I C 697/21
Sądy powszechne2022-10-20
Sygnatura
I C 697/21
Data orzeczenia
2022-10-20
Rodzaj
SENTENCE
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I <span class="anon-block">(...)</span> 697/21</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 20 października 2022 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym: sędzia Marcin Kolasiński</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 roku w Grudziądzu</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
oddala powództwo;</p>
<p>II.
zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1289,49 zł (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt dziewięć złotych i 49/100) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I <span class="anon-block">(...)</span> 697/21</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 1765,05 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 8 lipca 2018 roku do dnia zapłaty, jak również o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że 19 grudnia 2017 roku doszło do zdarzenia komunikacyjnego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd <span class="anon-block">H. (...)</span> należący do <span class="anon-block">M. P.</span>. Pojazd sprawcy zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Poszkodowana wynajęła samochód zastępczy, z którego korzystała od 29 stycznia do 7 lutego 2018 roku za dobową stawkę 191 zł netto. Powódka w drodze cesji nabyła od poszkodowanej wierzytelność z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Za najem samochodu zastępczego wynajmujący wystawił fakturę na kwotę 1910 zł netto, tj. 2349,30 zł brutto. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność, ale wypłacił powódce jedynie 584,25 zł. Do zapłaty pozostała kwota 1765,05 zł.</p>
<p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 19 kwietnia 2021 roku (sygn. akt I Nc 468/21) referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (k. 62).</p>
<p>Od powyższego nakazu zapłaty pozwane <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wniosło sprzeciw, zaskarżając nakaz zapłaty w całości i wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Pozwany przyznał swoją odpowiedzialność z tytułu zdarzenia drogowego. Zakwestionował jednak okresu najmu pojazdu zastępczego i przyjętą przez powódkę stawkę dobową najmu. Zdaniem pozwanego zasadny czas najmu wynosił 5 dni. Ponadto pozwany mógł zapewnić poszkodowanej samochód za niższą stawkę 116,85 zł brutto. Poszkodowana nie skorzystała z tańszej oferty pozwanego, mimo że została powiadomiona o ofercie najmu w czasie rozmowy telefonicznej przy zgłoszeniu szkody, jak i w późniejszej korespondencji mejlowej. Tym samym poszkodowana zwiększyła rozmiar szkody (k. 63-74).</p>
<p>Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym (k. 1).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>19 grudnia 2017 roku doszło do zdarzenia drogowego z udziałem dwóch pojazdów, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd <span class="anon-block">H. (...)</span> należący do <span class="anon-block">M. P.</span>. Sprawcą kolizji był kierujący innym samochodem, który posiadał ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej pojazdu mechanicznego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Okoliczności bezsporne i dowód</span>:</p>
<p>- zaświadczenie z <span class="anon-block">(...)</span> (k. 9).</p>
<p>
<span class="anon-block">A. M.</span> działający w imieniu narzeczonej <span class="anon-block">M. P.</span> telefonicznie zgłosił szkodę do <span class="anon-block"> (...)</span>. W czasie rozmowy został poinformowany o możliwości bezkosztowego wynajmu pojazdu zastępczego na czas naprawy uszkodzonego auta za pośrednictwem ubezpieczyciela ze współpracującej z nim wypożyczalni. Został poinformowany, że jak będzie już znał termin naprawy, to ma z jednodniowym wyprzedzeniem uprzedzić <span class="anon-block"> (...)</span>, które zorganizuje pojazd zastępczy. <span class="anon-block">A. M.</span> odpowiedział: „no dobrze”. Następnie poszkodowana otrzymała mejla z <span class="anon-block"> (...)</span> z informacją o zasadach wynajmu pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciela. <span class="anon-block"> (...)</span> poinformował poszkodowaną m.in. o udostępnieniu pojazdu w ciągu 24 godzin, stawkach wynajmu (dla pojazdu segmentu <span class="anon-block">(...)</span> - 95 zł netto), bezkosztowym wynajmie za pośrednictwem ubezpieczyciela, jak również o skutkach wynajęcia pojazdu zastępczego u innych podmiotów. <span class="anon-block"> (...)</span> zastrzegło, że pokrywa tylko ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy i zastrzega sobie prawo weryfikacji stawek czynszu najmu i okresu korzystania z samochodu zastępczego zgodnie ze swoim cennikiem.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Dowody</span>:</p>
<p>- wydruk ze strony internetowej <span class="anon-block"> (...)</span> dotyczący zasad wynajmu pojazdu zastępczego (k. 84-89),</p>
<p>- wydruki ofert wypożyczalni współpracujących z <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 90-92),</p>
<p>- rozmowa telefoniczna (płyta na k. 93; czas rozmowy od 22:05 do 22:35),</p>
<p>- mejl skierowany do <span class="anon-block">M. P.</span> z informacją dotyczącą wynajmu pojazdu zastępczego za pośrednictwem <span class="anon-block"> (...)</span> (elektroniczne akta szkody na płycie na k. 93 - czwarty dokument <span class="anon-block"> (...)</span>).</p>
<p>
<span class="anon-block">M. P.</span> nie skontaktowała się z <span class="anon-block"> (...)</span> w sprawie wynajmu pojazdu zastępczego. W okresie naprawy samochodu, tj. od 29 stycznia do 7 lutego 2018 roku, korzystała z samochodu zastępczego <span class="anon-block">F. (...)</span>, który wynajęła od <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> (...) Spółki z o.o.</span> Za 10 dni korzystania z samochodu zastępczego wynajmujący wystawił fakturę na kwotę 2349,30 zł brutto (191 zł netto i 234,93 zł brutto za dobę). W kwestionariuszu klienta do umowy najmu <span class="anon-block">M. P.</span> podała m.in., że towarzystwo ubezpieczeniowe nie poinformowało jej o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego ani o obowiązku współpracy z ubezpieczycielem w ramach minimalizacji szkody. <span class="anon-block">H. (...)</span> <span class="anon-block">M. P.</span> naprawiana była w autoryzowanej stacji obsługi <span class="anon-block">H.</span> w <span class="anon-block">T.</span>. Na podstawie umowy cesji z 29 stycznia 2018 roku <span class="anon-block">M. P.</span> zbyła wierzytelność z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego na rzecz wynajmującego.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Dowody</span>:</p>
<p>- umowa najmu pojazdu zastępczego i protokoły zdawczo-odbiorcze (k. 10-14),</p>
<p>- cennik za wynajem samochodu w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> (...) a (...)</span> (k. 15),</p>
<p>- faktura za wynajem samochodu (k. 16),</p>
<p>- kwestionariusz klienta do umowy najmu (k. 19),</p>
<p>- oświadczenie <span class="anon-block">M. P.</span> z 7.02.2018 r. dotyczące odbioru samochodu z warsztatu (k. 20),</p>
<p>- protokół naprawy pojazdu wraz z kalkulacją naprawy (k. 21-24).</p>
<p>Po zdarzeniu z 19 grudnia 2017 roku samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> był pojazdem jezdnym, tj. mógł poruszać się po drogach publicznych zgodnie z przepisami. Niezbędny i konieczny czas naprawy pojazdu <span class="anon-block">H. (...)</span> po szkodzie z 19 grudnia 2017 roku wynosił 3 dni, a konieczny okres wynajmu pojazdu zastępczego 5 dni, z uwzględnieniem przyjęcia samochodu do serwisu i jego odbioru. Dobowa stawka najmu pojazdu zastępczego segmentu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> (...) Spółce z o.o.</span> (191 zł netto i 234,93 zł brutto) mieściła się w zakresie stawek stosowanych na rynku lokalnym w styczniu-lutym 2018 roku.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Dowód</span>:</p>
<p>- pisemna opinia biegłego z dziedziny techniki motoryzacyjnej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span> (k. 125-137).</p>
<p>
<span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> pismem z 7 czerwca 2018 roku zgłosił w <span class="anon-block"> (...)</span> roszczenie z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego, wzywając do zapłaty kwoty 2349,30 zł w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma. Decyzją z 22 czerwca 2018 roku <span class="anon-block"> (...)</span> przyznał z tego tytułu kwotę 584,25 zł, kwestionując czas najmu i stawkę dobową, które według ubezpieczyciela powinny wynosić odpowiednio 5 dni i 95 zł netto (5 x 95 zł = 475 zł + VAT 23%).</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Dowody</span>:</p>
<p>- wezwanie do zapłaty z 7.06.2018 r. (k. 17-18),</p>
<p>- <span class="anon-block">decyzja (...)</span> z 22.06.2018 r. (elektroniczne akta szkody na płycie na k. 93 - dokument „dopłata szkoda samochodowa”),</p>
<p>- elektroniczne akta szkody na płycie na k. 93.</p>
<p>Na podstawie kolejnych cesji wierzytelność z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego nabyła <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Dowody</span>:</p>
<p>- umowy cesji wierzytelności (k. 29-39 i 40-58).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Przedstawiony powyżej stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dokumentów wymienionych w poprzedniej części uzasadnienia, nagrania rozmowy telefonicznej, w czasie której zgłoszono szkodę, jak również w oparciu pisemną opinię biegłego z dziedziny techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span>.</p>
<p>Dokumenty nie były kwestionowane przez strony, w związku z czym stanowiły wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych.</p>
<p>Podobnie strony nie kwestionowały opinii biegłego sądowego. Opinia była rzetelna i kategoryczna, w związku z czym sąd w pełni podzielił jej treść i wnioski.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 4)">art. 235<sup>
<!-- -->2</sup> § 1 pkt 4 k.p.c.</a> sąd pominął dowód z zeznań świadków <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> (k. 123). Świadkowie dwukrotnie nie odebrali wezwań do sądu celem przesłuchania. Strona pozwana, pomimo zobowiązania do wskazania adresów świadków (k. 105), nie podała adresów, na które doręczenia byłyby skuteczne. Również sprawdzenie przez sąd z urzędu adresów świadków w systemie PESEL-SAD nie przyniosło efektów. Przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków było więc niemożliwe.</p>
<p>Ustalone przez sąd okoliczności faktyczne można było uznać w znacznej części za bezsporne między stronami, a pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności za skutki zdarzenia drogowego, jak również potrzeby najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowaną. Spór natomiast dotyczył zasadnego czasu naprawy uszkodzonego pojazdu i w związku z tym czasu najmu (10 czy 5 dni) oraz wysokości stawki dobowej za najem pojazdu zastępczego (234,93 zł brutto u powoda i 116,85 zł brutto u pozwanego), a w konsekwencji, czy poszkodowana nie przyczyniła się do zwiększenia rozmiaru szkody poprzez przedłużenie czasu naprawy i wybór droższej oferty.</p>
<p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia (art. 34 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, <span class="anon-block">(...)</span> /tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2277/).</p>
<p>Zdaniem sądu co do zasady zgodzić się należy ze stanowiskiem strony pozwanej, że w przypadku, gdy ubezpieczyciel zaoferuje osobie poszkodowanej najem pojazdu zastępczego po niższej cenie, poszkodowany powinien z tej oferty skorzystać, chyba że zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające wynajem samochodu od innego podmiotu. Za powszechnie znany można uznać fakt, że stawki najmu w wypożyczalniach współpracujących z ubezpieczycielami są niższe od tych na wolnym rynku. Warunkiem skorzystania z oferty ubezpieczyciela jest jednak to, że ubezpieczyciel rzeczywiście przedstawi poszkodowanemu ofertę najmu pojazdu zastępczego i że będzie w stanie pojazd ten podstawić w odpowiednim czasie.</p>
<p>Z przedłożonych przez stronę pozwaną dowodów, tj. nagrania rozmowy telefonicznej, w czasie której zgłoszono szkodę, oraz treści mejla do <span class="anon-block">M. P.</span> (czwarty dokument w elektronicznych aktach szkody na płycie na k. 93 <span class="anon-block"> (...)</span>), wynikało, że <span class="anon-block"> (...)</span> poinformowało poszkodowaną o zasadach wynajmu pojazdu zastępczego, obowiązujących stawkach, jak i skutkach skorzystania z innej oferty. Zgłaszający szkodę <span class="anon-block">A. M.</span> oświadczył wówczas: „no dobrze”, co traktować należało jako akceptację zasad najmu pojazdu zastępczego obowiązujących w <span class="anon-block"> (...)</span>. Jednak poszkodowana nie skontaktowała się z ubezpieczycielem w sprawie wynajmu pojazdu zastępczego ani nawet nie zawiadomiła go, że wynajęła samochód od innego podmiotu. Przy wynajmie pojazdu z <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> (...) a (...)</span> oświadczyła natomiast, że towarzystwo ubezpieczeniowe nie poinformowało jej o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego ani o obowiązku współpracy z ubezpieczycielem w ramach minimalizacji szkody (kwestionariusz klienta do umowy najmu - k. 19). Oświadczenie to nie było zgodne z prawdą. Nadmienić w tym miejscu trzeba, że ani w trakcie postępowania likwidacyjnego, ani w toku postępowania sądowego żadna ze stron nie kwestionowała umocowania <span class="anon-block">A. M.</span> do reprezentowania <span class="anon-block">M. P.</span>. Ubezpieczyciel może proponować, ale nie narzucać podmiotu, u którego osoba poszkodowana wynajmie pojazd zastępczy. <span class="anon-block">M. P.</span> została poinformowana, jakie stawki dobowe za najem są przez ubezpieczyciela akceptowane. Wiedziała, że <span class="anon-block"> (...)</span> pokryje koszty najmu do wysokości tej właśnie stawki (dla samochodów segmentu <span class="anon-block">(...)</span> - 95 zł netto i 116,85 zł brutto). Musiała liczyć się z konsekwencjami wyboru droższej oferty, tzn. że ubezpieczyciel nie zapłaci za najem przewyższający stawkę 95 zł netto i 116,85 zł brutto za dobę. Poszkodowana przyczyniła się więc do zwiększenia rozmiaru szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 k.c.</a>).</p>
<p>Na podstawie opinii biegłego sąd przyjął, że niezbędny i konieczny czas naprawy uszkodzonego samochodu <span class="anon-block">H. (...)</span> wynosił 3 dni, a najmu 5 dni. Biegły uwzględnił przy określeniu uzasadnionego czasu najmu również czynniki obiektywne, takie jak podstawienie pojazdu do warsztatu i jego odbiór po naprawie. Trudno znaleźć uzasadnienie dla 10-dniowego okresu najmu, jak to utrzymywała strona powodowa. Zwrócić należy uwagę, że samochód poszkodowanej nie został wstawiony do warsztatu bezpośrednio po zdarzeniu, lecz po ponad miesiącu. Można więc założyć, że w momencie przyjmowania pojazdu do naprawy serwis powinien posiadać już części niezbędne do naprawy. Podkreślenia też wymaga, że od razu po wstawieniu <span class="anon-block">H.</span> do serwisu, samochód został lawetą zawieziony do podwykonawcy (protokół naprawy - k. 21). Zdaniem sądu w ten sposób naprawa została przedłużona ponad potrzebę. Tym bardziej to dziwi, że auto było naprawiane w autoryzowanej stacji obsługi <span class="anon-block">H.</span>.</p>
<p>Reasumując, zasadny czas najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowaną wynosił 5 dni, tj. tak, jak przyjął pozwany w postępowaniu likwidacyjnym. Ponadto, w związku z brakiem należytej współpracy poszkodowanej z ubezpieczycielem w zakresie wynajmu pojazdu zastępczego, należał jej się zwrot kosztów najmu w wysokości 116,85 zł za dobę. Przyznane przez ubezpieczyciela odszkodowanie w wysokości 584,25 zł (5 dni x 116,85 zł) w całości wyczerpywało roszczenie strony powodowej. Mając powyższe na uwadze, sąd w całości oddalił powództwo, o czym orzekł w punkcie I. sentencji wyroku.</p>
<p>O kosztach procesu w punkcie II. wyroku orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> Pozwany wygrał niniejszą sprawę w całości, w związku z czym należał się mu zwrot od powódki wszystkich poniesionych kosztów procesu, na które składały się: wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900 zł (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych /Dz. U. z 2018 r., poz. 256/), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz zaliczka na biegłego w wysokości 372,49 zł (400 zł uiszczonej zaliczki – 27,51 zł zwróconej niewykorzystanej zaliczki - k. 144).</p>
</div>