I C 723/20

Sądy powszechne2022-10-13

Sygnatura

I C 723/20

Data orzeczenia

2022-10-13

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Żelewska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art.720 kc

Treść orzeczenia

Sygn. akt: I C 723/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 13 października 2022 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Małgorzata Żelewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2022 r. w G. sprawy z powództwa  Kancelarii (...) Spółka Akcyjna w restrukturyzacji w K. przeciwko  I. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej I. K. na rzecz powoda Kancelarii (...) Spółka Akcyjna w restrukturyzacji w K. kwotę 1087,15 zł (tysiąc osiemdziesiąt siedem złotych piętnaście groszy); II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) tytułem kosztów procesu; IV. wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygnatura akt I C 723/20 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód Kancelaria (...) S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w K. wniósł pozew przeciwko I. K. o zapłatę kwoty 1.087,15 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 lipca 2016r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 30 grudnia 2016r. (...) sp. z o.o. w W. dokonał na rzecz powoda przelewu wierzytelności przysługującej wobec pozwanej, o czym pozwana została poinformowana w dniu 30 grudnia 2016r. Przedmiotowa wierzytelność wynikała z umowy pożyczki zawartej przez pozwaną z cedentem w dniu 14 czerwca 2016r. na kwotę 845 zł. Jednocześnie, z zawarciem umowy pożyczki zawarto umowę ramową pożyczki, która określała zasady i warunki zawierania wszystkich umów pożyczek. Na dochodzoną kwotę składają się: kapitał pożyczki w kwocie 845 zł, prowizja za udzielenie pożyczki w kwocie 237,62 zł oraz opłaty dodatkowe za monity telefoniczne i pisemne w kwocie 4,53 zł. Powód wskazał, że wszczął przeciwko pozwanej postępowanie w elektronicznym postępowaniu upominawczym, które zostało umorzone. (pozew, k. 3-5) Pozwana uznała powództwo w części tj. co do kwoty 1.087,15 zł i wniosła o oddalenie powództwa co do żądania odsetek ustawowych za opóźnienie, wskazując, że powód nie wykazał kosztów odsetkowych ani nawet nie wskazał, w jaki sposób zostały one wyliczone. (odpowiedź na pozew, k. 105-109) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 czerwca 2016r. pomiędzy (...) sp. z o.o. w W. (jako pożyczkodawcą) a pozwaną I. T. (jako pożyczkobiorcą) została zawarta umowa ramowa pożyczki oznaczona symbolem qxqjnn. Przedmiotowa umowa określała sposób zawierania i warunki, na jakich pożyczkodawca będzie udzielał pożyczkobiorcy pożyczek gotówkowych. Zgodnie z przedmiotową umową pożyczki były udzielane w kwotach od 300 zł od 3.000 zł na okres od 7 do 30 dni tj. na okres wskazany we wniosku o udzielenie pożyczki (§ 2 ust. 2). Istniała też możliwość zaciągnięcia pożyczki na okres od 1 do 12 miesięcy (§ 2 ust. 4). Wnioski o udzielenie pożyczki były składane za pomocą konta użytkownika na stronie internetowej www. kredito24.pl. (...) zastrzegł sobie prawo do naliczania odsetek od kwoty pożyczki od dnia następującego po dniu wymagalności spłaty w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2(1))">art. 481 § 2 1 kc</a>, tj. dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie. (dowód: umowa ramowa pożyczki z dnia 14 czerwca 2016r., k. 17-18, formularz informacyjny dotyczący umowy pożyczki, k. 21) W dniu 14 czerwca 2016 roku (...) sp. z o.o. w W. udzielił pozwanej I. T. pożyczki w kwocie 845 zł. Przedmiotowa kwota została wypłacona na rachunek pożyczkobiorcy. (dowód: potwierdzenie transakcji, k. 25) W dniu 30 grudnia 2016 roku pomiędzy powodem Kancelarią (...) S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w K. (jako cesjonariuszem) a (...) sp. z o.o. w W. (jako cedentem) została zawarta umowa przelewu, której przedmiotem była m.in. wierzytelność przysługująca cedentowi w stosunku do pozwanej I. K. w kwocie 1.087,15 zł wynikająca z umowy oznaczonej qxqjnn z dnia 14 czerwca 2016r. (dowód: umowa przelewu wraz z załącznikiem, k. 12-14) Pismem z dnia 11 stycznia 2017 roku cedent zawiadomił pozwaną o cesji, natomiast powód pismem z tej samej daty wezwał ją do zapłaty kwoty 1.131,41 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. (dowód: zawiadomienie o cesji i wezwanie do zapłaty, k. 15-15v) Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych przedłożonych przez stronę powodową w postaci umowy ramowej pożyczki, umowy cesji, potwierdzenia zawarcia pożyczki, a także korespondencji kierowanej do pozwanej. Oceniając wiarygodność zebranego materiału dowodowego Sąd miał na względzie, iż żadna ze stron nie wykazała w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 kpc</a> ani nawet nie twierdziła, że wymienione dokumenty nie są autentyczne a zawarte w nich oświadczenia nie pochodzą od osób wymienionych jako ich wystawcy. Sąd z urzędu nie doszukał się żadnych okoliczności mogących wzbudzać wątpliwości co do ich autentyczności czy wiarygodności i tym samym uznał, że odzwierciedlają one faktyczną treść stosunku prawnego pożyczki zawartego przez pozwaną z cedentem, a także rzeczywistą treść umowy przelewu. Swoje roszczenie powód wywodził z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a>, wskazując, że na podstawie umowy przelewu zawartej z pożyczkodawcą nabył wierzytelność w stosunku do pozwanej o zwrot pożyczki. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Natomiast, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zważyć należy, iż w odpowiedzi na pozew pozwana uznała powództwo co do żądania zapłaty kwoty 1.087,15 zł. Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 kpc</a> Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Konsekwencją uznania przez pozwanego powództwa jest konieczność uwzględnienia przez sąd powództwa w zakresie, w jakim pozwany uznał powództwo bez potrzeby przeprowadzania w tym zakresie postępowania dowodowego. Uznanie powództwa przez pozwanego nie wiąże sądu orzekającego, o tyle, że wydając orzeczenie w sprawie jest on obowiązany dokonać oceny uznania powództwa pod kątem istnienia przesłanek negatywnych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 kpc</a> – sprzeczność z prawem, z zasadami współżycia społecznego lub zamiar obejścia prawa. Uznanie powództwa jest bezwarunkowym oświadczeniem woli i wiedzy pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2017r., VI ACa 1914/16, L.). W rozpatrywanym przypadku Sąd nie dopatrzył się żadnych przesłanek przemawiających za tym, że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Natomiast pozwana zakwestionowała roszczenie o zapłatę odsetek, wskazując, że nie zostało ono udowodnione przez powoda co do zasady i wysokości. Zważyć należy, iż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481 § 2)">§ 2</a> jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481 § 2(1))">§ 2 1 </a> maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). W niniejszej sprawie strona powodowa nie wykazała, że pożyczkobiorca opóźnia się ze zwrotem pożyczki. Zważyć bowiem należy, iż z treści dokumentów dołączonych do pozwu nie wynika na jaki okres została udzielona pożyczka. W umowie ramowej wskazano, że pożyczki są udzielane na okres od 7 do 30 pełnych dni, określony przez pożyczkobiorcę we wniosku o udzielenie pożyczki (§ 2 ust. 2). Nadto, w § 2 ust. 4 przewidziano możliwość udzielenia pożyczki na okres od 1 do 12 miesięcy. Wobec zakwestionowania przez powódkę roszczenia o zapłatę o odsetek powód winien był – w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> – wykazać, na jaki okres pożyczka została udzielona. Tymczasem powód nie przedstawił na tę okoliczność żadnego dowodu, w szczególności wniosku o udzielenie pożyczki o jakim mowa w § 2 ust. 2 umowy ramowej. Co prawda w umowie przelewu wskazano, że termin płatności upłynął w dniu 9 lipca 2016r., jednak umowa przelewu, która została zawarta pomiędzy pożyczkodawcą a podmiotem trzecim nie stanowi na tę okoliczność wiarygodnego dowodu. Nie wykazano bowiem, że taki termin zwrotu pożyczki był objęty konsensem obu stron umowy pożyczki, w tym również pozwanej. Zważyć należy, iż w przypadku, gdy strony umowy pożyczki zaniechają określenia w umowie terminu zwrotu pożyczki, zwrot pożyczki powinien nastąpić w terminie określonym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 723)">art. 723 kc</a> (por. wyrok SA w Warszawie z 6 listopada 2019 r., V ACa 67/19, L.). W myśl tego przepisu jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony, dłużnik obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez dającego pożyczkę. W rozpatrywanym przypadku powód nie wykazał jednak, że umowa pożyczki została wypowiedziana stosownie do treści powołanego przepisu, w tym nie przedłożył pisma zawierającego oświadczenie pożyczkodawcy w tym przedmiocie ani dowodu jego doręczenia pozwanej. Podkreślić należy, że dopiero bezskuteczny upływ terminu zwrotu przedmiotu pożyczki, ustalony w każdy możliwy sposób, jest równoznaczny z postawieniem pożyczkobiorcy zarzutu, przynajmniej opóźnienia się w wykonaniu świadczenia. Okoliczność ta uprawnia pożyczkodawcę do skorzystania ze wszystkich uprawnień, jakie mu przysługują stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc</a> (por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2020r., V ACa 581/18, L.). Skoro nie wykazano, że upłynął termin zwrotu pożyczki, to nie ma podstaw do przyjęcia, że pozwana opóźnia się z wykonaniem zobowiązania i należą się powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie od wskazanej w pozwie daty. Mając powyższe na względzie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 kpc</a> – wobec uznania powództwa w tym zakresie – Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.087,15 zł. W tej części – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 2)">art. 333 § 1 pkt 2 kpc</a> – Sąd z urzędu nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast, w zakresie żądania odsetek powództwo podlegało oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a> i 481 kc a contrario. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> i zważywszy, że powód uległ tylko w nieznacznej części (co do odsetek) zasądził na jego rzecz całość kosztów procesu, na które składały się: opłata sądowa od pozwu (100 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł stosownie do § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.). </div>