I SA/Po 1060/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za luty, czerwiec, sierpień, grudzień 2003r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ Stanisław Małek UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego orzekającą o odpowiedzialności R. M. za zaległości podatkowe spółki w podatku od osób fizycznych za 2003r. W piśmie z (...) skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora. Stwierdził, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki dla niego i całej rodziny w postaci zbycia majątku, który nie będzie mógł być odzyskany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Z powyższego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest więc wystarczające samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że wykonanie decyzji, "spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zbycia majątku, który nie będzie mógł nigdy odzyskany, dla skarżącego i całej jego rodziny". Nie uwiarygodnił skarżący, iż wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z uwagi na powyższe, należało orzec, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. /-/ Stanisław Małek