II S 23/22
Sądy powszechne2022-10-13
Sygnatura
II S 23/22
Data orzeczenia
2022-10-13
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Krzysztof Lewandowski (PRESIDING_JUDGE)Piotr Michalski
Treść orzeczenia
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>dnia 13 października 2022 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">P.</span> w II Wydziale Karnym w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lewandowski</p>
<p>Sędziowie: Piotr Michalski (spr.)</p>
<p>Grzegorz Nowak</p>
<p>Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska</p>
<p>po rozpoznaniu w sprawie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. D.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>)</strong>
</p>
<p>skargi z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a</strong>
</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->na podstawie 624 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia <br/>17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) zwolnić skarżącego <span class="anon-block">A. D.</span> od kosztów postępowania skargowego, w tym opłaty od złożonej skargi; </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) pozostawić bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>.</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pismem datowanym na dzień <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">A. D.</span> wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> o sygnaturze <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o przedłużeniu stosowania tymczasowego aresztowania oraz jego wniosków o uchylenie izolacyjnego środka zapobiegawczego. Skarżący wniósł przy tym o zasądzenie na jego rzecz <em>
<!-- -->
„5000 tysięcy”.</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje</span>
:</strong>
</p>
<p>Skarga okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy.</p>
<p>Wskazać należało, że przedmiotem skargi nie było postępowanie główne (które zostało prawomocnie umorzone wyrokiem z dnia 3 lutego 2022 r. – k. 1145), lecz postępowanie incydentalne w przedmiocie stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego.</p>
<p>Postępowanie takie nie należy do przedmiotowego zakresu stosowania ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2018 r., 75). Zgodnie bowiem z art. 2 tejże ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych […] (przewlekłość postępowania). Nadto, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie.</p>
<p>Z brzmienia przytoczonego przepisu, zwłaszcza ze sformułowania „postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie” oraz „wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych” wynika jasno, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki przysługuje jedynie w postępowaniu głównym, a nie w postępowaniu incydentalnym jakim jest m.in. postępowanie w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych.</p>
<p>Wskazać bowiem należało, że <strong>
<!-- -->„sprawą w postępowaniu sądowym” jest oskarżenie w sprawie karnej</strong>, pozew w postępowaniu cywilnym procesowym, wniosek w postępowaniu nieprocesowym itd., w którym ma zapaść orzeczenie o prawach osoby, wszczynającej postępowanie (<em>
<!-- -->vide</em>: <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">A.</span>, „Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym…”, LexisNexis 2013, teza 3 do art. 1; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. I S 49/16, LEX nr 2061788).</p>
<p>Nie jest taką "sprawą" postępowanie w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowania albowiem jest to postępowanie spoza głównego nurtu postępowania odpowiadającego przytoczonemu pojęciu "sprawy".</p>
<p>Na marginesie należy zaś nadmienić, że i to postępowanie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia<span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, którego przedmiotem rozpoznania było również zażalenie <span class="anon-block">A. D.</span> oraz jego dalsze pisma procesowe, a którym utrzymano w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> (k. 1053). Również wniosek skarżącego o uchylenie tymczasowego aresztowania został rozpoznany przez Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r., o czym świadczy treść protokołu rozprawy głównej i wydanego w jej trakcie postanowienia o utrzymaniu stosowania tymczasowego aresztowania do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 1144, t. VI).</p>
<p>Z uwagi na powyższe, skargę <span class="anon-block">A. D.</span> – nienależącą do ustawowego zakresu spraw, w których badana jest przewlekłość postępowania – uznać należało za niedopuszczalną z mocy ustawy. Jako taką, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> – który z mocy art. 8 ust. 2 powoływanej ustawy stosuje się tu odpowiednio – należało pozostawić ją bez rozpoznania, o czym orzeczono w pkt 2 postanowienia.</p>
<p>Odnośnie orzeczenia o zwolnieniu skarżącego od kosztów postępowania skargowego, wskazać należało, iż w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z art. 8 ust 2 powoływanej ustawy, zasadne było uznanie, że uiszczenie opłaty w wysokości 200,- zł byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Nadto zaś, pobieranie od skarżącego opłaty nie było celowe, jako że brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, który uzasadnia brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawia za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi (<em>
<!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r. w sprawie o sygn. KSP 8/13, LEX nr 1375236). Z tego też powodu Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">G. N.</span> <span class="anon-block">K. L.</span> <span class="anon-block">P. M.</span>
</em>
</strong>
</p>
<p>Pouczenie</p>
<p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu</p>
</div>