I GSK 537/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 16 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Zarządu Województwa [...] o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2020 r. sygn. akt I GSK 537/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Zarządu Województwa [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 728/19 w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 537/20, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 728/19 w sprawie ze skargi B. na decyzję A. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej, w pkt 1 uchylił wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt 1 i w tym zakresie oddalił skargę oraz w pkt 2 zasądził od B. na rzecz A. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając zwrot kosztów postępowania sądowego Naczelny Sąd Administracyjny powołał art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm., dalej rozporządzenie RM) Pismem z dnia 17 września 2020 r. pełnomocnik A. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W ocenie organu, NSA nie orzekł o zwrocie kosztów procesu, obejmujących kwotę uiszczonego przez organ wpisu sądowego, wbrew treści art. 205 ust. 1 p.p.s.a. Podniósł, że wpis został uiszczony w łącznej wysokości 2 462,00 zł, na którą to składa się przelew na rachunek sądu środków w wysokości 100 zł z dnia 7 października 2019 r. oraz w wysokości 2 362 zł w dniu 13 grudnia 2019 r., potwierdzenie tych przelewów znajduje się w aktach spraw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi tu przypadek niekompletności treści wyroku. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest, więc fakt pominięcia przez sąd w sentencji niektórych żądań strony lub niezamieszczenie orzeczenia, które powinien był on zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi" określa zakres zawisłości prawnej, o którym, po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia, na przykład rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I GSK 1288/11). Ponadto zauważyć należy, iż nie można żądać uzupełnienia rozstrzygnięcia wyroku, w sytuacji gdy zawiera on rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania, ponieważ takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia rozstrzygnięcia, lecz do jego zmiany, poprzez uwzględnienie zawartych we wniosku o uzupełnienie twierdzeń strony. Mając na uwadze powyższe ogólne rozważania, stwierdzić należy, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2020 r., jest kompletny i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości skargi kasacyjnej A. od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 728/19 w sprawie ze skargi B. na decyzję A. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Analiza złożonego wniosku prowadzi do konkluzji, że w istocie zmierza on do zmiany merytorycznej orzeczenia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a. Z tego względu wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.