I GZ 398/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2022 r.; sygn. akt V SA/Wa 2667/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 czerwca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 2667/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek S. P., dalej "skarżąca" lub "strona" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane w komparycji niniejszego orzeczenia postanowienie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. W dniu 1 września 2021 r. (data nadania) skarżąca, reprezentowana przez męża K. P., złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie z 25 czerwca 2021 r. Do zażalenia nie załączono pełnomocnictwa, natomiast pełnomocnictwo załączone do skargi obejmowało swoim zakresem reprezentowanie skarżącej przez K. P. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 września 2021 r. skarżąca, za pośrednictwem jej pełnomocnika, została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez złożenie pełnomocnictwa do działania K. P. w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r. odrzucił zażalenie i stwierdził, że skarżąca jedynie upoważniła małżonka K. P. do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie o sygn. akt VSA/Wa 2667/21, tym samym nie usunęła braków formalnych zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Stwierdziła, że błędna treść nadesłanego pełnomocnictwa wynika z błędu komputerowego. Do zażalenia załączono prawidłowo udzielone pełnomocnictwo na rzecz K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329); dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, wynikającym z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa oraz inne dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnika w sprawie. W sprawie kwestią niesporną jest okoliczność, iż na wezwanie sądu wojewódzkiego o uzupełnienie braków formalnych zażalenia z dnia 1 września 2021 r., skarżąca przesłała pełnomocnictwo udzielone na rzez K. P., które swoim zakresem nie obejmowało reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zdaniem skarżącej, przesłanie błędnej treści pełnomocnictwa wynikało z błędu maszynowego (komputerowego). W ocenie zaś sądu pierwszej instancji, przesłane pełnomocnictwo nie stanowiło w swej istocie realizacji wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia. W ocenie NSA, nie można przyjąć argumentu skarżącej, iż przeslanie pełnomocnictwa zawężającego w sposób jasny zakres jej reprezentacji tylko do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stanowi realizację wezwania do uśnięcia baków formalnych zażalenia. Sąd I instancji w sposób prawidłowy odrzucił zażalenie skarżącej. Skarżąca działająca za pośrednictwem swojego pełnomocnika została w sposób prawidłowy wezwana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 września 2021 r. do usunięcia braku formalnego zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez złożenie pełnomocnictwa do działania K. P. w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wezwaniu wyjaśniono, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo upoważniające K. P. do jej reprezentowania jedynie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 października 2021 r. (zpo – k. 57 akt sądowych). Ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 20 października 2021 r (środa). W dniu 19 października 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej złożył pełnomocnictwo. Z treści pełnomocnictwa wynika, że skarżąca upoważniła małżonka K. P. jedynie do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie o sygn. akt VSA/Wa 2667/21. W sprawie niniejszej skarżąca reprezentowana przez swojego męża w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, wobec powyższego należy uznać, że Sąd I instancji w sposób prawidłowy odrzucił zażalenie. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zakwestionowane postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.