IV Pa 6/22
Sądy powszechne2022-10-12
Sygnatura
IV Pa 6/22
Data orzeczenia
2022-10-12
Rodzaj
SENTENCE
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt IV Pa 6/22</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 12 października 2022r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w składzie: Przewodniczący sędzia Katarzyna Antoniak</p>
<p>Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Wąsak</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022r. w Siedlcach</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span>
</p>
<p>o odszkodowanie</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>z dnia 11 stycznia 2022r. sygn. akt IV P 112/21</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->oddala apelację, </strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->
zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. </strong>
</p>
<p>Sygn. akt IV Pa 6/22</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym wyrokiem z 11 stycznia 2022r. Sąd Rejonowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa <span class="anon-block">A. W.</span> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> o odszkodowanie:</p>
<p>1.
zasądził od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 12 481,35 złotych tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 czerwca 2021r. do dnia zapłaty,</p>
<p>2.
umorzył postępowanie w pozostałej części,</p>
<p>3.
zasądził od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 180 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty,</p>
<p>4.
zasądził <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Siedlcach kwotę 225 złotych tytułem kosztów postępowania,</p>
<p>5.
nadał wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości 4 160,45 złotych.</p>
<p>Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń i wniosków Sądu Rejonowego:</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">A. W.</span>, reprezntowana przez pełnomocnika, domagała się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> kwoty 12 481,35 złotych tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem/nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tych kosztów liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego świadczenie do dnia zapłaty.</p>
<p>Pełnomocnik pozwanego wnosił o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że powódka <span class="anon-block">A. W.</span> była zatrudniona w<span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> od 20 września 2016r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku drobiarza. W ostatnim okresie zatrudnienia do jej obowiązków należało wprowadzanie godzin pracy pracowników produkcji do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span>. Powódka była Przewodniczącą Zarządu NSZZ<span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span>. Dalej Sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 20 marca 2021r. powódka pracowała na I zmianie Wydziału Drobiarskiego. Na prośbę innej pracownicy <span class="anon-block">U. B.</span> podpisała się jej nazwiskiem na liście obecności oraz przeprawiła godzinę zakończenia przez nią pracy z 11.45 na 13.45. W systemie czasu pracy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U. B.</span> miała wpisaną właściwą godzinę zakończenia tego dnia pracy, tj. 11.45, czyli 8 godzin pracy. Za tak określony czas pracy otrzymała wynagrodzenie. Zgodnie z pisemną informacją podaną przez brygadzistkę <span class="anon-block">A. M.</span>, powódka poprawiła godzinę zakończenia pracy przez inną pracownicę - <span class="anon-block">E. Ł.</span> z 11.45 na 13.45. Taki czas pracy tej pracownicy wpisała również do systemu <span class="anon-block"> (...)</span>. W przypadku <span class="anon-block">A. M.</span> oraz swoim, powódka postąpiła podobnie wpisując do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> po 10 godzin pracy. W dniu 22 marca 2021r. powódka pracowała na II zmianie na Wydziale <span class="anon-block">(...)</span> od godziny 14.30 do godziny 22.30 ,tj. 8 godzin. W systemie czasu pracy <span class="anon-block"> (...)</span> o godzinie 15:31 dokonała wpisu o 10 godzinach pracy za dzień 20 marca 2021r., a o godzinie 19:00 – o 8 godzinach za dzień 22 marca 2021r. Dalej Sąd Rejonowy ustalił, że kierownik działu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. S.</span> o zdarzeniu z 20 marca 2021r. dowiedział się w poniedziałek ,tj. 22 marca 2021r. Dokonał sprawdzenia w systemie <span class="anon-block"> (...)</span>. Czynności sprawdzające trwały do końca tygodnia ,tj. 28 marca 2021r. W międzyczasie przeprowadził rozmowy z zainteresowanymi pracownikami oraz mistrzem <span class="anon-block">M. K.</span>. W dniu 29 marca 2021r. <span class="anon-block">M. S.</span> wysłał do <span class="anon-block">R. W. (1)</span> (osoby zarządzającej systemem <span class="anon-block"> (...)</span>) maila z prośbą o sprawdzenie, kto dokonywał zapisów w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 20 marca 2021r. w godzinach 3.45-12.00, kto wpisał czas pracy albo poprawiał z 8 na 10 godzin m.in. <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> oraz czy <span class="anon-block">U. B.</span> miała wpisane 8 godzin i czy ta liczba była poprawiana. Powyższego maila przekazał do wiadomości kierownikowi działu personalnego <span class="anon-block">A. T.</span> i dyrektor produkcji <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span>. W dniu 29 marca 2021r. <span class="anon-block">A. T.</span> wysłała do <span class="anon-block">R. W. (1)</span> maila z prośbą o sprawdzenie, czy powódka wprowadzała do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> czas pracy 20 marca 2021r. W dniu 31 marca 2021r. <span class="anon-block">M. S.</span> wysłał do <span class="anon-block">R. W. (1)</span> maila z prośbą o sprawdzenie, kto edytował czas pracy <span class="anon-block">A. W.</span> 22 marca 2021r. Powyższego maila przekazał <span class="anon-block">A. T.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span>. Następnie Sąd pierwszej instancji ustalił, że <span class="anon-block">M. S.</span> otrzymał od <span class="anon-block">R. W. (1)</span> informację, że powyższych wpisów dokonano z loginu powódki <span class="anon-block">A. W.</span>. Równolegle <span class="anon-block">M. S.</span> sprawdził, kiedy powódka wchodziła do zakładu pracy. W międzyczasie dowiedział się od <span class="anon-block">A. M.</span>, że obiecała swoim podwładnym wpisanie 10 godzin pracy mimo świadczenia przez nich pracy przez 8 godzin w dniu 20 marca 2021r. Między 22 a 28 marca 2021r. <span class="anon-block">M. S.</span> dowiedział się od <span class="anon-block">M. K.</span> o zdarzeniu z 22 marca 2021r. Poprosił mistrza o sporządzenie notatki. Następnie w porozumieniu z <span class="anon-block">K. S.</span> i radcą prawnym zakładu pracy uznali, że sprawa jest tak oczywista, że nie będą już prosić <span class="anon-block">A. W.</span> o złożenie wyjaśnień na temat zdarzeń z 20 i 22 marca 2021r. Pismem z 25 marca 2021r. <span class="anon-block">K. S.</span> udzieliła powódce zaległego urlopu wypoczynkowego od 25 marca do 7 kwietnia 2021r. W dniu 31 marca 2021r. <span class="anon-block">M. K.</span> sporządził notatkę urzędową, z którą zapoznał się <span class="anon-block">M. S.</span>. Od 1 do 23 kwietnia 2021r. powódka była niezdolna do pracy i otrzymała zwolnienie lekarskie. Pismem z 31 marca 2021r., doręczonym tego samego dnia, pracodawca zwrócił się do NSZZ <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> o wyrażenie zgody na rozwiązanie z powódką umowy o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52 §1 pkt 1 kp</a>. Wskazał, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę jest ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracownika polegające na:</p>
<p>1. Podrobieniu w dniu 20 marca 2021r. na I zmianie Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> podpisów pracowników na liście obecności – podrobione podpisy <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span> oraz przerobione godziny zakończenia czasu pracy z 11.45 na 13.45 wymienionych pracowników.</p>
<p>2. Fałszowaniu ewidencji czasu pracy pracowników Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> świadczących pracę na I zmianie w dniu 20 marca 2021r. polegające na wprowadzeniu do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span> zafałszowanych danych następujących pracowników: <span class="anon-block">A. M.</span> – dopisane 2 godziny pracy, <span class="anon-block">A. W.</span> - dopisane 2 godziny pracy i <span class="anon-block">E. Ł.</span> - dopisane 2 godziny pracy.</p>
<p>W piśmie z 2 kwietnia 2021r., doręczonym w dniu 6 kwietnia 2021r., zakładowa organizacja związkowa nie wyraziła zgody na rozwiązanie z pracownicą umowy o pracę bez wypowiedzenia.</p>
<p>Jak ustalił dalej Sąd Rejonowy pismem z 12 kwietnia 2021r., doręczonym następnego dnia, pozwany ponownie zwrócił się do NSZZ <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę z powódką na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a>. Wyjaśnił, że w dniu 23 marca 2021r. zostały ujawnione nowe okoliczności. Wskazał, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę jest ciężkie naruszenie przez powódkę podstawowych obowiązków pracowniczych polegające na:</p>
<p>1. Podrobieniu w dniu 20 marca 2021r. na I zmianie Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> podpisów pracowników na liście obecności – podrobione podpisy <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span> oraz przerobione godziny zakończenia czasu pracy z 11.45 na 13.45 wymienionych pracowników.</p>
<p>2. Fałszowaniu ewidencji czasu pracy pracowników Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> świadczących pracę na I zmianie w dniu 20 marca 2021r. polegające na wprowadzeniu do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span> zafałszowanych danych następujących pracowników: <span class="anon-block">A. M.</span> – dopisane 2 godziny pracy, <span class="anon-block">A. W.</span> - dopisane 2 godziny pracy i <span class="anon-block">E. Ł.</span> - dopisane 2 godziny pracy.</p>
<p>3. Fałszowaniu ewidencji swojego czasu pracy na Wydziale <span class="anon-block">(...)</span> na I zmianie w dniu 22 marca 2021r. polegające na wprowadzeniu do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span> zafałszowanych danych dotyczących <span class="anon-block">A. W.</span> – dopisanie 2 godzin pracy. Zdaniem pozwanego postępowanie pracownika naraziło pracodawcę na szkodę w wysokości wynagrodzenia za bezprawnie dopisane, a nieprzepracowane godziny liczone dodatkowo jako godziny nadliczbowe. Pracodawca wyjaśnił, że wskazana przyczyna jest poparta dowodami w postaci oświadczeń pracowników I zmiany Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> świadczącymi pracę w dniu 20 marca 2021r., wydrukami z monitoringu z Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> potwierdzającymi godzinę opuszczenia Wydziału <span class="anon-block">(...)</span>, wydrukami z systemu <span class="anon-block"> (...)</span> potwierdzającymi, że zafałszowany zapis w ewidencji czasu pracy został dokonany z loginu przypisanego powódce oraz w postaci notatki służbowej podpisanej przez 9 pracowników Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> świadczących pracę w dniu 22 marca 2021r. Pismem z 15 kwietnia 2021r., doręczonym tego samego dnia, zakładowa organizacja związkowa nie wyraziła zgody na rozwiązanie z powódką umowy o pracę bez wypowiedzenia.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 4 maja 2021r. powódka otrzymała przesyłkę pocztową zawierającą rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych polegającego na:</p>
<p>1. Podrobieniu w dniu 20 marca 2021r. na I zmianie Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> podpisów pracowników na liście obecności – podrobione podpisy <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span> oraz przerobione godziny zakończenia czasu pracy z 11.45 na 13.45 wymienionych pracowników.</p>
<p>2. Fałszowaniu ewidencji czasu pracy pracowników Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> świadczących pracę na I zmianie w dniu 20 marca 2021r. polegające na wprowadzeniu do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span> zafałszowanych danych następujących pracowników: <span class="anon-block">A. M.</span> – dopisane 2 godziny pracy, <span class="anon-block">A. W.</span> - dopisane 2 godziny pracy i <span class="anon-block">E. Ł.</span> - dopisane 2 godziny pracy.</p>
<p>3. Fałszowaniu ewidencji swojego czasu pracy na Wydziale <span class="anon-block">(...)</span> na I zmianie w dniu 22 marca 2021r. polegające na wprowadzeniu do systemu rozliczającego czas pracy <span class="anon-block"> (...)</span> zafałszowanych danych dotyczących <span class="anon-block">A. W.</span> – dopisanie 2 godzin pracy. W ocenie pozwanego postępowanie pracownika naraziło pracodawcę na szkodę w wysokości wynagrodzenia za bezprawnie dopisane, a nieprzepracowane godziny liczone dodatkowo jako godziny nadliczbowe.</p>
<p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał powództwo za uzasadnione niemal w całości. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a> pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Obowiązki te muszą więc należeć do podstawowych, a do ich naruszenia powinno dojść z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa. Sąd Rejonowy powołując się na orzecznictwo podał, że tryb rozwiązania umowy o pracę przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a> należy do nadzwyczajnych i jego zastosowanie powinno być uzasadnione w sposób szczególny. Musi być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami, które w zakresie winy pracownika polegają na jego złej woli lub rażącym niedbalstwie (wyrok Sądu Najwyższego z 2 czerwca 1997r., I PKN 193/97, OSNP 1998/9/269). Przy ocenie, czy doszło do ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, należy wziąć pod rozwagę towarzyszące temu okoliczności, zwłaszcza stan świadomości i woli pracownika (wyrok Sądu Najwyższego z 1 października 1997r., I PKN 300/97, OSNAPiUS 1998/14/424). Dalej Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. Uzyskanie przez pracodawcę tej wiadomości następuje w momencie powzięcia informacji o zachowaniu pracownika przez osobę lub organ zarządzający jednostką organizacyjną pracodawcy albo inną wyznaczoną do tego osobę, która jest uprawniona do rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę. Aby miesięczny termin na rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym rozpoczął bieg niezbędnym jest uzyskanie przez pracodawcę takiej wiadomości o przewinieniu pracownika, która będzie jednoznaczna, niewątpliwa, konkretna i obiektywnie weryfikowalna. Miesięczny termin na rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika nie podlega przedłużeniu ani przywróceniu. Sąd Rejonowy wyjaśnił, że bieg miesięcznego terminu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> rozpoczyna się dopiero od chwili, w której pracodawca uzyskał w dostatecznym stopniu wiarygodne informacje uzasadniające jego przekonanie, że pracownik dopuścił się czynu nagannego w stopniu usprawiedliwiającym niezwłoczne rozwiązanie z nim umowy o pracę, czyli od zakończenia - podjętego niezwłocznie i sprawnie przeprowadzonego - wewnętrznego postępowania sprawdzającego uzyskanie przez pracodawcę wiadomości o niewłaściwym zachowaniu pracownika (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2021r., III PSK 45/21, LEX nr 3181515). Zdaniem Sądu pierwszej instancji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> da się wyprowadzić klarowną sekwencję zdarzeń. Najpierw powinny wystąpić „okoliczności uzasadniające rozwiązanie umowy”, następnie „uzyskanie przez pracodawcę wiadomości”, po czym zatrudniający rozwiązuje umowę o pracę bez wypowiedzenia. Wzorcowo zdarzenia te powinny nastąpić w tej kolejności” (wyrok Sądu Najwyższego z 14 października 2020r., I PK 57/19, LEX nr 3177749).</p>
<p>W ocenie Sądu Rejonowego do ustalenia, czy pozwany zachował powyższy termin, istotne okazały się zeznania świadka <span class="anon-block">M. S.</span>. Opisał on, że o zdarzeniu z 20 marca 2021r. dowiedział się w poniedziałek 22 marca 2021r. Dokonał sprawdzenia w systemie <span class="anon-block"> (...)</span>, co trwało do końca tygodnia ,tj. do 28 marca 2021r. W międzyczasie przeprowadził rozmowy z pracownikami i mistrzem <span class="anon-block">M. K.</span>. Gdy uświadomił sobie, że ta sytuacja stanowi naciągnięcie zakładu pracy na dodatkowe godziny, zawiadomił mailem kierowniczkę działu kadr <span class="anon-block">A. T.</span>, a maila przekazał do wiadomości dyrektor <span class="anon-block">K. S.</span>. W tym miejscu Sąd pierwszej instancji zauważył, że <span class="anon-block">K. S.</span> pełni funkcję dyrektora generalnego członka zarządu, więc zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 3(1);art. 3(1) § 1)">art.3<sup>
<!-- -->(
1)</sup>§1 kp</a> jest osobą dokonującą za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy. Jednocześnie <span class="anon-block">M. S.</span> poprosił twórcę systemu <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">R. W. (1)</span>) o sprawdzenie po loginach i hasłach, kto dokonał zmian dotyczących 20 marca 2021r. Zdaniem Sądu Rejonowego ta część zeznań świadka korelowała z treścią korespondencji mailowej z 29 marca 2021r.. Następnie świadek otrzymał informację, że zmian dokonano z loginu powódki. O tych ustaleniach poinformował <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">A. T.</span>. Dyrektor poleciła mu wyjaśnić sprawę do końca. W tygodniu po sobocie ,tj. między 22 a 28 marca 2021r. świadek dowiedział się od <span class="anon-block">M. K.</span>, że podobna sytuacja miała miejsce w poniedziałek, tj. w dniu 22 marca 2021r. W związku z tym poprosił mistrza o sporządzenie notatki. Notatka została sporządzona w dniu 31 marca 2021r. Jeszcze przed jej sporządzeniem świadek poinformował o tym zdarzeniu <span class="anon-block">K. S.</span>. Z maila z 31 marca 2021r. wynika, że <span class="anon-block">M. S.</span> zwrócił się do <span class="anon-block">R. W. (1)</span> o sprawdzenie logowania również z 22 marca 2021r. O treści tego maila zostały zawiadomione <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">A. T.</span>. W międzyczasie brygadzistka <span class="anon-block">A. M.</span> przyznała się, że to ona, a nie powódka, nakłoniła pracowników, żeby w dniu 20 marca 2021r. pracowali 8 godzin, a ona odnotuje im 10 godzin pracy. W ocenie <span class="anon-block">M. S.</span> „w tygodniu od poniedziałku do czwartku/piątku wszystko już było wiadome”. Prowadzone postępowanie wyjaśniające świadek podsumował w ten sposób, że wspólnie z dyrektor <span class="anon-block">K. S.</span> i radcą prawną uznali, że rozmowa z powódką nie jest już potrzebna, gdyż „sprawa jest oczywista”. Zdaniem <span class="anon-block">M. S.</span> <span class="anon-block">K. S.</span> wiedziała o całej sprawie już przed wysłaniem powódki na urlop, co nastąpiło na mocy pisma z 25 marca 2021r. W ocenie Sądu pierwszej instancji tę datę można odnieść jedynie do wiedzy <span class="anon-block">K. S.</span> odnośnie zdarzenia z 20 marca 2021r., gdyż dopiero mejlem z 31 marca 2021r. <span class="anon-block">M. S.</span> zwrócił się do <span class="anon-block">R. W. (1)</span> o sprawdzenie logowań za dzień 22 marca 2021r. Pozwany otrzymał żądane informacje, co wynika z dokumentów z k.136-137 akt sprawy. Z tych pism nie wynika jednak, kiedy pozwany je otrzymał. Bez wątpienia nie może to być data znajdująca się na obu dokumentach ,tj. 18 listopada 2021r. W celu ustalenia tej okoliczności pomocne okazały się zeznania <span class="anon-block">M. S.</span>, który opisał, że o zdarzeniu z 22 marca 2021r. poinformował <span class="anon-block">K. S.</span> jeszcze przed otrzymaniem notatki <span class="anon-block">M. K.</span> z 31 marca 2021r. Pozwany nie wykazał innej daty zapoznania się świadka z tym dokumentem, więc Sąd Rejonowy przyjął, że <span class="anon-block">M. S.</span> przeczytał ten dokument w dniu jego sporządzenia. Ze szczegółowych i przekonujących wyjaśnień <span class="anon-block">M. S.</span> wynika więc, że <span class="anon-block">K. S.</span> miała wiedzę o obu zdarzeniach najpóźniej przed 31 marca 2021r. Z tą chwilą zakończyło się wewnętrzne postępowanie wyjaśniające świadczące o niewłaściwym – w rozumieniu pracodawcy – zachowaniu powódki. Pozwany nie przedstawił przy tym żadnych dowodów na poparcie tezy, aby to postępowanie zakończyło się 12 kwietnia 2021r. Dodatkowo w piśmie z 12 kwietnia 2021r. skierowanym do zakładowej organizacji związkowej, pracodawca – poszerzając przyczynę rozwiązania umowy o pracę o zdarzenie z 22 marca 2021r. – wskazał, że 23 marca 2021r. zostały ujawnione nowe okoliczności. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że powyższe dowody świadczą o tym, że do 31 marca 2021r. pracodawca (a w jego imieniu <span class="anon-block">K. S.</span>) uzyskał w dostatecznym stopniu wiarygodne informacje uzasadniające jego przekonanie, że powódka dopuściła się czynów nagannych. Miesięczny termin do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia liczony od 31 marca 2021r. przypadł na 30 kwietnia 2021r. Otrzymanie przez powódkę oświadczenia pracodawcy 4 maja 2021r. naruszyło zakaz wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52 §2 kp</a>.</p>
<p>Dalej Sąd Rejonowy wskazał, że bezsporne było, iż pozwany nie dysponował zgodą zakładowej organizacji związkowej na rozwiązanie z powódką umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910550234" title="Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - Dz. U. z 1991 r. Nr 55, poz. 234 (art. 32;art. 32 ust. 1;art. 32 ust. 1 pkt. 1)">art.32 ust.1 pkt 1 ustawy z 23 maja 1991r. o związkach zawodowych</a> (Dz. U. z 2019r. poz. 263) pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może rozwiązać stosunku prawnego ze wskazanym uchwałą zarządu jego członkiem lub z inną osobą wykonującą pracę zarobkową będącą członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnioną do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy. Sąd Rejonowy przytaczając treść wyroku Sądu Najwyższego z 20 października 2015r. (I PK 288/14, LEX nr 2122370) wskazał, że „W każdym przypadku powzięcia zamiaru wypowiedzenia (rozwiązania) umowy o pracę pracownikowi objętemu ochroną z art.32 ust.1 pkt 1 ustawy z 1991r. o związkach zawodowych pracodawca jest związany stanowiskiem zarządu zakładowej organizacji związkowej w tym zakresie. Decyzja, co do dalszego pozostawania w zatrudnieniu działacza związkowego leży więc w gestii zarządu organizacji związkowej, a brak zgody na wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy nie pozwala pracodawcy na dokonanie tej czynności wobec działacza związkowego, niezależnie od przyczyny leżącej u podstaw zamiaru pracodawcy. Skutkiem pogwałcenia przez pracodawcę zakazu wynikającego z art.32 ust.1 pkt 1 ustawy jest, co do zasady, uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 3)">art.45 §3 kp</a>. Może się jednak zdarzyć, że zarząd zakładowej organizacji związkowej nie wykaże należytego obiektywizmu biorąc w obronę działacza związkowego, który w okolicznościach danego przypadku na ochronę nie zasługuje, a to ze względu na brak poszanowania swych obowiązków pracowniczych lub prawa w ogóle. Taka decyzja stanowi podstawę odmowy uwzględnienia roszczenia o przywrócenie do pracy wobec nadużycia prawa do ochrony związkowej lub sprzeczności żądania przywrócenia do pracy ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa podmiotowego bądź zasadami współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 kp</a>). Oddalenie - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art.8 kp</a> - roszczenia o przywrócenie do pracy pracownika podlegającego szczególnej ochronie przed rozwiązaniem z nim stosunku pracy, gdy rozwiązanie to w sposób oczywisty narusza prawo, a konkretnie art.32 ust.1 ustawy z 1991r. o związkach zawodowych, może mieć miejsce tylko wyjątkowo, w okolicznościach szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych lub obowiązujących przepisów prawa”. Sąd pierwszej instancji uznał, że w powyższej sprawie pozwany naruszył dwa zakazy dotyczące rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia.</p>
<p>Odnosząc się wreszcie do przyczyny rozwiązania umowy o pracę w kontekście sprzeczności żądania powódki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art.8 kp</a>, Sąd Rejonowy miał na uwadze, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że:</p>
<p>1. Powódka nie podrobiła w dniu 20 marca 2021r. na liście obecności podpisu <span class="anon-block">E. Ł.</span>.</p>
<p>2. Powódka podpisała się na liście obecności z 20 marca 2021r. na prośbę <span class="anon-block">U. B.</span> jej imieniem i nazwiskiem.</p>
<p>3. Powódka przerobiła na liście obecności z 20 marca 2021r. godzinę zakończenia czasu pracy z 11.45 na 13.45 <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span>. W przypadku pierwszej pracownicy wynikało to z informacji brygadzistki <span class="anon-block">A. M.</span>. Znalazło to też odzwierciedlenie w systemie <span class="anon-block"> (...)</span>. W przypadku drugiej pracownicy dokonana zmiana nie miała wpływu na jej czas pracy, na podstawie którego pracodawca nalicza wynagrodzenie, gdyż w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">U. B.</span> miała odnotowaną godzinę zakończenia pracy jako 11.45.</p>
<p>4. Powódka wpisała do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> swój czas pracy w dniu 20 marca 2021r. w ilości 10 godzin na podstawie ustnej informacji podanej przez brygadzistkę.</p>
<p>5. Powódka wpisała do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> swój czas pracy w dniu 20 marca 2021r. w ilości 10 godzin. Przyznała, że tego dnia pracowała 8 godzin i nie wie, dlaczego tak postąpiła.</p>
<p>6. Powódka wpisała do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> swój czas pracy w dniu 22 marca 2021r. w ilości 8 godzin.</p>
<p>Zdaniem Sądu pierwszej instancji jedynie część zarzutów wskazanych w rozwiązaniu umowy o pracę okazała się prawdziwa, lecz nie miały one cech szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych. Podpisanie się za <span class="anon-block">U. B.</span> odbyło się na prośbę tej pracownicy. Nie wiązało się jednak z negatywnymi skutkami dla zakładu pracy. Zmieniając godzinę zakończenia pracy <span class="anon-block">E. Ł.</span> powódka oparła się z kolei na informacji brygadzistki. Zmiana dokonana w przypadku <span class="anon-block">U. B.</span> nie naruszyła interesu ekonomicznego pracodawcy, gdyż w systemie <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie którego pracodawca naliczył tej pracownicy wynagrodzenie, wskazana była prawdziwa liczba godzin pracy. Czas pracy <span class="anon-block">A. M.</span> został wpisany na podstawie informacji pochodzącej od tej pracownicy będącej brygadzistką, czyli osobą nadzorującą innych pracowników. Czas pracy powódki w dniu 22 marca 2021r. został wpisany do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> w prawidłowej ilości 8 godzin. Sąd Rejonowy wskazał, że jedyną niewyjaśnioną kwestią okazał się wpis do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> czasu pracy powódki w dniu 20 marca 2021r. w ilości 10 godzin, mimo, że tego dnia powódka pracowała 8 godzin. Sąd pierwszej instancji zaznaczył jednak, że powódka przyznała, że tego dnia pracowała 8 godzin i nie wie, dlaczego tak postąpiła. Zdaniem Sądu Rejonowego, z uwagi na obowiązujący sposób ewidencjonowania czasu pracy pracowników produkcji jednocześnie przez kilka osób, może dojść do zwykłej pomyłki, zwłaszcza, że tego typu fakt w przypadku powódki miał charakter jednorazowy. Na okoliczność występowania pomyłek we wpisach do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> wskazali świadkowie <span class="anon-block">K. K.</span> i <span class="anon-block">I. K.</span>. Bez wątpienia spokojne wyjaśnienie tej kwestii z powódką pozwoliłoby na dokonanie weryfikacji tego błędu bez uruchamiania procedury zwolnienia jej z pracy.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji stwierdził, że opisane wyżej wadliwości rozwiązania z powódką umowy o pracę skutkowały koniecznością zapłaty przez pozwanego na rzecz powódki odszkodowania wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art.56§1 kp</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art.58 kp</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 36;art. 36 § 1;art. 36 § 1 pkt. 3)">art.36§1 pkt 3 kp</a>. Jego ostateczna wysokość odniesiona do zarobków powódki wskazanych przez pozwanego została poprawnie określona.</p>
<p>O dacie wymagalności ustawowych odsetek za opóźnienie Sąd Rejonowy orzekł zgodnie z żądaniem powódki mając na uwadze, że co do zasady ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania (uchwała Sądu Najwyższego z 6 marca 2003r., III PZP 3/03, OSNP 2004/5/74).</p>
<p>Mając na uwadze ograniczenie powództwa, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art.355 kpc</a> Sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie w zakresie różnicy między kwotą 12 969 złotych a kwotą12 481,35 złotych.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd pierwszej instancji orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Wysokość tych kosztów Sąd Rejonowy ustalił na podstawie §9 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z kolei o nieuiszczonych kosztach sądowych Sąd Rejonowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art.113 ust.1 ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> obciążając pozwanego kosztami postępowania, na które złożyło się wynagrodzenie mediatora. O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd pierwszej instancji orzekł w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1)">art.477<sup>
<!-- -->2</sup> §1 kpc</a>.</p>
<p>Apelację od powyższego wyroku złożył pozwany <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">S.</span> zaskarżając go w części ,tj. w zakresie pkt 1, 2, 4 i 5 zarzucając temu wyrokowi:</p>
<p>I. naruszenie przepisów postępowania:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233§1 kpc</a> poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i uznanie, że w dniu 22 marca 2021r. powódka nie dokonała zmiany czasu pracy dla siebie poprzez dopisanie w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> 2 godzin pomimo, że powódka przyznała się do tej czynności, potwierdza ją również wydruk z ewidencji czasu pracy powódki zapisany w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 22 marca 2021r. załączony do odpowiedzi na pozew, dowód wyjaśnienia powódki złożone na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2021r. - protokół z rozprawy z dnia 12 sierpnia 2021r. czas nagrania 00:34:57, powódka przyznała się do dokonania tego czynu po okazaniu jej wydruku z systemu <span class="anon-block"> (...)</span>;</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 §1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego - w sposób niezgodny z zasadami logicznego rozumowania i zebranym materiałem dowodowym, polegające na:</p>
<p>1)
ustaleniu, że pracodawca zakończył postępowanie wyjaśniające w sprawie podrobienia przez powódkę na liście obecności podpisów pracowników Wydziału <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 20 marca 2021r. <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span>, fałszowania przez powódkę ewidencji czasu pracy z dnia 20 marca 2021r. poprzez dopisanie po dwie godziny dla <span class="anon-block">A. M.</span>, powódki i <span class="anon-block">E. Ł.</span>, fałszowania w ewidencji czasu pracy powódki z dnia 22 marca 2021r. przez dopisanie 2 godzin dla siebie w dniu 31 marca 2022r., podczas gdy Sąd Rejonowy pominął w całości, że mail administratora systemu <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R. W. (1)</span> wpłynął do pracodawcy w dniu 8 kwietnia 2021r. - korespondencja mailowa załączona do pisma z dnia 15 listopada 2021r. - zaś datą zakończenia postępowania wyjaśniającego jest data wystąpienia pracodawcy do organizacji związkowej o udzielenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z powódką;</p>
<p>2)
uznaniu podrobienia przez powódkę na liście obecności z 20 marca 2021r. godziny zakończenia czasu pracy z 11.45 na 13.45 <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span> i własnej jako nic nieznaczącej pomyłki;</p>
<p>3)
uznaniu wprowadzenia do systemu ewidencji czasu pracy <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 20 marca 2022r. czasu pracy dla <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span> w miejsce 8 godzin czasu pracy pracowników 10 godzin pracy - jako nic nieznaczącej pomyłki;</p>
<p>4)
uznaniu, że działania powódki polegające na podrobieniu podpisu <span class="anon-block">U. B.</span>, sfałszowaniu na liście obecności czasu pracy <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">U. B.</span> i samej powódki nie noszą cech szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych, podczas gdy powódka dopuściła się podrobienia podpisu <span class="anon-block">U. B.</span> umyślnie, to samo dotyczy dopisania na liście obecności czasu pracy <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">U. B.</span> i samej powódki o dwie godziny oraz podrobienie podpisu <span class="anon-block">U. B.</span>, nie uwzględnienie niskich pobudek jakimi kierowała się powódka, całkowite lekceważenie obowiązujących przepisów prawa, jak również chęć zarobku dla siebie i pozostałych członków zarządu zakładowej organizacji związkowej NSZZ <span class="anon-block">(...)</span>, nie ma znaczenia dla oceny zachowania powódki, że <span class="anon-block">U. B.</span> zgodziła się na podrobienie jej podpisu;</p>
<p>5)
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu dowodu z wydruku ekranu z systemu <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 22 marca 2021r. załączonego do odpowiedzi na pozew, którego treści powódka nie zaprzeczyła, z którego to dokumentu jednoznacznie wynika, że czas pracy powódki wpisany do systemu to 10 godzin a sama powódka przyznała, że czas pracy na jej zmianie wynosił 8 godzin oraz pominięcie dowodu z korespondencji mailowej z dnia 8 kwietnia 2021r. załączonej do pisma pozwanej z 15 listopada 2021r., z której jednoznacznie wynika, że administrator systemu <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R. W. (1)</span> w dniu 8 kwietnia 2021r. przekazywał kierownikowi Działu Kadr <span class="anon-block">A. T.</span> swoje stanowisko, co do zapisów w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 22 marca 2021r., pominięcie konieczności uzyskania przez pracodawcę zgody od zakładowej organizacji związkowej NSZZ <span class="anon-block">(...)</span> na rozwiązanie umowy o pracę z powódką - pierwsze wystąpienie o zgodę nastąpiło w dniu 6 kwietnia 2021r., a następne po zakończeniu postępowania wyjaśniającego w dniu 12 kwietnia 2021r. pominięcie dowodu z oświadczenia <span class="anon-block">A. M.</span> z dnia 30 marca 2021r. dotyczące podrobienia przez powódkę podpisu <span class="anon-block">A. M.</span>;</p>
<p>6)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art.328 §2 kpc</a> poprzez niedokonanie w istocie jakiejkolwiek oceny w zakresie przyczyn uzasadniających wypowiedzenie umowy w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a> - trudno uznać za odniesienie się do przyczyny wypowiedzenia, pobieżne odniesienie się do tych okoliczności przy omawianiu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art.8 k.p.</a>
</p>
<p>II. naruszenie przepisów prawa materialnego:</p>
<p>1)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a> poprzez uznanie, że zachowania powódki nie spełniają kryteriów ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, podczas gdy powódka świadomie dokonała fałszowania ewidencji czasu pracy i liczyła na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia nie tylko dla siebie,</p>
<p>2)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> poprzez uznanie, że pozwany uchybił miesięcznemu terminowi na zwolnienie dyscyplinarne powódki przyjmując jako termin zakończenia postępowania wyjaśniającego dzień 31 marca 2021r., podczas gdy postępowanie wyjaśniające zakończyło się w dniu 12 kwietnia 2021r. z datą wystąpienia o zgodę na zwolnienie powódki w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art.52§1 pkt 1 kp</a> do zakładowej organizacji związkowej
NSZZ <span class="anon-block">(...)</span> pomijając, że ostatnia czynność miała miejsce nie w dniu 31 marca 2021r., a w dniu 8 kwietnia 2021r., kiedy to <span class="anon-block">R. W. (1)</span> wysłał do <span class="anon-block">A. T.</span> maila w sprawie zapisów czasu pracy z dnia 23 marca 2021r.;</p>
<p>3)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art.8 kp</a> poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że przewodniczący związków zawodowych w tym przypadku powódka jako przewodnicząca zakładowej organizacji związkowej NSZZ <span class="anon-block">(...)</span>korzysta z bezwzględnej ochrony przed zwolnieniem, podczas gdy zgodnie z art.32 ust.1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych ochrona przysługująca w świetle wyżej wymienionego przepisu ustawy o związkach zawodowych nie ma charakteru bezwzględnego, ma służyć zagwarantowaniu niezależności w wykonywaniu zadań związkowych. W tym przypadku powódka jako przewodnicząca związków zawodowych dopuściła się czynów zarzucanych jej w rozwiązaniu umowy o pracę tylko na rzecz swoich koleżanek z zarządu zakładowej organizacji związkowej <span class="anon-block">U. B.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span>. Nie ma mowy o przypadkowości w zachowaniu powódki.</p>
<p>Wskazując na powyższe pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części zasądzającej odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę i oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Apelacja pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> SA w <span class="anon-block">S.</span> okazała się bezzasadna.</p>
<p>Sąd Okręgowy podziela co do zasady ustalenia faktyczne i ocenę prawną przedstawione przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu drugiej instancji Sąd Rejonowy nie dopuścił się zarzucanych mu w apelacji naruszeń prawa procesowego i prawa materialnego.</p>
<p>Jednostronna czynność prawna pracodawcy czy to w postaci wypowiedzenia umowy o pracę, czy to w postaci rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia wymaga oceny takiej czynności na dwóch płaszczyznach ,tj. formalnej dotyczącej zachowania warunków formalnych oraz terminu do rozwiązania umowy – jeżeli termin taki przewiduje ustawa oraz materialnej ,tj. dotyczącej zasadności rozwiązania umowy o pracę w kontekście przyczyny rozwiązania umowy o pracę, przy czym brak zachowania warunków formalnych rozwiązania umowy bądź też uchybienie terminu do rozwiązania umowy o pracę same w sobie rodzą po stronie pracownika roszczenie o przywrócenie do pracy lub odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Rejonowy dokonał bardzo szczegółowych ustaleń faktycznych przedstawiając krok po kroku chronologię zdarzeń jeżeli chodzi o wewnętrzne postępowanie wyjaśniające prowadzone przez pozwanego, w efekcie którego to postępowania pozwany doszedł do przekonania, że powódka dopuściła się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych i zastosował wobec powódki rozwiązanie umowy o pracę w trybie natychmiastowym. W efekcie dokonanych ustaleń Sąd Rejonowy stwierdził, że rozwiązując z powódką umowę o pracę bez wypowiedzenia pozwany uchybił terminowi do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, który zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> wynosi jeden miesiąc od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. Ustalenie, że pozwany nie zachował ustawowego terminu do rozwiązania umowy o pracę z powódką było – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku – pierwszorzędną przesłanką stwierdzenia przez Sąd Rejonowy, że dokonane przez pozwanego rozwiązanie umowy o pracę z powódką zostało dokonane niezgodnie z prawem czyniąc zasadnym roszczenie powódki o odszkodowanie. Pozwany zakwestionował ustalenia Sądu Rejonowego w tym zakresie zarzucając wyrokowi tego Sądu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233§1 kpc</a> poprzez błędne ustalenie, że pozwany zakończył postępowanie wyjaśniające w sprawie naruszeń jakich miała się dopuścić powódka w zakresie podpisów i zapisów godzin pracy na liście obecności oraz w systemie komputerowym czasu pracy <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 20 marca 2021r. oraz w dniu 22 marca 2021r. z dniem 31 marca 2021r., w sytuacji gdy w ocenie pozwanego postępowanie to zakończyło się w dacie wystąpienia przez pozwanego do organizacji związkowej o udzielenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z powódką. W konsekwencji powyższego pozwany zarzucił zaskarżonemu wyroku naruszenie również prawa materialnego ,tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> poprzez uznanie, że pozwany uchybił miesięcznemu terminowi na zwolnienie dyscyplinarne powódki przyjmując jako termin zakończenia postępowania wyjaśniającego dzień 31 marca 2021r., podczas gdy w ocenie pozwanego postępowanie wyjaśniające zakończyło się w dniu 12 kwietnia 2021r. ,tj. w dacie wystąpienia o zgodę na zwolnienie powódki w trybie dyscyplinarnym do zakładowej organizacji związkowej pomijając, że ostatnia czynność miała miejsce nie w dniu 31 marca 2021r., a w dniu 8 kwietnia 2021r. kiedy to <span class="anon-block">R. W. (2)</span> wysłał do <span class="anon-block">A. T.</span> maila w sprawie zapisów czasu pracy z 23 marca 2021r. W odniesieniu do tych zarzutów uczynić należy wstępną uwagę. Otóż, jak wynika z analizy akt sprawy i co znajduje potwierdzenie w ustaleniach Sądu Rejonowego, pozwany rozwiązując z powódką umowę o pracę w trybie dyscyplinarnym zarzucił powódce działania polegające ogólnie mówiąc na nierzetelnym prowadzeniu zapisów w dokumentacji dotyczącej czasu pracy pracowników pozwanego w tym samej powódki w dniu 20 marca 2021r., a następnie w dniu 22 marca 2021r. Precyzując – w piśmie z 16 kwietnia 2021r. o rozwiązaniu umowy o pracę z powódką bez wypowiedzenia (doręczonym powódce w dniu 4 maja 2021r.) pozwany zarzucił powódce naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, które miało mieć miejsce zarówno w dniu 20 marca 2021r. – pkt 1 i 2 pisma, jak i w dniu 22 marca 2021r. – pkt 3 pisma. Pracodawca objął w/w pismem zdarzenia z dwóch różnych dat, co nie jest bez znaczenia dla ustalenia, czy pozwany dopuścił się naruszenia terminu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a>. Zauważyć bowiem należy, a co pomija apelujący, że pismo z 12 kwietnia 2021r. (na k.11 akt sprawy) skierowane do zakładowej organizacji związkowej w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy o pracę z powódką było drugim pismem w tej sprawie, które w zakresie zarzutów określonych w pkt 1 i 2 dotyczących zdarzeń z 20 marca 2021r. zwiera powtórzenie treści zawartych we wcześniejszym piśmie z 31 marca 2021r. (na k.9 akt sprawy). Treścią dodaną (nową) w piśmie z 12 kwietnia 2021r. w porównaniu do pisma z 31 marca 2021r. jest zarzut określony w pkt 3 tego pisma dotyczący zdarzenia z 22 marca 2021r. W tych okolicznościach nie sposób uznać za zasadny zarzut apelującego, iż Sąd Rejonowy błędnie ustalił, że pozwany w dniu 31 marca 2021r. miał już dostateczną – zweryfikowaną wiedzę co do działań powódki w dniu 20 marca 2021r. skoro – jak wykazano - w tej dacie pozwany skierował do zakładkowej organizacji związkowej pismo opisujące zarzucane powódce ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. W konsekwencji niezasadny jest zarzut pozwanego naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisu prawa materialnego ,tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a>. Skoro w dniu 31 marca 2021r. pozwany miał już wiedzę o zdarzeniach z 20 marca 2021r. i już wówczas – w piśmie do organizacji związkowej – określił je mianem ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych to fakt, że do rozwiązania umowy o pracę z powódką doszło w dniu 4 maja 2021r. uzasadnia ustalenie Sądu Rejonowego o uchybieniu terminu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a> – przynajmniej w zakresie zdarzeń, które miały miejsce w dniu 20 marca 2021r. Co do zdarzenia – zachowania zarzucanego powódce, którego miała się dopuścić w dniu 22 marca 2021r. wskazać należy, że nawet przy przyjęciu argumentu pozwanego, że termin do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia - w zakresie tego zarzutu - biegł od 12 kwietnia 2021r. (data drugiego pisma pozwanego do organizacji związkowej) i w związku z tym w dniu 4 maja 2021r. nie upłynął jeszcze miesięczny termin, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a>, wskazać należy, że okoliczność ta nie czyni zasadnym apelacji pozwanego. Sąd Rejonowy zasadnie bowiem ustalił, że w dniu 22 marca 2021r. w systemie czasy pracy <span class="anon-block">(...)</span> powódka swój czas pracy w tym dniu odnotowała w ilości 8 godzin, a nie 10 godzin jak twierdzi pozwany. Na okazanym powódce w czasie rozprawy w 12 sierpnia 2021r. wydruku z systemu <span class="anon-block">(...)</span> (na k.45 akt sprawy) widnieje przy nazwisku powódki zapis o 2 godzinach pracy w ramach tzw. nadgodzin, ale w trakcie zeznań złożonych na tej rozprawie powódka wskazała, że w dniu 22 marca 2021r. przepracowała 8 godzin, nadto zeznała, że to nie ona wpisała 2 godziny pracy w rubryce nadgodziny (zeznania powódki k.83v akt sprawy). W związku z tym nieuzasadniony jest zarzut apelacyjny pozwanego co do dokonania przez Sąd Rejonowy błędnych ustaleń w tym zakresie i pominięcia zeznań powódki, w których miała się przyznać do dopisania sobie w systemie <span class="anon-block">(...)</span> 2 godzin pracy w dniu 22 marca 2021r. Zeznania powódki nie są zresztą jedynym dowodem w zakresie zapisów w systemie <span class="anon-block">(...)</span> czasu pracy powódki w dniu 22 marca 2021r. Sam pozwany przedstawił dokument dotyczący zapisów z logów powódki <span class="anon-block">A. W.</span> tak w dniu 20 marca 2021r., jak i w dniu 22 marca 2021r. – po sprawdzeniu tego przez administratora systemu <span class="anon-block">(...)</span> - i z informacji tej wynika, że w dniu 22 marca 2021r. powódka wpisała swój czas pracy w wymiarze 8 godzin (załącznik do pisma pełnomocnika pozwanego z 15 listopada 2021r. k.136 akt sprawy). W tych okolicznościach zarzuty apelacyjnego pozwanego nie mogą być uznane za zasadne.</p>
<p>Wobec ustalenia, że Sąd Rejonowy zasadnie stwierdził, iż pozwany naruszył termin do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (w zakresie zarzutów dotyczących 20 marca 2021r.) bezprzedmiotowe okazały się zarzuty apelacyjne pozwanego dotyczące wagi naruszonych przez powódkę obowiązków pracowniczych w dniu 20 marca 2021r. dodatkowo w kontekście pełnienia przez powódkę funkcji w zakładowej organizacji związkowej. Zasądzając na rzecz powódki odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia Sąd Rejonowy kierował się – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku - przede wszystkim naruszeniem przez pozwanego terminu do rozwiązania umowy o pracę określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art.52§2 kp</a>. Naruszenie tej regulacji powoduje, że pracownikowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze. W ocenie Sądu Okręgowego fakt skorzystania przez pracownika z tego roszczenia nie może być uznany za działanie z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art.8 kp</a>. W pozwie złożonym przeciwko pozwanemu powódka wzmiankowała, że pełniła funkcję przewodniczącej komisji zakładowej organizacji związkowej, jednakże w uzasadnieniu swojego roszczenia akcentowała inne okoliczności.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe względy Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 kpc</a> oddalił apelację jako bezzasadną, a o kosztach procesu za drugą instancję orzekł zgodnie z wynikiem sprawy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art.98§1 i 3 kpc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art.99 kpc</a> w związku z §10 ust.1 pkt 1 i §9 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p>
</div>