukową. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> B. K. - k. 79-80, protokół rozprawy z dnia 8 września 2022 roku k. 155-155v zeznania świadka J. F. (1) k.70-70v, protokół rozprawy z dnia 11 października 2022 roku k. 158v-159 </td> <td colspan="10"> Do zeznań świadków B. K. oraz J. F. (1) należało podejść z dużą ostrożnością albowiem zeznali oni, że albo nie widzieli albo nie pamiętają samego zdarzenia, przy czym to właśnie oni odciągali oskarżonego od pokrzywdzonego co wynika wprost z filmu zarejestrowanego na nagraniu Video. Trudno zatem uznać, aby o zaistniałej sytuacji dowiadywali się od osób trzecich. W ocenie sądu zasłanianie się świadków niepamięcią może być spowodowane znajomością zarówno z pokrzywdzonym jak i oskarżonym a co za tym idzie wysoce prawdopodobne są motywy takiego postępowania, które charakteryzowało się postanowieniem braku wzięcia czynnego udziału w tym konflikcie. Jednakże okoliczności poboczne wskazywane m.in. przez świadka F. o próbach polubownego załatwienia sporu wskazują, że świadek jednak orientował się o istocie zdarzenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="5"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> 1 </td> <td colspan="5"> N. S. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony jest sprawcą zarzucanego mu czynu. Czyn ten jest czynem zabronionym, bezprawnym i karalnym. Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Jest on osobą pełnoletnią i w pełni poczytalną. Miał pełną możliwość rozpoznania bezprawności czynu i owej bezprawności był świadomy. Dokonując czynu oskarżony działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Oskarżony miał możliwość zachować się w zgodzie z panującym porządkiem prawnym, a jednak nie zrobił tego. Z uwagi na to Sąd uznał oskarżonego za winnego wskazanego czynu. Swoim działaniem oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> Penalizowana czynność wykonawcza. Naganne zachowanie sprawcy przestępstwa ujętego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 k.k.</a> jest określone tak samo jak na gruncie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156)">art. 156 k.k.</a> przez wskazanie, że sprawca powoduje, co oznacza jakiekolwiek zachowanie (aktywne lub bierne), które jest przyczynowe dla skutku w postaci naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia drugiego człowieka, innego jednak niż ten określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> To sprawca swoim niewłaściwym zachowaniem powoduje określone obrażenia ciała. Przedmiotem czynności wykonawczej jest ciało lub organizm człowieka będącego w okresie postnatalnym, tzn. od chwili, gdy przychodzi on na świat, aż do chwili biologicznej śmierci. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona wymienione przepisu. Oskarżony wymierzając pokrzywdzonemu ciosy , co najmniej liczył się z tym, że może doprowadzić do obrażeń ciała u pokrzywdzonego. W sporządzonych w sprawie opiniach, biegły nie mieli również wątpliwości, iż obrażenia pokrzywdzonego naruszyły czynność narządów jego ciała na okres dłuższy niż 7 dni. Nie ulega wątpliwości, iż swoim zachowaniem oskarżony dokonał bezpośredniego zamachu na dobro prawne pokrzywdzonego (zaatakował go, uderzając zarówno ręką jak i kopiąc co ostatecznie spowodowało upadek na twarda powierzchnię). Jak ustalono w niniejszej sprawie, to oskarżony był agresorem a pokrzywdzony raczej usiłował unikać jego ataku przechodząc na drugą stronę samochodu. Oskarżony jednak dwukrotnie dochodził do niego z bezpośrednim zamiarem wyrządzenia obrażeń. Dopiero zdecydowana reakcja innych gości tj. B. K. oraz J. F. (1) doprowadziła do odciągnięcia oskarżonego od pokrzywdzonego. Pomimo tego, że pokrzywdzony znajdował się na wybrukowanej nawierzchni, to oskarżony dalej dążył do tego aby realizować z swój zamiar, czego jednak nie dokonał ze względu na reakcji w/w świadków. Reasumując w przedmiotowej sprawie wina oskarżonego jest w ocenie Sądu oczywista. Analizując stopień społecznej szkodliwości czynu sąd wziął pod uwagę kwantyfikatory określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest istotna. Dokonując tej oceny Sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony naruszył podstawowe dobro prawne jakim jest zdrowie człowieka - skala obrażeń pokrzywdzonego również jest duża, w ostatecznym rozrachunku pokrzywdzony musiał przejść leczenie operacyjne poprzez usunięcie uszkodzonego fragmentu trzonu i rogu tylnego MM, częściowej resekcji kikutów (...) oraz resekcji fałd maziowych (...). Mając na uwadze powyższe Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżonemu można było przypisać odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> i na podstawie przywołanego przepisu należało orzec w stosunku do oskarżonego karę. </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> 3.4. Umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> 3.5. Uniewinnienie </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Kara, Środki Karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="4"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> N. S. </td> <td colspan="4"> 1 </td> <td colspan="4"> 1 </td> <td colspan="4"> Za popełnienie przypisanego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> oskarżonemu groziła kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, jednakże z uwagi na zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> możliwe było wymierzenie w to miejsce kary grzywny bądź kary ograniczenia wolności. W ocenie Sądu karą adekwatną do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy, jest kara grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił jednak istotną okoliczność łagodzącą jaką jest uprzednia niekaralność oraz dotychczasowe zachowanie oskarżonego. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Orzekając karę w stosunku do oskarżonego Sąd kierował się wskazanymi wyżej dyrektywami wymiaru kary, uwzględniając również niekaralność oskarżonego. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara będzie wystarczająca dla realizacji ustawowych celów kary, zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Brak uprzedniej karalności oraz dotychczasowe zachowanie pozwala na stwierdzenie, że pomimo przestępnego działa oskarżony nie wróci ponownie do przestępstwa a kara finansowa jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględniając sytuację finansową oskarżonego Sąd uznał również, że zasadnym jest ustalenie dziennej stawki grzywny w najniższym możliwym wymiarze, tj. 10 złotych. W ocenie Sądu takie ukształtowanie kary wymierzonej oskarżonemu spełni wobec niego cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także cele prewencji generalnej oraz kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jest ono także adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> N. S. </td> <td colspan="4"> 2 </td> <td colspan="4"> 2 </td> <td colspan="4"> Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego D. U. kwoty 2000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Oskarżyciel posiłkowi w sprzeciwie do wyroku nakazowego z dnia 11.02.2022r. stwierdził, że orzeczona kwota nawiązki nie odpowiada ładunkowi kryminalnemu ocenianego zachowania się sprawcy zwłaszcza biorąc pod uwagę postawę sprawcy po zdarzeniu oraz rozległy charakter następstw i uszkodzeń ciała i wskazał kwotę 35000 złotych. Zdaniem sądu realia niniejszej sprawy mogły być podstawą do zasądzenia kwoty jedynie 2000 zł i to tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Właściwym tokiem uzyskiwania odszkodowania z czynów niedozwolonych – mimo stanowiska ustawodawcy – nadal pozostaje postępowanie cywilne a ustalanie szczegółowe zakresu uszczerbku na zdrowiu, wiązałoby się z niepotrzebnym wydłużeniem postępowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="4"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> koszty procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="12"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 3, 4 </td> <td colspan="12"> O kosztach ustanowienia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie ogólnej zasady zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, albowiem oskarżyciel posiłkowy w sprawie reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika, a oskarżony został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, wobec czego Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego koszty związane z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika. Z kolei odnośnie kosztów sądowych to biorąc pod uwagę wynik procesu oraz możliwości majątkowe oskarżonego, brak było podstaw do obciążania nimi Skarbu Państwa. </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Podpis </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>