I ACa 1195/21
Sądy powszechne2022-10-20
Sygnatura
I ACa 1195/21
Data orzeczenia
2022-10-20
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Małgorzata Kaźmierczak (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->I ACa 1195/21</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 20 października 2022 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny w Poznaniu I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący: sędzia Małgorzata Kaźmierczak</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sylwia Woźniak</strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 września 2022 r. w <span class="anon-block">P.</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">Z. K.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">Ł. Ż.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną</strong>
</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, XIII Wydziału Cywilnego z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>z dnia 2 listopada 2021 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>I.
oddala apelację;</p>
<p>II.
zasądza od pozwanego na rzecz powoda 8100 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p>
<p>Małgorzata Kaźmierczak</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I ACa 1195/21</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z dnia 2 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, XIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> uznał za bezskuteczną – w stosunku do powoda – zawartą w dniu 27 lutego 2014 r. przed notariuszem <span class="anon-block">S. Ł.</span> umowę darowizny (rep. <span class="anon-block">(...)</span>) mocą której <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> darowali na rzecz pozwanego <span class="anon-block">Ł. Ż.</span> nieruchomość gruntową o powierzchni 0,0777 ha, składającą się <br/>z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, zabudowaną budynkiem mieszkalnym, położoną w miejscowości <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span>, IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>, z pokrzywdzeniem powoda <span class="anon-block">Z. K.</span>, któremu przysługuje wobec dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność <br/>w wysokości łącznej 2.212.479,85 zł wynikająca z tytułu odpowiedzialności członka zarządu przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z/s w <span class="anon-block">P.</span> (64-125), <span class="anon-block">ul. (...)</span> (pkt 1 wyroku), uznał za bezskuteczne – w stosunku do powoda – ustanowienie na rzecz <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a> polegającego na dożywotniej osobistej służebności mieszkania o treści szczegółowo określonej w paragrafie 5 umowy darowizny rep. <span class="anon-block">(...)</span>, zawartej w dniu <br/>27 lutego 2014 r. przed notariuszem <span class="anon-block">S. Ł.</span> z pokrzywdzeniem powoda <span class="anon-block">Z. K.</span>, któremu przysługuje wobec dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność w wysokości łącznej 2.212.479,85 zł wynikająca z tytułu odpowiedzialności członka zarządu przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z/s w <span class="anon-block">P.</span> (64-125), <span class="anon-block">ul. (...)</span> (pkt 2 wyroku) oraz kosztami procesu obciążył pozwanego i z tego tytułu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 27.217 zł (pkt 3 wyroku).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Wydając powyższy wyrok Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny.</strong>
</p>
<p>Powód <span class="anon-block">Z. K.</span> prowadził działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> została wpisana do KRS w dniu 17 lutego 2004 r.</p>
<p>Od 2004 r. ojciec pozwanego <span class="anon-block">E. Ż.</span> oraz <span class="anon-block">J. S.</span> byli członkami zarządu <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">E. Ż.</span> zajmował stanowisko dyrektora. <span class="anon-block"> Spółka (...) sp. z o.o.</span> nabywała od powoda zboże.</p>
<p>Syn <span class="anon-block">E. Ż.</span> – pozwany <span class="anon-block">Ł. Ż.</span> pracował w firmie ojca, gdzie zajmował się utrzymaniem ruchu. Córka <span class="anon-block">E. A.</span> <span class="anon-block">Ż.</span> była natomiast księgową.</p>
<p>W okresie od 31 grudnia 2012 r. do 30 września 2015 r. spółka posiadała problemy <br/>z płynnością finansową. Wskaźniki zadłużenia również wykazywały wartości wskazujące na zbyt wysokie zaangażowanie kapitałów obcych w finansowanie jednostki. Od 31 grudnia <br/>2014 r. <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> posiadała już ujemny kapitał obrotowy. Całkowita utrata zdolności do kontynuacji działalności wystąpiła w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 30 września 2015 r., w którym to okresie spółka wygenerowała stratę w wysokości 6 mln. zł, która doprowadziła do powstania w spółce stanu nadwyżki wartości zobowiązań nad jej majątkiem.</p>
<p>Powód posiadał wobec spółki wierzytelność o zapłatę za zboże dostarczane w okresie od marca do lipca 2015 r. Dla zabezpieczenia wierzytelności powoda z tytułu współpracy stron <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> wystawiła weksel in blanco.</p>
<p>Powód wypełnił weksel in blanco wręczony mu przez spółkę tytułem zabezpieczenia, wezwał dłużnika do zapłaty, a na następnie wystąpił do sądu z pozwem o zapłatę.</p>
<p>W dniu 27 lutego 2014 r. na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego Rep. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> darowali swojemu synowi pozwanemu <span class="anon-block">Ł. Ż.</span> nieruchomość gruntową o powierzchni 0,0777 ha, składającą się z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, zabudowaną budynkiem mieszkalnym, położoną w miejscowości <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Gostyniu, IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. W § 5 tejże umowy ustanowiono ograniczone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a> polegające na dożywotniej osobistej służebności mieszkania na rzecz <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>.</p>
<p>Pozwany w dniu dokonania darowizny nie mieszkał w domu rodziców, gdyż od 2011 r. zamieszkiwał w <span class="anon-block">L.</span>, w domu teściów. Pozwany pokrywa podatek od nieruchomości, natomiast jego brat opłaca rachunki.</p>
<p>W dniu 30 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu IX Wydział Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla na kwotę 2.592.686,87 zł wraz <br/>z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 39.626 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 7.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> zasądził od <br/>
<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> na rzecz powoda kwotę 18.341,65 zł tytułem kosztów postępowania zabezpieczającego. Na niniejsze postanowienie powód pozyskał klauzulę wykonalności.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> nadał klauzulę wykonalności nakazowi zapłaty.</p>
<p>Powód wystąpił do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oleśnicy <span class="anon-block">G. O.</span> o wszczęcie i przeprowadzenie postępowań egzekucyjnych obejmujących cały majątek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Pismem z dnia 13 lipca 2016 r. komornik poinformował powoda, że na rzecz wierzyciela wyegzekwowano kwotę 1.047,24 zł, na którą złożyły się kwoty <br/>393,05 zł oraz 654,19 zł z tytułu kosztów adwokackich w postępowaniu egzekucyjnym (postępowanie <span class="anon-block">(...)</span>). Nadto, komornik wyegzekwował kwotę 72.694,40 zł na poczet tytułu wykonawczego oraz kwotę 3.600 zł na poczet kosztów zastępstwa w egzekucji (postępowanie <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Pozostała do zapłaty łączna kwota wynosiła 2.212.479,85 zł. Na co składała się:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>kwota 2.072.418,93 zł tytułem należności głównej,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>kwota 83.410,51 zł tytułem odsetek ustawowych za ostatni rok przed datą upadłości,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>kwota 39.626,00 zł tytułem kosztów sądowych zasądzonych nakazem zapłaty,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>kwota 17.294,41 zł tytułem kosztów postępowania zabezpieczającego.</p>
</dd>
</dl>
<p>W dniu 12 października 2015 r. do Sądu Rejonowego <span class="anon-block">P.</span> – Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> XI Wydziału Gospodarczego do Spraw Upadłościowych i Naprawczych wpłynął wniosek zarządu spółki o ogłoszenie upadłości <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Postanowieniem z dnia 22 lutego <br/>2016 r. sąd ogłosił upadłość <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>
</p>
<p>Powód zgłosił swoją wierzytelność do postępowania upadłościowego w związku <br/>z ogłoszeniem upadłości spółki przez sąd obejmującej likwidacje majątku upadłej spółki. Wierzytelność powoda w kwocie 2.212.479,85 zł została uznana w całości na liście wierzytelności <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>
</p>
<p>Powód nie otrzymał w toku postępowania upadłościowego żadnej spłaty.</p>
<p>Wobec <span class="anon-block">E. Ż.</span> zostało wszczęte postępowanie karne, w którym przedstawiono mu zarzut popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> m.in. na szkodę powoda.</p>
<p>
<span class="anon-block">E. Ż.</span> obecnie nie posiada żadnego majątku.</p>
<p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt <br/>
<span class="anon-block">(...)</span> zasądzono solidarnie od <span class="anon-block">E. Ż.</span> oraz <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz powoda kwotę 100 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od <br/>20 sierpnia 2019 r. do dnia zapłaty tytułem odpowiedzialności członków zarządu <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">P.</span> oddalił apelację od tego wyroku.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji poczynił następujące rozważania prawne.</strong>
</p>
<p>Sąd Okręgowy ustalił, że powód oparł swoje roszczenie na treści przepisów <br/>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2)">art. 527 § 1-2 k.c.</a>
</p>
<p>Sąd pierwszej instancji wskazał, że niniejszej sprawie bezsporny był fakt dokonania przez dłużnika czynności, w związku z którą powód wystąpił z przedmiotowym powództwem. Na podstawie umowy darowizny zawartej w dniu 27 lutego 2014 r. w formie aktu notarialnego Rep. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> darowali swojemu synowi pozwanemu <span class="anon-block">Ł. Ż.</span> nieruchomość gruntową o powierzchni 0,0777 ha, składającą się z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, zabudowaną budynkiem mieszkalnym, położoną w miejscowości <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span>, IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>. W § 5 umowy darowizny Rep. <span class="anon-block">(...)</span> ustanowiono ograniczone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a> polegające na dożywotniej osobistej służebności mieszkania na rzecz <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>. Powodowi na dzień dokonania darowizny przysługiwała wobec <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność w kwocie 2.212.479,85 zł.</p>
<p>Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, iż w związku z czynnością prawną dokonaną na rzecz pozwanego doszło do pokrzywdzenia powoda, albowiem majątek dłużnika zmniejszył się, a powód <span class="anon-block">Z. K.</span> do chwili wyrokowania w niniejszej sprawie nie uzyskał od dłużnika żadnej kwoty.</p>
<p>Sąd Okręgowy wskazał, że w rozpatrywanym przypadku stan pokrzywdzenia powoda istniał zarówno w chwili wystąpienia przez powoda z powództwem do sądu, jak i w chwili wyrokowania, albowiem powód nie uzyskał zaspokojenia przysługującej mu wobec dłużnika wierzytelności, a wyniki toczącego się postępowania upadłościowego wskazują, że roszczenie powoda nie zostanie zaspokojone, gdyż jak ustalono, doszło do wyczerpania majątku upadłej spółki, a zatem powód nie otrzyma żadnej spłaty w toku tego postępowania. Natomiast, składniki majątkowe, które pozwany nabył w drodze umowy darowizny stanowiły jedyne wartościowe składniki majątku dłużnika, z którego powód mógłby zaspokoić swoje roszczenie.</p>
<p>Z przeprowadzonego postępowania wynika, że na podstawie umowy darowizny zawartej dnia 27 lutego 2014 r. pozwany <span class="anon-block">Ł. Ż.</span> stał się właścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0777 ha, składającej się z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonej w miejscowości <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>
</p>
<p>Tym samym, w ocenie Sądu pierwszej instancji zaskarżona umowa doprowadziła do pokrzywdzenia powoda, jako wierzyciela, albowiem jej skutkiem powód nie uzyskał zaspokojenia swoich wierzytelności, które były skonkretyzowane w chwili dokonania czynności. W przypadku skierowania egzekucji do objętych umową składników majątku dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span>, powód mógłby, choćby częściowo, wyegzekwować swoją należność, znacznie wcześniej.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji nie miał więc wątpliwości, że na skutek zaskarżonej przez powoda czynności doszło do jego pokrzywdzenia. Na skutek tej czynności <span class="anon-block">E. Ż.</span> stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Wyzbywając się istotnych składników własnego majątku, dłużnik działał więc ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, w tym przede wszystkim powoda. W momencie zawierania umowy darowizny, dłużnik wiedział o złej kondycji finansowej spółki, a mimo to podjął czynności mające na celu wyzbycie się całego swojego majątku, z którego mógłby w przyszłości zaspokoić się powód. W ocenie Sądu pierwszej instancji dłużnik <span class="anon-block">E. Ż.</span> musiał zdawać sobie sprawę z tego, iż ewentualny brak zaspokojenia długu przez spółkę, spowoduje przeniesienie odpowiedzialności na członków zarządu spółki, a więc na niego, wobec czego rozpoczął wyzbywanie się majątku.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji zważył, że powód zwolniony był z obowiązku wykazania, że pozwany wiedział lub przy dochowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć, że kwestionowana czynność prawna krzywdzi wierzyciela. Wszystko powyższe oznacza, że roszczenie powoda w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2)">art. 527 § 1-2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 528)">art. 528 k.c.</a> jest uzasadnione.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2)">art. 527 § 1-2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 528)">art. 528 k.c.</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt 1 wyroku.</p>
<p>W pkt. 2 wyroku Sąd Okręgowy uznał za bezskuteczne wobec powoda <span class="anon-block">Z. K.</span> ustanowienie na rzecz <span class="anon-block">E. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> ograniczone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a> polegające na dożywotniej osobistej służebności mieszkania o treści szczegółowo określonej w paragrafie 5 umowy darowizny Rep. <span class="anon-block">(...)</span>, zawartej w dniu 27 lutego <br/>2014 r. przed notariuszem <span class="anon-block">S. Ł.</span>, z pokrzywdzeniem powoda <span class="anon-block">Z. K.</span>, któremu przysługuje wobec dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność <br/>w wysokości łącznej 2.212.479, 85 zł wynikająca z tytułu odpowiedzialności członka zarządu przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> za zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z/s w <span class="anon-block">P.</span> (64-125), <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł w pkt. 3 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, obciążając tymi kosztami w całości pozwanego.</p>
<p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł pozwany, zaskarżając go w całości.</p>
<p>Zaskarżonemu wyrokowi pozwany zarzucił:</p>
<p>I.
naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41 § 2 k.r.o.</a> poprzez jego niezastosowanie;</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu za bezskuteczną - w stosunku do powoda - umowę darowizny <br/>(Rep.<span class="anon-block">(...)</span>) zawartą w dniu 27 lutego 2014 r.;</p>
<p>3.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 31;art. 31 § 1;art. 41;art. 41 § 2)">art. 31 § 1 i art. 41 § 2 k.r.o.</a> poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu za bezskuteczną - w stosunku do powoda - umowę darowizny (Rep. <span class="anon-block">(...)</span>) zawartą w dniu 27 lutego 2014 r. w sytuacji, gdy przedmiot umowy darowizny objęty był ustawową wspólnością majątkową małżeńską;</p>
<p>4.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 2)">art. 527 § 2 k.c.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że po stronie dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span> wystąpił stan niewypłacalności, w sytuacji gdy dłużnik posiada stały dochód w postaci emerytury w kwocie około 6.000,00 zł miesięcznie, z której powód może skutecznie wyegzekwować przysługującą mu wierzytelność w kwocie 100.000,00 zł;</p>
<p>5.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że po stronie powoda wystąpiła szkoda w wysokości 2.212.479,85 zł;</p>
<p>II. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na dokonaniu wewnętrznie sprzecznej oceny zebranego sprawie materiału dowodowego;</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na dokonaniu błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci przesłuchania strony pozwanej i zeznań świadka <span class="anon-block">E. Ż.</span>, skutkującej odmową przyznania wiary tym zeznaniom w zakresie <br/>w jakim pozwany oraz świadek wskazywali, że żaden z nich nie działał w celu i ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela w chwili zawierania umowy darowizny;</p>
<p>3.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na przyznaniu przez Sąd wiary przesłuchaniu powoda <br/>w zakresie słabej kondycji <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span> w chwili zawierania umowy darowizny dnia 27 lutego 2014 r.;</p>
<p>4.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na odmowie przyznania przez Sąd wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">E. Ż.</span> w zakresie dobrej kondycji <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span> w chwili zawierania umowy darowizny z dnia 27 lutego 2014 r.;</p>
<p>5.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> polegające na braku dokonania wszechstronnej oceny zebranego <br/>w sprawie materiału dowodowego - braku prawidłowej oceny dowodu w postaci wniosków opinii z dnia 08 marca 2019 r. przedłożonych przez pełnomocnika pozwanego na rozprawie w dniu 07 października.2021 r.;</p>
<p>6.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> polegające na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia wyroku <br/>i przyjęciu z jednej strony przez Sąd, iż „Powodowi na dzień dokonania darowizny przysługiwała wobec <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność w kwocie 2.212.479,85 zł." <br/>(str. 4 uzasadnienia), a następnie stwierdzeniu, iż „Zdaniem sądu, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 530)">art. 530 k.c.</a>, powyższe odnosi się także do przyszłych wierzycieli, którym z pewnością jest powód, albowiem zgodnie z powyższym przepisem, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 528;art. 529)">art. 528 i 529 k.c.</a> stosuje się odpowiednio.";</p>
<p>III.
sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez uznanie, iż „powodowi na dzień dokonania darowizny przysługiwała wobec <span class="anon-block">E. Ż.</span> wierzytelność w kwocie 2.212.479,85 zł" (str. 4 uzasadnienia) w sytuacji, gdy z materiału dowodowego sprawy nie wynika, aby na dzień 27.02.2014 r. wierzytelność ta wynosiła 2.212.479,85 zł i była wymagalna względem dłużnika <span class="anon-block">E. Ż.</span>, wobec którego (solidarnie z <span class="anon-block">J. S.</span>) powód uzyskał prawomocny tytuł egzekucyjny jedynie na kwotę 100.000 zł wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego za postępowanie odwoławcze oraz za postępowanie przed Sądem pierwszej instancji według norm przepisanych, w tym także kwoty 17,00 zł tytułem zwrotu nieuiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację powód wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postepowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Apelacja okazała się być bezzasadna.</p>
<p>Sąd Okręgowy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz trafnie określił ich prawne konsekwencje. Ustalenia te oraz ich prawną ocenę Sąd Apelacyjny w pełni podziela.</p>
<p>W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegał zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a>, który należało uznać za niezrozumiały. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">Art. 328 k.p.c.</a> odnosi się bowiem do warunków oraz wymagań formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku. Jeżeliby jednak przyjąć, że zamiarem apelującego był zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327<sup>
<!-- -->1</sup> § 1 k.p.c.</a>, który po wejściu w życie ustawy nowelizującej k.p.c. z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469) odpowiada w swej treści poprzednio obowiązującemu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a>, to wskazać należy że nie zasługuje on na uwzględnienie. Motywy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, zarówno w warstwie faktycznej, dowodowej, jak i prawnej zostały bowiem wyrażone w uzasadnieniu w sposób jasny i kompleksowy, umożliwiając pełną kontrolę instancyjną orzeczenia. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się w wywodach Sądu Okręgowego wewnętrznych sprzeczności.</p>
<p>Chybiony okazał się także zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> oraz dokonania przez Sąd Okręgowy ustaleń sprzecznych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd pierwszej instancji nie narusza, wbrew twierdzeniom apelującego, granic swobodnej oceny dowodów, wyznaczonej dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Nie jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, czy doświadczenia życiowego i mieści się w ramach swobody sądu (por. też Sąd Najwyższy <br/>w orzeczeniu z dnia 6 listopada 1998 r., sygn.<span class="anon-block">(...)</span>, publ. LEX nr 322031).Skuteczne podniesienie zarzutu poczynienia ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym wymaga wskazania przy użyciu argumentów jurydycznych rażącego naruszenia wyżej powołanych dyrektyw oceny dowodów, czemu skarżący nie sprostał.</p>
<p>W ramach tego zarzutu apelujący podnosi przede wszystkim, że dłużnik <span class="anon-block">E. Ż.</span> oraz pozwany w chwili dokonywania kwestionowanej czynności prawnej uważali, że stan <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> był dobry oraz pozwalał na spłacenie zobowiązań jej wierzycieli, w tym powoda. Poprzez tenże zarzut pozwany próbuje wykazać, że w chwili zawarcia umowy darowizny z dnia 27 lutego 2014 r. nie działał on z zamiarem pokrzywdzenia wierzyciela. Wskazać w tym zakresie należy, że w apelacji pozwany przytacza wyrwaną <br/>z kontekstu fragmentaryczną część opinii, sporządzonej przez biegłą sądową <span class="anon-block">A. P.</span> w postępowaniu karnym, prowadzonym na etapie postępowania przygotowawczego pod sygnaturą akt <span class="anon-block">(...)</span>. Z analizy wniosków tejże opinii jednoznacznie bowiem wynika, że <span class="anon-block"> spółka (...) Sp. z o.o.</span> w okresie od 2012 r. do 30 września 2015 r. miała problemy z płynnością finansową oraz nie posiadała wystarczającej ilości środków na prowadzenie swojej działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej. Ww. opinii wskazano także, że w okresie od grudnia 2012 r. do 30 września 2015 r. wskaźniki wypłacalności przedmiotowej spółki, tj. wskaźniki zadłużenia, wskaźnik udziału kapitału obcego w kapitale ogółem oraz wskaźnik wypłacalności ukształtowały się na niewłaściwych poziomach, wskazując na wysoki poziom zadłużenia i zbyt wysoki udział kapitałów obcych <br/>w źródłach finasowania. Słusznie więc Sąd pierwszej instancji, kierując się wnioskami z opinii przeprowadzonej w postępowaniu karnym, dał wiarę zeznaniom powoda oraz odmówił wiarygodności zeznaniom pozwanego oraz świadka <span class="anon-block">E. Ż.</span>, w zakresie świadomości ich działania z zamiarem pokrzywdzeniem wierzycieli w chwili zawierania kwestionowanej umowy darowizny.</p>
<p>Nie ma także racji apelujący zarzucając Sądowi pierwszej instancji błędne ustalenie, iż dłużnik <span class="anon-block">E. Ż.</span> jest niewypłacalny i nie dysponuje żadnym majątkiem. Fakt otrzymywania emerytury w kwocie 6.000 zł nie pozwoliłby na zaspokojenie powoda. Fakt ten potwierdzają same zeznania dłużnika, który na rozprawie w dniu 7 października 2021 r. oświadczył, że nie ma środków finansowych, aby wykonać zobowiązanie zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>w kwocie 100.000zł, zaś przedmiotowa nieruchomość stanowiła jedyny wartościowy składnik majątku. Abstrahując od powyższego, wskazać należy, że potrącenia z emerytur mogą być dokonywane do wysokości 25 % świadczenia emerytalnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 140;art. 140 § 1;art. 140 § 1 pkt. 3)">art. 140 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia <br/>1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>). Mając na względzie powyższe oraz wysokości wierzytelności powoda, która wynosi łącznie 2. 212.479, 85 zł trudno uznać, że emerytura pozwanego mogłaby zaspokoić roszczenia powoda. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła wiec jedyny istotny składnik majątku <span class="anon-block">E. Ż.</span>, z którego mógłby zaspokoić się powód.</p>
<p>Na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego.</p>
<p>Nie można podzielić stanowiska apelującego, zgodnie z którym fakt objęcia przedmiotowej nieruchomości wspólnością ustawową małżeńską wykluczał roszczenie powoda o uznanie umowy darowizny z dnia 30 grudnia 2014 r. za bezskuteczną. W tym zakresie Sąd Apelacyjny w pełni podziela rozważania prawne wyrażone przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>.Wskazać należy, że pozwany przytoczył jedynie fragmenty tej uchwały oraz dokonał jej błędnej interpretacji. Z uzasadnienia powyższej uchwały wynika bowiem, że udział małżonka niebędącego dłużnikiem <br/>w zaskarżonej czynności jest wystarczający do uznania całej czynności za bezskuteczną <br/>w ramach skargi pauliańskiej. Sąd Najwyższy wskazał, że ochronny cel skargi pauliańskiej przemawia za tym, aby dopuścić tę skargę także wówczas, gdy nielojalne wobec wierzyciela rozporządzenie majątkowe podejmowane było nie tylko przez małżonków mających status dłużników w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a>, ale przynajmniej z udziałem jednego takiego dłużnika. Sam udział małżonka niebędącego dłużnikiem wierzyciela w czynności prawnej noszącej cechy czynności fraudacyjnej jest wystarczającą okolicznością przemawiającą za możliwością uznania całej czynności prawnej za bezskuteczną wobec wierzyciela (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 532)">art. 532 k.c.</a>), a nie tylko za zakwestionowaniem jej skuteczności wobec zadłużonego małżonka. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 1;art. 532)">art. 531 § 1 <br/>i art. 532 k.c.</a>, a także wyraźnie egzekucyjny cel skargi pauliańskiej przesądzają możliwość uznania za bezskuteczną całej zaskarżonej czynności prawnej, a nie jej części, ujętej podmiotowo (wobec określonego podmiotu) lub przedmiotowo (w odniesieniu do wyodrębnionej części czynności prawnej). Jednakże przy analizie dalszych przesłanek skargi pauliańskiej powinien być brany pod uwagę fakt status niezadłużonego małżonka dłużnika <br/>w tym sensie, że istotne są tu okoliczności dotyczące jedynie zadłużonego małżonka, a przede wszystkim - skutek kwestionowanej czynności w postaci niewypłacalności dłużnika<br/>(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 2)">art. 527 § 2 k.c.</a>), świadomość pokrzywdzenia wierzyciela przez dłużnika i świadomość tego stanu rzeczy u pozwanej osoby trzeciej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 in fine k.c.</a>), to bowiem zachowanie się małżonka- dłużnika nosi cechy działania in fraudem creditoris. Wobec powyższego, fakt że przedmiotowa nieruchomość była objęta wspólnością ustawową małżeńską oraz żona dłużnika nie wyraziła zgody na zaciągnięcie przez niego zobowiązań, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.r.i.o.</a> nie wyłącza dopuszczalności skargi pauliańskiej co do całej umowy darowizny.</p>
<p>Dodać przy tym należy, że powołany w uchwale pogląd o dopuszczalność uznania za bezskuteczną czynności prawnej dokonanej przez obu małżonków i dotyczącej ich majątku wspólnego ma także, z uwagi na brzmienie przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41 § 2 k.r.</a>i.o, zastosowanie do sytuacji, gdy zobowiązanie dłużnika nie wynika z czynności prawnej, co miało miejsce <br/>w rozpatrywanej sprawie. Jak już wyżej wskazano, z powyższej uchwały wynika, że Sąd pierwszej instancji badana spełnienie wszystkich przesłanek uznania czynności za bezskuteczną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a>) względem dłużnika, a nie jego małżonka. Tymczasem <br/>w niniejszej sprawie powód wykazał wszystkie te przesłanki, a przede wszystkim – wbrew twierdzeniom skarżącego – istnienie wierzytelności względem <span class="anon-block">E. Ż.</span>.</p>
<p>Dla wykazania wierzytelności nie jest konieczne, aby była ona stwierdzona tytułem egzekucyjnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>). Instytucja skargi pauliańskiej znajduje zastosowanie tylko wówczas, gdy wierzytelność przysługująca pokrzywdzonemu wierzycielowi względem określonego dłużnika jest realna i skonkretyzowana, idzie bowiem o to, aby ochrony w następstwie wyroku uwzględniającego powództwo nie doznawały wszelkie bliżej nieoznaczone prawa powoda, <br/>a jedynie konkretna wierzytelność wynikająca z określonego stosunku prawnego, stanowiąca przedmiot żądanej, a tym samym przedmiot rozstrzygnięcia sądowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>). Tymczasem w niniejszej sprawie powód wykazał w ramach przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce oraz wysokość wierzytelności względem spółki. Wskazać bowiem należy, że wierzytelność powoda w łącznej wysokości 2.212.479,85 zł potwierdza dowód urzędowy <br/>w postaci wyciągu z listy wierzytelności upadłości <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej, wydany przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">P.</span> – Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie <br/>o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> (vide: k.34). Powtórzyć przy tym należy, że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się sprzeczności w ustaleniach faktycznych dotyczących wysokości wierzytelności przysługującej powodowi względem pozwanego jako członka zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Jakkolwiek powód posiada względem pozwanego tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> wraz z nadaną klauzulą wykonalności na kwotę 100.000 zł, to jednakże nie wyłącza to możliwości dochodzenia przez niego pozostałej części wierzytelności wynikającej z ww. listy. Twierdzenia powoda, że dotychczas dochodził jedynie 100.000 zł z uwagi na wysoką opłatę sądową jest racjonalna i nie niweczy stanowiska Sądu Apelacyjnego co do konkretyzacji i realności wierzytelności powoda. Odpowiedzialność członków zarządu <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299ksh</a> obejmuje szkodę powoda do wysokości niewyegzekwowanej wierzytelności i związanych z tym kosztów w stosunku do <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span>
</p>
<p>W konsekwencji, za chybione należało uznać zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41 § 2 k.r.i.o.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 31;art. 31 § 1)">art. 31 § 1 k.r.i.o.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 41;art. 41 § 2)">art. 41 § 2 k.r.i.o.</a>
</p>
<p>W tym stanie rzeczy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> apelację należało oddalić, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd odwoławczy orzekł na podstawie 98 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1;§ 3)">§ 1 i 3 k.p.c.</a> obciążając nimi w całości pozwanego jako przegrywającego sprawę. Stawkę wynagrodzenia ustalono <br/>w oparciu o § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98§1<sup>
<!-- -->1 </sup> k.p.c.</a> od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu – za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Odsetki, o których mowa w powołanym przepisie, należą się stronie z mocy samego prawa i nie wymagają zasądzenia przez sąd. Wskazują na to odmienne sformułowania użyte <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 1(1);§ 1(2))">§ 1<sup>
<!-- -->1 </sup> i 1 <sup>
<!-- -->2 </sup>
</a> . O ile w § 1 <sup>
<!-- -->2 </sup> wskazano, że odsetki tam wymienione muszą być przyznane przez sąd, przy czym sąd powinien określić kwotę, od której odsetki naliczone będą od wcześniejszego terminu, o tyle sformułowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 1(1))">§ 1 <sup>
<!-- -->1 </sup>
</a> wskazuje na przysługiwanie ich z mocy prawa. Stąd też nie zamieszczono odrębnego rozstrzygnięcia w odniesieniu do odsetek należnych powodowi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98§1 <sup>
<!-- -->1 </sup> k.p.c.</a> mimo wniosku powoda.</p>
<p> sędzia Małgorzata Kaźmierczak</p>
<p>
<em>
<!-- -->Niniejsze pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 21 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym. </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> W Portalu Informacyjnym umieściła:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> sekr. sąd. Patrycja Amiławska</em>
</p>
</div>