I SA/Wa 593/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2015, nr [...]. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Uprzednio wskazanym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę pisarską we własnej decyzji z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], w ten sposób, że w komparycji decyzji zamiast "M. G." wpisano "M. G.". Organ uzasadnił, że do decyzji wkradła się pomyłka polegająca na wpisaniu wadliwego imienia przewodniczącej składu orzekającego. Zamiast imienia "M." wpisano nieprawidłowe imię "M.". Prawidłowe imię etatowego członka składu orzekającego – M. G. stwierdza wykaz członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Przy czym wyjaśnił, że pomyłka powstała w wyniku zastosowania techniki komputerowej przy przygotowaniu decyzji. Organ stwierdził, że w trybie art. 113 kpa. możliwe jest prostowanie jedynie omyłek pisarskich lub rachunkowych, takich które nie wpływają na treść rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, mimo że komparycja decyzji została błędnie sformułowana, to jednak treść sentencji decyzji nie budzi żadnych wątpliwości w zakresie podjętego rozstrzygnięcia. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpił P. S., zarzucając ww. postanowieniu naruszenie art. 24 w zw. z art. 27 kpa. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2015, nr [...]. Zapadłe rozstrzygnięcie Kolegium uzasadniło tym, że stosownie do dyspozycji art. 113 § 1 kpa. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W ocenie Kolegium omyłka pisarska, taka jak popełniona w decyzji z dnia [...] maja 2015 r., może zostać uznana za pomyłkę podlegającą sprostowaniu, w trybie przewidzianym przez art. 113 § 1 kpa. Organ nie podzielił stanowiska skarżącego, dotyczącego naruszenia art. 24 w zw. z art. 26 kpa., bowiem postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] rozpatrzył wniosek skarżącego o wyłączenie wszystkich członków etatowych i pozaetatowych Kolegium. P. S. wniósł skargę na powyższe postanowienie podnosząc, że nie zgadza się z nim, jako niezgodnym z obowiązującymi przepisami prawa. Zarzucił naruszenie kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że zaskarżone orzeczenie narusza art. 24 kpa w związku z art. 27 kpa, bowiem przed rozstrzygnięciem sprawy złożył kilka wniosków o wyłączenie poszczególnych pracowników tego organu od udziału w sprawie. Do dnia wydania postanowienia Kolegium nie wydało żadnego postanowienia o wyłączeniu konkretnych członków Kolegium. Wskazał ponadto, że Kolegium naruszyło art. 138 § 1 pkt 1 kpa., poprzez błędne zastosowanie, a sprostowanie dokonane przez organ prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. Ponadto skarżony organ notorycznie nie przestrzega terminów określonych w kpa, a niniejsza sprawa nie została załatwiona w ustawowo określnym terminie 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać także należy, że zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. niniejsza sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, bez uprzedniego wniosku strony. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". W tym zakresie mieści się więc ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie tego rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził, że skarga P. S. jest całkowicie niezasadna. W postępowaniu niniejszym, dotyczącym sprostowania oczywistej omyłki w orzeczeniu, kontroli podlega wyłącznie zagadnienie prawidłowości zastosowania przez organy art. 113 § 1 kpa - w sytuacji, gdy w decyzji zostało błędnie wpisane imię członka składu orzekającego w sprawie. Art. 113 § 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W rozpoznawanej sprawie doszło do wpisania w decyzji niepełnego imienia członka składu orzekającego, tj. "M." - zamiast prawidłowo "M.". Bez wątpienia doszło zatem do oczywistej omyłki w tym zakresie - to jest do widocznego, niewłaściwego i niezamierzonego wpisania imienia członka składu orzekającego. Sprostowanie tej oczywistej omyłki - wbrew ocenie skarżącego - pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Przy czym analiza sprostowanych treści prowadzi do jedynego logicznego wniosku, że ich zamieszczenie w decyzji było wynikiem niedokładności redakcyjnej organu administracji publicznej. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia art. 24 kpa w zw. z art. 27 tego aktu, Sąd stanął na stanowisku, że organ w decyzji wydanej w drugiej instancji stwierdził, że wniosek P. S. został rozpoznany postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Wskazać należy, że nawet, jeśli organ nie rozpoznałby wniosku o wyłączenie pracowników Kolegium przed sprostowaniem decyzji z [...] maja 2014 r., to z uwagi na stan faktyczny sprawy, charakter sprostowania decyzji i cel wydania zaskarżonego postanowienia, powyższe uchybienie nie miałoby żadnego wpływu na wynik kontrolowanej przez Sąd sprawy. Wynika to z oczywistości popełnionej omyłki i całkowitego braku wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie. Jedynie na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że znany jest mu z urzędu fakt składania przez skarżącego bardzo licznych wniosków do Kolegium. Wnoszenie dużej ilości podań nie może pozostawać jednak bez wpływu na szybkość podejmowanych przez ten organ działań. Skarżący działając w ten sposób musi mieć na względzie, że przyczynia się nie tylko do wydłużenia okresu, w którym rozpoznawane są jego sprawy, ale także do wydłużenia czasu rozpoznania spraw innych osób. Przy czym ewentualne późniejsze rozstrzygnięcia także mogą dotyczyć spraw ważnych dla tych osób, np. świadczeń z pomocy społecznej. Podnosząc zarzut nieterminowego załatwienia sprawy, tj. z przekroczeniem 30-dniowego terminu, należy pamiętać, że w doktrynie terminy określone w art. 35 kpa uznaje się za mające charakter instrukcyjny. Na tę konstatację nie ma oczywiście wpływu okoliczność, że ustawodawca przewidział możliwość ochrony praw naruszonych na skutek nieterminowego załatwienia sprawy przez organ. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.